ISO 4628-8 Ocena stopnia segregacji warstw i korozji wokół rysy lub innego sztucznego defektu

ISO 4628-8 Ocena stopnia segregacji warstw i korozji wokół rysy lub innego sztucznego defektu

Norma ISO 4628-8 Farby i lakiery – Ocena degradacji powłok – Określanie ilości i rozmiaru uszkodzeń oraz intensywności jednolitych zmian wyglądu – Część 8: Ocena stopnia rozwarstwienia i korozji wokół zarysowania lub innego sztucznego uszkodzenia, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje metodę oceny rozwarstwienia i korozji wokół zarysowania lub innego sztucznego uszkodzenia na powlekanym panelu lub innej powlekanej próbce, wynikającej z działania środowiska korozyjnego. Niniejsza norma nie obejmuje oceny korozji wżerowej ani głębokości wżerów.

ISO 4628-8 Ocena stopnia segregacji warstw i korozji wokół rysy lub innego sztucznego defektu

Przykładami środowisk korozyjnych są atmosfery sztuczne, takie jak mgła solna stosowana w metodzie badawczej określonej w normie ISO 9227 oraz zanurzenie w wodzie morskiej stosowane w metodzie badawczej określonej w normie ISO 15711. Można również wykorzystywać środowiska naturalne.

Zakres innych defektów można określić jednocześnie z delaminacją i korozją. Metody te obejmują:

  • Pęcherze zgodnie z normą ISO 4628-2
  • Rdza zgodnie z normą ISO 4628-3.
  • Pękanie zgodnie z normą ISO 4628-4
  • Złuszczanie zgodnie z normą ISO 4628-5
  • Korozja włóknista zgodnie z normą ISO 4628-10.

Norma ISO 4628-8 jest częścią szerszej serii norm ISO 4628, określających znormalizowany system oceny i określania stopnia degradacji powłok malarskich i podobnych warstw ochronnych.

Norma ta określa precyzyjną metodę oceny dwóch podstawowych form degradacji wokół sztucznego defektu (najczęściej liniowego śladu, ale mogą też występować inne kształty, takie jak otwory lub nacięcia) na powlekanym panelu testowym lub próbce po narażeniu na działanie środowiska korozyjnego (np. w warunkach mgły solnej, wilgoci lub w testach odporności na warunki atmosferyczne):

  • Stopień rozdzielenia warstw (utrata przyczepności między powłoką a podłożem lub warstwami powłoki)
  • Stopień korozji (powstawanie rdzy, wżerów lub innych produktów korozji wydzielających się z defektu)

Metoda ta jest szczególnie użyteczna w przyspieszonych testach korozyjnych (takich jak testy w mgle solnej lub cykliczne testy korozyjne zgodnie z normą ISO 9227) oraz przy ocenie skuteczności ochronnych systemów malarskich dla konstrukcji stalowych, powłok samochodowych, zastosowań morskich i powłok przemysłowych.

Norma ta zawiera istotne udoskonalenia w swojej najnowszej aktualizacji:

  • Zamiast opierać się głównie na odniesieniach graficznych, priorytetowo potraktowano bezpośrednie pomiary i obliczenia obszarów dotkniętych problemem (choć w celach orientacyjnych nadal zamieszczono ilustracje poglądowe).
  • Oprócz prostych, liniowych rys zalicza się także wady sztuczne (np. o kształcie okrągłym lub nieregularnym).
  • Opracowano przejrzyste procedury pomiaru rozmiaru lub szerokości rozdzielenia i korozji po obu stronach defektu.

Ocena przebiega w następujący sposób:

  • Przygotowanie: Na panelu testowym tworzy się kontrolowany sztuczny defekt (rysę) od powłoki do podłoża.
  • Ekspozycja: Panel jest wystawiony na działanie środowiska korozyjnego przez określony czas.
  • W razie konieczności luźny materiał powłokowy jest ostrożnie usuwany.
  • Mierzy się maksymalną odległość od pierwotnej krawędzi wady do najdalszego punktu widocznego rozdzielenia lub korozji (zwykle prostopadle do linii).
  • Jak wspomniano, obliczane są wartości średnie i maksymalne.
  • W przypadku separacji, zwykle mierzy się ją szerokością obranego/usuniętego obszaru.
  • Korozję definiuje się jako rozprzestrzenianie się rdzy lub produktów korozji.
  • Wyniki podano przy użyciu znormalizowanej notacji z serii norm ISO 4628 (np. maksymalna szerokość w mm lub skala ocen).

