
Norma „PSA D41 1536 Tektura – Gięcie drewna prasowanego”, opracowana przez francuską firmę samochodową Renault, opisuje właściwości gięcia próbek wycinanych z płyt tekturowych i drewnianych (włókna, cząstki prasowane i sklejkowe) oraz materiałów kompozytowych na bazie tektury lub drewna o grubości od jednego do pięciu milimetrów. Metoda ta jest zgodna z normą „ISO 178 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości zginania”.

Metoda badawcza polega na umieszczeniu prostopadłościennej lufy na dwóch podporach i jej odkształceniu za pomocą stempla poruszającego się ze stałą prędkością w równych odległościach od podpór. Metoda ta umożliwia pomiar jednej lub kilku z następujących właściwości:
Sprzęt używany w tych testach obejmuje:
Odległość między podporami powinna wynosić 50 mm.
Próbki testowe powinny być reprezentatywne dla wielkości, która ma zostać scharakteryzowana. Aby zapewnić taką reprezentację, konieczne jest poznanie podstawowych charakterystyk badanej populacji. Kryteria doboru próbek do badań muszą zostać określone w raporcie z badań zgodnie z normą PSA A10 0156. W razie wątpliwości dotyczących pobierania próbek należy skontaktować się z PSA w celu ustalenia zasad, których należy przestrzegać.
Przygotowując próbki testowe, do badań wymagane jest pobranie co najmniej czterech próbek. Za pomocą narzędzia tnącego pobiera się dwie próbki prostokątne o następujących wymiarach: długość 80 mm plus/minus 1 mm, szerokość 20 mm plus/minus 1 mm. W przypadku materiałów anizotropowych w kierunku grubości (np. materiałów kompozytowych) próbki testowe bada się w taki sposób, aby siła zginająca, której są poddawane, działała w tym samym kierunku, co siła, która w praktyce byłaby przyłożona do części, z której pobrano próbki. W przypadku materiałów anizotropowych na planie, próbki należy pobierać zgodnie z głównymi kierunkami anizotropii.
Próbki są kondycjonowane w pomieszczeniu przez co najmniej 24 godziny. W przypadku materiałów bardzo higroskopijnych lub materiałów powoli osiągających równowagę z wilgotnością otoczenia (np. włókna roślinne i tektura), okres kondycjonowania może wydłużyć się nawet do tygodnia.
Badania przeprowadzane są w klimatyzowanym pomieszczeniu. Za pomocą suwmiarki zmierz szerokość 0,1 mm w środku próbki. Próbkę umieszcza się na podporach zgodnie z rysunkiem w załączniku standardowym. Próbkę obciąża się w odległości równej połowie odległości między podporami, bez stosowania środków ograniczających. Rejestruje się krzywą obciążenie-ugięcie i obserwuje się następujące wartości: obciążenie niszczące w przypadku pęknięcia próbki, maksymalne osiągnięte obciążenie w przypadku braku pęknięcia oraz obciążenie odpowiadające ugięciu o 1 mm od początku krzywej.
Dla każdej próbki obciążenie odpowiadające pełnej szerokości 20 mm oblicza się według wzoru podanego w normie. Dodatkowo obliczana jest średnia arytmetyczna maksymalnych obciążeń przy zginaniu. Dla każdej próbki określane jest obciążenie. Oblicza się średnią arytmetyczną obciążeń odpowiadających odchyleniu jednego milimetra.
Format i minimalna zawartość raportu z badań są określone w normie PSA A10 0156. Raport z testu powinien zawierać:
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „PSA D41 1536 Tektura - Gięcie drewna prasowanego”.
