
Europejska norma „EN 14995 Tworzywa sztuczne – Ocena kompostowalności – Schemat badań i specyfikacje” opisuje wymagania i procedury określania kompostowalności i podatności na przetwarzanie beztlenowe opakowań i materiałów opakowaniowych, omawiając cztery cechy:

W przypadku opakowań składających się z różnych komponentów, z których część nadaje się do kompostowania, a część nie, samo opakowanie jako całość nie nadaje się do kompostowania. Jeśli jednak komponenty można łatwo oddzielić ręcznie przed utylizacją, komponenty nadające się do kompostowania można skutecznie odzyskać i przetworzyć po oddzieleniu od komponentów nienadających się do kompostowania.
Niniejsza norma obejmuje kwestię kompostowalności opakowań, ale nie odnosi się do istniejących przepisów dotyczących kompostowalności zawartości resztkowej. Norma ta zawiera informacje na temat przetwarzania opakowań w kontrolowanych zakładach przetwarzania odpadów, ale nie uwzględnia odpadów opakowaniowych, które mogą przedostać się do środowiska w sposób niekontrolowany, tj. jako śmieci.
W erze, w której zrównoważony rozwój jest priorytetem globalnych dyskusji, popyt na materiały przyjazne dla środowiska stale rośnie. Tworzywa sztuczne, niegdyś uważane za rewolucyjny wynalazek, obecnie stanowią poważne wyzwanie ze względu na swoją trwałość w środowisku. Jednak nie wszystkie tworzywa sztuczne są sobie równe. Właśnie tutaj pojawia się norma EN 14995, oferująca kompleksowe ramy oceny kompostowalności tworzyw sztucznych.
Norma EN 14995 rozszerza zasady biodegradowalności poza opakowania, obejmując szerszy zakres zastosowań tworzyw sztucznych. Norma ta uzupełnia normę „EN 13432 Opakowania – Wymagania dotyczące opakowań nadających się do odzysku przez kompostowanie i biodegradację – Schemat badań i kryteria oceny końcowej akceptacji opakowań”, która koncentruje się na opakowaniach i zapewnia, że twierdzenia o kompostowalności tworzyw sztucznych są poparte wiedzą naukową, a nie marketingową przesadą.
Biorąc pod uwagę rosnącą presję regulacyjną i rosnący popyt konsumentów na rozwiązania zgodne z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, norma EN 14995 pozostaje kluczowym elementem dla producentów pragnących certyfikować swoje produkty jako nadające się do recyklingu organicznego.
Norma EN 14995 została opracowana w celu zaspokojenia potrzeby znormalizowanej oceny tworzyw sztucznych przeznaczonych do stosowania w procesach kompostowania przemysłowego lub fermentacji beztlenowej. W przeciwieństwie do normy EN 13432, która została zharmonizowana na mocy dyrektywy w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych i miała zastosowanie wyłącznie do opakowań, zakres normy EN 14995 został rozszerzony o tworzywa sztuczne inne niż opakowania, takie jak folie rolnicze, dobra konsumpcyjne i komponenty techniczne. To sprawia, że jest ona szczególnie ważna dla branż takich jak rolnictwo, ogrodnictwo i dobra konsumpcyjne, gdzie tworzywa sztuczne są wykorzystywane w różnych zastosowaniach, które nie wymagają jednorazowego użytku.
Zgodnie z filozofią tej normy, tworzywo sztuczne można uznać za kompostowalne tylko wtedy, gdy ulega nieszkodliwemu rozkładowi w kontrolowanym środowisku biologicznego przetwarzania, naśladującym przemysłowe kompostownie. Norma ocenia cztery kluczowe cechy, aby zapewnić, że materiał nie utrudnia procesów gospodarowania odpadami ani nie zanieczyszcza produktu końcowego. Poprzez ustalenie mierzalnych progów, norma EN 14995 pomaga producentom weryfikować ich twierdzenia dotyczące ekologiczności, wspiera jednostki certyfikujące i wskazuje decydentom drogę do promowania zrównoważonych strumieni odpadów.
Norma EN 14995 zasadniczo obejmuje wieloaspektowy system badań, który bada tworzywa sztuczne w warunkach laboratoryjnych i symulowanych warunkach rzeczywistych. Aby materiał spełniał wymagania tej normy, musi spełniać rygorystyczne kryteria dotyczące biodegradowalności, degradacji i ekotoksyczności oraz pozytywnie (lub przynajmniej neutralnie) wpływać na proces kompostowania.
Podstawowe wymagania niniejszej normy są następujące:
Kryteria te muszą być spełnione jednocześnie. Chociaż norma koncentruje się głównie na kompostowaniu tlenowym, to uwzględnia również możliwość beztlenowego przetwarzania odpadów w produkcji biogazu. Co ważniejsze, norma EN 14995 wyklucza metale ciężkie i inne zanieczyszczenia, ograniczając ich zawartość do poziomów nieprzekraczających tych występujących w gotowym kompoście.
Zgodność z normą EN 14995 zazwyczaj wymaga ustrukturyzowanego protokołu badań przeprowadzanych przez akredytowane laboratoria. Producenci przekazują próbki do niezależnej weryfikacji, która może potrwać kilka miesięcy ze względu na długi czas biodegradacji. Po uzyskaniu certyfikatu produkty mogą być opatrzone europejskim logo biotworzyw lub podobnym oznaczeniem potwierdzającym zgodność.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 14995 Tworzywa sztuczne – Ocena kompostowalności – Schemat badań i specyfikacje techniczne”.
