Schneider ABD01035 Starzenie UV kolorowych części plastikowych do zastosowań wewnętrznych i zewnętrznych

Norma „Schneider ABD01035 Starzenie promieniami UV kolorowych części z tworzyw sztucznych do zastosowań wewnętrznych i zewnętrznych” opublikowana przez Schneider Electric opisuje metodę stosowaną do kontrolowania i weryfikacji koloru części z tworzyw sztucznych po testach starzenia w zastosowaniach wewnętrznych i zewnętrznych. Niniejsza norma ma zastosowanie do wszystkich wspólnych jednostek biznesowych i spółek zależnych.

Żółknięcie tworzyw sztucznych jest poważnym problemem i należy je kontrolować oraz sprawdzać w przypadku zastosowań zewnętrznych i wewnętrznych. Wybrano dwa reprezentatywne testy w celu odtworzenia warunków wystawy wewnętrznej lub zewnętrznej.

Celem niniejszej normy jest poprawa postrzeganej jakości (wymagań estetycznych) produktów po badaniu starzenia promieniowaniem UV w zastosowaniach wewnętrznych i zewnętrznych.

Obecnie nie ma normy określającej wymagania dotyczące części z tworzyw sztucznych po teście starzenia promieniowaniem UV, reprezentatywnym dla ekspozycji wewnątrz i na zewnątrz pomieszczeń. Metoda ta polega na sprawdzeniu walorów estetycznych kolorowych części z tworzyw sztucznych.

Celami tego standardu są:

• Sprawdzanie i weryfikacja odporności tworzyw sztucznych na symulowane starzenie w pomieszczeniach
• Sprawdzanie i weryfikacja odporności tworzyw sztucznych na symulowane starzenie w warunkach zewnętrznych
• Określenie, które rodziny tworzyw sztucznych powinny lub nie powinny być testowane

Metoda pomiaru koloru opisana jest w normie „FTR000162 Pomiar koloru za pomocą spektrofotometru”.

Do każdego testu (wewnątrz lub na zewnątrz) obowiązkowe jest pobranie czterech próbek. Bada się trzy próbki, jedną próbkę przechowuje się w archiwum (nie bada). Wymiary muszą być odpowiednie do powierzchni określonej przez dostawcę usługi testowania UV w celu przeprowadzenia testów UV.

Przed wykonaniem badania UV każdą z czterech próbek (niepostarzonych) poddaje się trzykrotnemu pomiarowi spektrofotometrem. Do scharakteryzowania badanej partii materiału stosuje się wartość średnią współrzędnych.

Weryfikację koloru części z tworzyw sztucznych stosowanych we wnętrzach przeprowadza się w następujący sposób:

• Weryfikacja koloru części z tworzyw sztucznych stosowanych wewnątrz pomieszczeń: W przypadku metody badania starzenia UV (wewnątrz) stosuje się metodę B opisaną w normie „ISO 4892-2 Tworzywa sztuczne – Metody ekspozycji na laboratoryjne źródła światła – Część 2: Lampy ksenonowe”. Energia promieniowania wynosi 0,51 W/m², a zastosowany filtr symuluje szkło okienne. Cykle:
  • 500 godzin ciągłego naświetlania
  • 25 godzin postkondycjonowania w ciemności w temperaturze 500 stopni
• Weryfikacja koloru po teście starzenia UV: Każda próbka jest mierzona trzy razy. Wartość współrzędnej została ustalona. Odstęp kolorymetryczny oblicza się pomiędzy kolorem początkowym a kolorem po badaniu starzenia UV.
• Zalecenia dotyczące testów dla rodzin tworzyw sztucznych: Testy należy wykonać dla poliwęglanu (PC) oraz poliwęglanu i akrylonitrylu, butadienu i styrenu (PC ABS). Ponadto test ten zaleca się wykonywać w przypadku polistyrenu (PS), polichlorku winylu (PVC) i polipropylenu (PP). Pozostałe rodziny nie wymagają testowania, ponieważ są odporne na starzenie pod wpływem promieniowania UV.

Weryfikację koloru części z tworzyw sztucznych stosowanych na zewnątrz przeprowadza się w następujący sposób:

• Metoda badania starzenia promieniami UV (na wolnym powietrzu): W tym badaniu stosuje się metodę A opisaną w normie ISO 4892-2. Energia promieniowania wynosi 0,51 W/m², a zastosowany filtr symuluje światło dzienne. Przeprowadzono 336 godzin ciągłego napromieniowania w następujących cyklach:
  • 102 minuty w suchym środowisku
  • 18 minut z wodą w sprayu
• Weryfikacja koloru po teście starzenia UV: Każda próbka jest mierzona trzy razy. Wartość współrzędnej została ustalona. Odstęp kolorymetryczny oblicza się pomiędzy kolorem początkowym a kolorem po badaniu starzenia UV. Kryteria akceptacji są następujące: Część musi być zgodna z opisanymi pomiarami i kontrolą wizualną. Dodatkowo sprawdzana jest spójność kolorystyczna produktu. Aby uzyskać spójny wygląd wizualny produktu, różne widoczne części produktu muszą wykazywać podobne zachowanie, aby były poddawane starzeniu UV.
• Zalecenia dotyczące testów dla rodzin tworzyw sztucznych: Testy należy wykonać dla poliwęglanu (PC) oraz poliwęglanu i akrylonitrylu, butadienu i styrenu (PC ABS). Pozostałe rodziny nie wymagają testowania, ponieważ są odporne na starzenie pod wpływem promieniowania UV.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „Schneider ABD01035 Starzenie promieniami UV kolorowych części z tworzyw sztucznych do zastosowań wewnętrznych i zewnętrznych”.