Norma „EN ISO 6508 Materiały metalowe – Badanie twardości Rockwella”, która opiera się na normie europejskiej, a następnie została opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:
Zasadniczo test ten polega na wciskaniu wgłębnika o określonym rozmiarze, kształcie i materiale w powierzchnię próbki badawczej pod dwoma poziomami siły, w określonych warunkach zdefiniowanych w niniejszej normie. Określona siła wstępna jest przykładana i mierzona jest początkowa głębokość wciskania, a następnie przykładana jest dodatkowa określona siła, wysuwany wgłębnik i przywracany do początkowej siły. Następnie mierzona jest końcowa głębokość wciskania, a wartość twardości Rockwella jest obliczana na podstawie różnicy między końcową i początkową głębokością wciskania oraz dwóch stałych wartości.
Testy opracowano z uwzględnieniem temperatury w laboratorium wynoszącej od 10°C do 35°C. W przypadku środowisk wykraczających poza określone wymagania, laboratorium badawcze jest odpowiedzialne za ocenę wpływu na dane testowe generowane przez maszyny testowe pracujące w takich środowiskach. W przypadku przeprowadzania testów poza zalecanymi zakresami temperatur od 10°C do 35°C, temperatura musi zostać zarejestrowana i zgłoszona. Jeśli podczas testów i kalibracji wystąpią znaczne gradienty temperatury, niepewność pomiaru może wzrosnąć i mogą wystąpić warunki poza tolerancją.
Maszyna używana w testach musi być zdolna do przyłożenia sił testowych dla niektórych lub wszystkich skal twardości Rockwella przedstawionych w tabelach podanych w normie, realizując procedurę określoną w tej normie i spełniając wszystkie wymagania określone w normie EN ISO 6508-2.
Badanie należy przeprowadzać na gładkiej, równej powierzchni, całkowicie wolnej od osadów tlenków, ciał obcych, a zwłaszcza środków smarnych, o ile normy dotyczące produktów lub materiałów nie stanowią inaczej. Wyjątek stanowią metale reaktywne, takie jak tytan, które mogą przylegać do odcisku. W takich przypadkach można zastosować odpowiedni środek smarny, taki jak nafta. Użycie środka smarnego musi zostać odnotowane w raporcie z badania.
Metoda weryfikacji pośredniej wykorzystuje zestaw skalibrowanych bloków wzorcowych do pomiaru twardości, aby określić, jak dobrze maszyna mierzy materiał o znanej twardości. Metoda pośrednia może być stosowana niezależnie do okresowych, rutynowych kontroli maszyny w trakcie eksploatacji. Jeśli maszyna wytrzymałościowa jest używana również do innych metod pomiaru twardości, musi zostać niezależnie zweryfikowana dla każdej z nich.
Niniejsza norma ma zastosowanie zarówno do stacjonarnych, jak i przenośnych twardościomierzy. Należy zauważyć, że zastosowanie kompozytu z węglika wolframu do wgłębników kulkowych jest akceptowane jako standardowy typ wgłębnika kulkowego Rockwella zgodnie z normą EN ISO 6508-2. Stalowe kulki wgłębnika mogą być nadal używane tylko wtedy, gdy są zgodne z normą EN ISO 6508-1.
Przed walidacją twardościomierza Rockwella należy sprawdzić, czy jest on prawidłowo skonfigurowany i obsługiwany zgodnie z instrukcją producenta. W szczególności należy sprawdzić, czy siła pomiarowa może być przykładana i usuwana bez wstrząsów, wibracji i przeciążeń, a także bez wpływu na odczyty.
Blok musi być specjalnie wyprodukowany do użytku jako blok odniesienia twardości. Należy podkreślić, że proces produkcyjny musi zapewniać niezbędną jednorodność, stabilność strukturalną i jednolitą twardość powierzchni. Każdy blok odniesienia twardości musi mieć grubość co najmniej 6 mm. Grubsze bloki należy stosować w celu zminimalizowania wpływu zmian twardości spowodowanych zwiększonym wgnieceniem. Bloki odniesienia muszą być wolne od magnesu. W przypadku bloków wykonanych ze stali, producentowi zaleca się rozmagnesowanie bloków po zakończeniu procesu produkcyjnego (przed kalibracją).
Odchylenie od płaskości powierzchni górnej i dolnej nie powinno przekraczać 0,01 mm. Podstawa bloków nie powinna być wypukła. Odchylenie od równoległości powierzchni górnej i dolnej nie powinno przekraczać 0,02 mm na 50 mm. Powierzchnia badana i podłoże powinny być wolne od wyszczerbień, zarysowań, warstw tlenków i podobnych uszkodzeń, które mogłyby uniemożliwić pomiar wgnieceń. Chropowatość powierzchni nie powinna przekraczać 0,3 µm dla powierzchni badanej i 0,8 µm dla podłoża. Długość próbki wynosi 0,8 mm. Aby sprawdzić, czy z bloku odniesienia nie usunięto żadnego materiału, należy na nim oznaczyć grubość w momencie kalibracji z dokładnością do 0,1 mm lub umieścić znak identyfikacyjny na powierzchni badanej.
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą EN ISO 6508 Materiały metalowe – badanie twardości metodą Rockwella.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