Cała seria norm ISO 4628 obejmuje różne rodzaje degradacji przy zastosowaniu spójnej nomenklatury:

  • Rozdział 1: Wprowadzenie ogólne i system nazewnictwa
  • Sekcja 2: Wzrost
  • Rozdział 3: Rdzewienie
  • Rozdział 4: Pękanie
  • Rozdział 5: Łuszczenie
  • Rozdziały 6 i 7: Kredowanie (metoda taśmy i aksamitu)
  • Rozdział 8: Rozwarstwienie i korozja wokół linii.
  • Rozdział 10: Korozja włóknista

Praktyczne obszary zastosowania tej normy są następujące:

  • Kontrola jakości i certyfikacja powłok.
  • Porównanie receptur farb i systemów ochronnych
  • Zgodność z normami takimi jak ISO 12944 (ochrona antykorozyjna konstrukcji stalowych za pomocą systemów malarskich).
  • Badania i rozwój w branży powłok

Krótko mówiąc, rozprzestrzenianie się korozji (rozprzestrzenianie się rdzy, rozprzestrzenianie się korozji podpowłokowej, rozprzestrzenianie się korozji wywołanej zarysowaniami lub erozja podpowłokowa) odnosi się do stopniowego, bocznego rozprzestrzeniania się korozji pod powłoką ochronną, rozpoczynającego się w miejscu uszkodzenia (takim jak zarysowanie, otarcie, przecięcie, uderzenie lub inna wada odsłaniająca znajdującą się pod spodem powierzchnię metalu).

W przypadku uszkodzenia powlekanej powierzchni (np. stali malowanej, stali ocynkowanej lub powlekanego metalu w zastosowaniach motoryzacyjnych, morskich, przemysłowych lub konstrukcyjnych), odsłonięty metal staje się podatny na działanie środowiska korozyjnego (takiego jak mgła solna, wilgoć, sól drogowa lub atmosfera morska). Wilgoć, tlen i elektrolity przenikają przez ubytek. Korozja rozpoczyna się w odsłoniętym metalu (np. rdza w stali). Produkty korozji wywierają ciśnienie lub procesy elektrochemiczne osłabiają przyczepność powłoki. Powoduje to odwarstwienie (uniesienie lub złuszczenie) powłoki wokół ubytku. Korozja rozprzestrzenia się następnie bocznie pod powłoką, przesuwając się wzdłuż granicy faz metal-powłoka, często w obu kierunkach od pierwotnego ubytku. Rezultatem jest stopniowa utrata przyczepności, pęcherze w pobliżu krawędzi, rdzewienie pod powłoką i ostatecznie degradacja powłoki na większym obszarze.

Norma ISO 4628-8 stanowi, że powłoki ochronne (farby, lakiery i podobne systemy) na powierzchniach metalowych są często narażone na działanie agresywnych środowisk (mgła solna, wilgoć, sole do odladzania dróg). W rzeczywistych warunkach nieuchronnie dochodzi do uszkodzeń (zadrapania, odpryski kamieni, uderzenia, krawędzie, spoiny), tworząc punkty, w których korozja może rozpocząć się i rozprzestrzeniać bocznie pod powłoką (pełzanie korozyjne).

Brak normy ISO 4628-8 pozwalającej ocenić ten konkretny rodzaj degradacji powoduje pojawienie się następujących istotnych problemów:

  • Brak porównywalności i powtarzalności.
  • Brak możliwości wiarygodnego porównania wydajności powłok.
  • Zgodność z szerszymi wymogami sektorowymi i regulacyjnymi.
  • Obiektywne, ilościowe dane zamiast wyłącznie oceny wizualnej.
  • Znaczenie dla realnego świata

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą ISO 4628-8 dla przedsiębiorstw.

WhatsApp