
EDANA, Europejskie Stowarzyszenie Artykułów Jednorazowych i Włókniny, to organizacja wspierająca zrównoważony rozwój branży i opowiadająca się za korzyściami płynącymi z włóknin dla społeczeństwa. Opracowana przez tę organizację norma „EDANA 300.0-84 Przydatna metoda: mechacenie powierzchniowe włóknin” opisuje procedurę pomiaru utraty cząstek z powierzchni włóknin. W tej procedurze ocenia się masę cząstek, zwłaszcza włókien, które prawdopodobnie oddzielą się od powierzchni włókniny w warunkach użytkowania.

Podczas testu próbki i taśma klejąca są kondycjonowane przez 24 godziny i testowane w środowisku o temperaturze 23 stopni i wilgotności względnej 50% lub, jeśli nie, w środowisku o temperaturze 20 stopni i wilgotności względnej 65%. Warunki badania należy podać w protokole.
Procedura ta opiera się na metodach stosowanych obecnie w branży jako metody wewnętrzne i została zaadaptowana przez Komitet Techniczny EDANA.
Zasadniczo podczas badania wałek pokryty specjalną taśmą klejącą przechodzi po włókninie dziesięć razy.
W proponowanej metodzie próbki są ważone przed i po procesie walcowym, a różnica masy daje ilościowy pomiar cząstek zebranych przez walce klejące. Pomiarów dokonuje się po obu stronach włókniny oraz w kierunku MD i CD.
Sprzęt używany w tych testach obejmuje:
Włókniny są coraz bardziej preferowane, ponieważ posiadają niezbędne właściwości w zależności od produktu końcowego, dają możliwość wszechstronnego wykorzystania różnych włókien do wytworzenia produktu końcowego, a także eliminują procesy przędzenia i tkania. Funkcję i ogólne właściwości tekstylne, fizyczne i chemiczne należy oceniać w zależności od bardzo różnych zastosowań końcowych różnych materiałów.
Włókniny to innowacyjne, zaawansowane technologicznie, inżynieryjne tkaniny wykonane z włókien. Jest stosowany samodzielnie lub z innymi materiałami w szerokiej gamie produktów konsumenckich i przemysłowych.
Włókniny są przeznaczone do konkretnych zastosowań, zarówno konsumenckich, jak i przemysłowych, od cienkich, lekkich włóknin po mocne i trwałe włókniny. Połączenie ich specyficznych właściwości poprzez dobór surowców, stosowane metody formowania i łączenia czy stosowane procesy uszlachetniania takie jak drukowanie, tłoczenie, laminowanie i tym podobne, pozwala dostarczać produkty o wysokich parametrach użytkowych.
Lint to małe, cienkie włókno, które oddziela się od powierzchni tkaniny i nici. Ciaśniejszy splot bawełny oznacza mniej kłaczków, ale oznacza także mniejszą miękkość. Ogólnie rzecz biorąc, im bardziej miękki produkt, tym więcej włókien jest widocznych. Zazwyczaj włókniny wytwarza się poprzez splątanie wodne milionów krótkich włókien w celu utworzenia podłoża. Tworzy to mocne wiązanie, ale pod wpływem siły krótkie włókna pękają i osadzają się w postaci puchu na nałożonej powierzchni. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku rakli zawierających celulozę; ponieważ są one używane na mokro, celuloza prawdopodobnie pozostanie na powierzchni po przyłożeniu wystarczającej siły. Te włókniny o krótkich włóknach są uważane za odpowiednio mało kłaczące i w stosownych przypadkach powinny być stosowane do ogólnych zastosowań niskiego ryzyka.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „EDANA 300.0-84 Przydatna metoda: mechacenie powierzchniowe włóknin”, z przeszkolonym i doświadczona kadra i zaawansowany sprzęt technologiczny.
