EN 13880-2 Wypełniacze do spoin nakładane na gorąco – Część 2: Metoda badania określająca penetrację stożka pod kątem 25 stopni

EN 13880-2 Wypełniacze do spoin nakładane na gorąco – Część 2: Metoda badania określająca penetrację stożka pod kątem 25 stopni

Europejska norma „EN 13880-2 Wypełniacze do spoin nakładane na gorąco – Część 2: Metoda badania penetracji stożka pod kątem 25 stopni” opisuje metodę określania penetracji stożka wypełniaczy do spoin nakładanych na gorąco za pomocą standardowego penetrometru wyposażonego w odpowiedni stożek penetracyjny . Wartości penetracji początkowej i penetracji zanurzeniowej paliwa rejestruje się przy użyciu tej metody badawczej zgodnie z wymaganiami normy „prEN 14188-1 Wypełniacze i uszczelniacze do spoin – Część 1: Specyfikacje dotyczące uszczelniaczy nakładanych na gorąco”.

EN 13880-2 Wypełniacze do spoin nakładane na gorąco – Część 2: Metoda badania określająca penetrację stożka pod kątem 25 stopni

Na potrzeby niniejszej normy wartość penetracji stożka odnosi się do głębokości, na której stożek standardowy wnika w badaną próbkę w określonych warunkach masy, czasu i temperatury.

Wykonując badanie, zasadniczo część próbki przelewa się do dwóch metalowych pojemników i wraz z pojemnikiem transferowym otrzymuje próbki do badań, które są chłodzone powietrzem i kondycjonowane poprzez zanurzenie w łaźni wodnej o stałej temperaturze. Po okresie kondycjonowania pojemnik do przenoszenia zawierający próbki do badań wyjmuje się z łaźni wodnej i umieszcza na stanowisku aparatu penetracyjnego. Badanie penetracji stożka przeprowadza się natychmiast na badanych próbkach.

Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:

  • Penetrometr: Musi być zgodny z normą EN 1426. Aby ułatwić poziomowanie, penetrometr wyposażony jest w śruby poziomujące. W testach tych można również zastosować sprzęt sterowany automatycznie. Taki sprzęt wymaga regularnej kalibracji w celu uzyskania dokładnego czasu penetracji.
  • Stożek penetracyjny: Jest to stożek wykonany z mosiądzu i odpowiedni do wymiarów podanych na rysunku. Zewnętrzna powierzchnia i końcówka stożka muszą mieć gładką, wypolerowaną powierzchnię. Całkowita masa ruchoma stożka i ogniw musi wynosić 150,0 plus/minus 0,1 g.
  • Łaźnia wodna: Jest to łaźnia wodna o pojemności co najmniej 10 l, posiadająca perforowaną półkę znajdującą się co najmniej 50 mm od dna wanny i mogąca pomieścić badane próbki w wymaganej temperaturze badania wynoszącej 25,0 stopni plus/minus 0,3 stopnie.
  • Pojemnik do przenoszenia: Składa się z cylindrycznego pojemnika ze szkła lub metalu z płaskim dnem. Pojemnik do przenoszenia zapewnia pewne łożyskowanie i zapobiega drganiom po umieszczeniu na stojaku aparatu penetracyjnego. Minimalna średnica wewnętrzna pojemnika musi wynosić 90 mm, a minimalna głębokość nad łożyskiem podstawowym wynosi 56 mm.
  • Pojemniki metalowe: Dwa pojemniki metalowe o cylindrycznym kształcie i płaskim dnie, o pojemności nominalnej około 100 g, w których badane są próbki do badań. Wewnętrzne wymiary pojemników muszą wynosić 56 mm plus/minus 5 mm średnicy i 35 mm plus/minus 2 mm głębokości. Aby ułatwić nasypanie odpowiedniej ilości materiału, na głębokości 30 mm wykonuje się znak.

Próbki do badań przygotowywane są zgodnie z normą prEN 13880-6. Wlewa się próbkę do badania, uważając, aby nie dopuścić do zanieczyszczenia. Na koniec procesu zalewania rejestrowana jest rzeczywista temperatura. Natychmiast po napełnieniu każdy metalowy pojemnik i jego zawartość należy luźno przykryć zlewką o odpowiedniej wielkości, aby zabezpieczyć przed kurzem i ułatwić usunięcie pęcherzyków powietrza. Badane próbki pozostawiono do ostygnięcia na 23 godziny plus/minus 2 godziny w powietrzu o temperaturze 1,75 stopni plus/minus 0,25 stopnie. Próbki do badań umieszczono w łaźni wodnej z pojemnikiem do przenoszenia i pozostawiono w zanurzeniu na dalsze 1,75 godziny plus/minus. 0,25 godziny zostaje.

Warunki badania powinny być następujące: temperatura 25,0 stopni plus/minus 0,3 stopnia, przyłożone obciążenie 150,0 plus/minus 0,1 g i czas obciążania 5,0 sekund plus/minus 0,1 sekundy.

Podczas przeprowadzania badania próbkę badawczą zanurza się tak, aby w przypadku oparcia na stojaku nad nią znajdowała się głębokość wody wynosząca co najmniej 50 mm. Do kąpieli należy używać wody destylowanej lub dejonizowanej. Po zanurzeniu w łaźni wodnej próbki do badań umieszcza się z łaźni wodnej w napełnionym wodą naczyniu transferowym na głębokość wystarczającą do całkowitego zakrycia metalowego pojemnika. Pojemnik do przenoszenia zawierający badaną próbkę wyjmuje się z łaźni wodnej, umieszcza na stojaku aparatu penetracyjnego i bada w ciągu 1 minuty.

Stożek penetracyjny, który powinien mieć temperaturę około 25 stopni, ustawia się tak, aby jego końcówka stykała się z powierzchnią badanej próbki. Stożek wypuszcza się na 5,0 sekundy plus/minus 0,1 sekundy, ustala i mierzy przebytą odległość. Wykonuje się trzy oznaczenia w punktach na powierzchni badanej próbki w odległości co najmniej 16 mm od siebie i od boków metalowego pojemnika. Pomiędzy oznaczeniami próbkę do badania zwraca się, końcówkę stożka dokładnie przeciera się czystą szmatką, a pojemnik przenosi do łaźni wodnej. Jeżeli wynik któregokolwiek oznaczenia różni się od średniej z trzech oznaczeń o więcej niż 0,5 mm, wyniki odrzuca się i badanie powtarza się na nowej próbce do badań.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, opracowała następujące normy: „EN 13880-2 Wypełniacze do spoin nakładane na gorąco – Część 2: Badanie w celu określenia penetracji stożka pod kątem 25 stopni” Świadczy także usługi badawcze określone w standardzie „Metoda”.

WhatsApp