PSA D41 1536 Tektura - Gięcie drewna prasowanego

PSA D41 1536 Tektura - Gięcie drewna prasowanego

Norma „PSA D41 1536 Tektura – Gięcie drewna prasowanego”, opracowana przez francuską firmę samochodową Renault, opisuje właściwości gięcia próbek wycinanych z płyt tekturowych i drewnianych (włókna, cząstki prasowane i sklejkowe) oraz materiałów kompozytowych na bazie tektury lub drewna o grubości od jednego do pięciu milimetrów. Metoda ta jest zgodna z normą „ISO 178 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości zginania”.

PSA D41 1536 Tektura - Gięcie drewna prasowanego

Metoda badawcza polega na umieszczeniu prostopadłościennej lufy na dwóch podporach i jej odkształceniu za pomocą stempla poruszającego się ze stałą prędkością w równych odległościach od podpór. Metoda ta umożliwia pomiar jednej lub kilku z następujących właściwości:

  • Maksymalne obciążenie przy złamaniu lub zgięciu przy obciążeniu zginającym.
  • Obciążenie odpowiadające ugięciu o 1 mm lub innej wartości określonej w dokumentacji.

Sprzęt używany w tych testach obejmuje:

  • Maszyna do badania wytrzymałości na zginanie. Maszyna ta pozwala na przyłożenie siły z szybkością 10 mm/min plus/minus 1 mm/min i uzyskanie maksymalnej siły 2500 N. Maszyna musi być wyposażona w urządzenie do gięcia posiadające dwa podpory i stempel. Belki zszywki i podpory to:
    • Dla zszywki r1 = 5 mm plus/minus 0,1 mm
    • Dla podpór r2 = 2 mm plus/minus 01 mm

Odległość między podporami powinna wynosić 50 mm.

  • Pokój klimatyzowany. W tym pomieszczeniu panuje temperatura 23 stopnie plus/minus 2 stopnie i wilgotność względna 50 procent plus/minus XNUMX procent.
  • Narzędzie tnące. Działa jak piła taśmowa do materiałów drewnopodobnych i jak gilotyna do materiałów tekturowych.
  • Zacisk spawany. Dokładność pomiaru wynosi 0,1 mm.

Próbki testowe powinny być reprezentatywne dla wielkości, która ma zostać scharakteryzowana. Aby zapewnić taką reprezentację, konieczne jest poznanie podstawowych charakterystyk badanej populacji. Kryteria doboru próbek do badań muszą zostać określone w raporcie z badań zgodnie z normą PSA A10 0156. W razie wątpliwości dotyczących pobierania próbek należy skontaktować się z PSA w celu ustalenia zasad, których należy przestrzegać.

Przygotowując próbki testowe, do badań wymagane jest pobranie co najmniej czterech próbek. Za pomocą narzędzia tnącego pobiera się dwie próbki prostokątne o następujących wymiarach: długość 80 mm plus/minus 1 mm, szerokość 20 mm plus/minus 1 mm. W przypadku materiałów anizotropowych w kierunku grubości (np. materiałów kompozytowych) próbki testowe bada się w taki sposób, aby siła zginająca, której są poddawane, działała w tym samym kierunku, co siła, która w praktyce byłaby przyłożona do części, z której pobrano próbki. W przypadku materiałów anizotropowych na planie, próbki należy pobierać zgodnie z głównymi kierunkami anizotropii.

Próbki są kondycjonowane w pomieszczeniu przez co najmniej 24 godziny. W przypadku materiałów bardzo higroskopijnych lub materiałów powoli osiągających równowagę z wilgotnością otoczenia (np. włókna roślinne i tektura), okres kondycjonowania może wydłużyć się nawet do tygodnia.

Badania przeprowadzane są w klimatyzowanym pomieszczeniu. Za pomocą suwmiarki zmierz szerokość 0,1 mm w środku próbki. Próbkę umieszcza się na podporach zgodnie z rysunkiem w załączniku standardowym. Próbkę obciąża się w odległości równej połowie odległości między podporami, bez stosowania środków ograniczających. Rejestruje się krzywą obciążenie-ugięcie i obserwuje się następujące wartości: obciążenie niszczące w przypadku pęknięcia próbki, maksymalne osiągnięte obciążenie w przypadku braku pęknięcia oraz obciążenie odpowiadające ugięciu o 1 mm od początku krzywej.

Dla każdej próbki obciążenie odpowiadające pełnej szerokości 20 mm oblicza się według wzoru podanego w normie. Dodatkowo obliczana jest średnia arytmetyczna maksymalnych obciążeń przy zginaniu. Dla każdej próbki określane jest obciążenie. Oblicza się średnią arytmetyczną obciążeń odpowiadających odchyleniu jednego milimetra.

Format i minimalna zawartość raportu z badań są określone w normie PSA A10 0156. Raport z testu powinien zawierać:

  • Odniesienie do tej metody.
  • Identyfikacja operatora i używanego sprzętu.
  • Data wykonania testu.
  • Odniesienia do materiału, w przypadku materiału kompozytowego: struktura materiału, data produkcji.
  • Grubość próbek, kierunek pobierania próbek.
  • Specyficzne warunki testu, okres kondycjonowania.
  • Nieprawidłowości zaobserwowane podczas badania (np. rozwarstwienie laminatu).
  • Szczegóły proceduralne nie zostały określone w metodzie, a możliwe zdarzenia mogły mieć wpływ na wyniki.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „PSA D41 1536 Tektura - Gięcie drewna prasowanego”.

WhatsApp