ISO 6370-1 Emalie szkliste i porcelanowe – Oznaczanie odporności na zużycie – Część 1: Tester zużycia

Norma „ISO 6370-1 Emalie szkliste i porcelanowe – Oznaczanie odporności na ścieranie – Część 1: Tester ścieralności” opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje wymagania dotyczące aparatury badawczej stosowanej do określania odporności materiałów szklistych i powłok emalii porcelanowych na ścieranie.

Aparat do badania ścieralności składa się głównie z następujących części (rysunek podany w normie przedstawia rozmieszczenie próbek i wzorcowych płytek szklanych w aparacie):

• Napędzany stół oscylacyjny: Jest to stół oscylacyjny wykonany ze stali lub metalu lekkiego o grubości około 10 mm. Podczas badania stół oscylacyjny ustawia się poziomo na napędzie mimośrodowym tak, aby każdy punkt wyznaczał poziomy okrąg o średnicy 22 mm plus/minus 1 mm. Stół oscylacyjny musi być wystarczająco duży, aby móc przetestować co najmniej trzy próbki i zamocować na nim trzy płytki referencyjne za pomocą pierścieni ustalających. Napęd mimośrodowy 300 min^-1 plus/minus 3 min^-1 Będzie pracował z częstotliwością obrotową i będzie wyposażony w urządzenie sterujące tą częstotliwością.
• Pierścienie ustalające: Dla aparatu badawczego wymaganych jest co najmniej sześć pierścieni ustalających, jak pokazano na rysunku. Pierścień ustalający musi być wykonany ze stali, żeliwa lub metalu lekkiego pokrytego gumą. Otwór służy do wprowadzenia ładunku ściernego i musi mieć możliwość zamknięcia gumowym korkiem.
• Pierścienie uszczelniające: Co najmniej sześć w aparacie badawczym, wykonanych z niesztywnego, elastycznego materiału (np. gumy) o średnicy wewnętrznej 87 mm plus/minus 0,5 mm, szerokości 10 mm plus/minus 2 mm i grubości Wymagany jest pierścień uszczelniający 2 mm plus/minus 0,5 mm.
• Urządzenia zaciskowe: Muszą one dociskać dolną krawędź pierścienia ustalającego do pierścienia uszczelniającego, który utrzymuje próbkę lub szklaną płytkę odniesienia na stole oscylacyjnym. Musi istnieć możliwość szybkiego poluzowania urządzeń zaciskowych, aby umożliwić łatwą wymianę próbek i płytek szklanych odniesienia.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Emalia szklista (emalia porcelanowa) odnosi się do zasadniczo szklistej lub szklistej, nieorganicznej powłoki związanej z metalem poprzez stapianie w temperaturze powyżej 500 stopni. Powłoka ta może być stosowana w celach ochronnych, funkcjonalnych lub dekoracyjnych. Emalie takie wytwarza się poprzez nałożenie na powierzchnię metalu sproszkowanego szkła nieorganicznego, suchego lub zawieszonego w wodzie, a następnie połączenie go metodą stapiania. Powłoka stopiona 20×100 w zakresie temperatur od 150 stopni do 10 stopni^-7 450 × 10 z /K^-7 /K, rzeczywista wartość różni się w zależności od rodzaju podłoża i obszaru zastosowania.
• Emaliowany panel stalowy o dużej grubości odnosi się do panelu ze stali walcowanej na zimno, który jest najpierw kształtowany, a następnie emaliowany indywidualnie lub w grupach. Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku emaliowanych paneli stalowych o dużej grubości grubość podłoża stalowego jest większa niż 0,75 mm.
• Emaliowany panel ze stali lekkiej odnosi się do panelu wykonanego przez cięcie porcelany lub emalii szklistej z górnej powierzchni, wyprodukowanego w stanie emaliowanym, na linii ciągłego powlekania w zwojach i laminowanie go na odpowiednim materiale rdzenia lub warstwie, która zapewnia jego kształt i wytrzymałość. Ogólnie rzecz biorąc, grubość górnej powierzchni stali w przypadku emaliowanych lekkich paneli stalowych wynosi od 0,30 mm do 0,75 mm.

W skrócie, emalie szkliste i porcelanowe to szkliste lub szkliste nieorganiczne powłoki krzemionkowe związane z metalowym podłożem poprzez stapianie w temperaturze co najmniej 480 stopni. Emaliowanie szkliste i porcelanowe to proces powlekania powierzchni metalu jedną lub większą liczbą powłok spajanych ze szklistych, nieorganicznych materiałów.

Ogólnie rzecz biorąc, odporność emalii szklanych i porcelanowych na ścieranie powierzchni spotykane w codziennym użytkowaniu poprawia się poprzez ścieranie oszklonej powierzchni mokrym środkiem ściernym składającym się ze stalowych kulek o średnicy 1–5 mm, proszku ściernego tlenku glinu i wody destylowanej lub wykrywany jest suchy środek ścierny składający się z wałków porcelanowych i proszku ściernego z tlenku glinu.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, „ISO 6370-1 Emalie szkliste i porcelanowe – Oznaczanie odporności na ścieranie – Część 1 : Tester ścieralności Świadczy także usługi testowania określone w „normach”.