
W normie „JIS R 1703-1 Fine Ceramics (advanced ceramics, Advanced Technical Ceramics) – Metoda badania właściwości samoczyszczących materiałów fotokatalitycznych – Część 1: Pomiar kąta zwilżania wodą” opracowanej przez japońską organizację ds. standardów przemysłowych (JIS ) podano skuteczność samooczyszczania materiałów fotokatalitycznych. Wśród metod badania skuteczności czyszczenia wyjaśniono metodę pomiaru wykorzystującą kąt zwilżania wody. W tych metodach jako fotokatalizatory stosuje się głównie półprzewodniki z tlenków metali, takie jak dwutlenek tytanu.
-fotokatalitik-malzemelerin-kendi-kendini-temizleme-performansina-yonelik-test-yontemi-bolum-1.jpg)
Niniejsza norma nie ma zastosowania do następujących rodzajów materiałów.
Normą odpowiadającą tej normie jest norma „ISO 27448 Fine Ceramics (advanced ceramics, Advanced Technical Ceramics) – Metoda badania właściwości samoczyszczących półprzewodnikowych materiałów fotokatalitycznych – Pomiar kąta zwilżania wodą” opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną ( ISO).
Kiedy materiał fotokatalityczny pokryty kwasem oleinowym (substancją oleinową) zostanie wystawiony na działanie promieni ultrafioletowych, kwas oleinowy rozkłada się, odsłaniając powierzchnię, a kąt zwilżania wody zmniejsza się w wyniku rozwoju superhydrofilowości (zdolności do kompatybilności z wodą) . Pomiar kontynuuje się do momentu osiągnięcia przez kąt zwilżania stałej wartości i ocenia się hydrofilowość. Posiada właściwości samoczyszczące z zabrudzeń spowodowanych wodą deszczową.
W skrócie, norma JIS R 1703-1 określa metodę pomiaru kąta zwilżania wody wśród wskaźników wpływających na skuteczność samooczyszczania materiałów fotokatalitycznych w kształcie płaskich arkuszy.
Możliwości nanofokatalizatorów w układach cementowych są obiecujące, ale ich zastosowanie inżynieryjne jest nadal ograniczone ze względu na niewystarczającą wiedzę na temat ich właściwości trwałości w trakcie eksploatacji. Ceramikę zawierającą różne spoiwa i fotokatalizatory przygotowuje się i charakteryzuje w celu zbadania mechanizmów degradacji właściwości samoczyszczących w wyniku jednoczesnego hydratacji/karbonatyzacji. Analizowane są zmiany właściwości samoczyszczących wynikające ze zmiany mikrostruktury, składu fazowego i właściwości optycznych. Spadek wydajności samooczyszczania przypisuje się wyższej energii pasma w wyniku modyfikacji powierzchni, silniejszemu akomodacji przy zwiększonej objętości ciał stałych, pogorszeniu przenoszenia masy przy zmniejszonych porach żelowych i opóźnieniu równowagi chemicznej.
Stwierdzono, że fotokatalizatory kompozytowe i mikrokrzemionka są odporne na pogorszenie właściwości samooczyszczania w wyniku hydratacji/karbonatacji, promując przenoszenie masy i stabilność chemiczną oraz ograniczając modyfikację powierzchni.
Kąt zwilżania to kąt pomiędzy stykiem się powierzchni cieczy i powierzchni stałej. Mówiąc dokładniej, jest to kąt pomiędzy styczną powierzchni na granicy faz ciecz-para a styczną na granicy faz ciało stałe-ciecz na przecięciu.
Dany układ ciała stałego, cieczy i pary w danej temperaturze i ciśnieniu ma unikalny równowagowy kąt zwilżania. Jednak w praktyce często obserwuje się dynamiczne zjawisko zmiany kąta zwilżania od narastającego kąta zwilżania do cofającego się kąta zwilżania. Równowagowy kąt zwilżania odzwierciedla względną siłę interakcji molekularnych cieczy, ciała stałego i pary.
Nasza organizacja, posiadająca wyszkoloną i fachową kadrę oraz zaawansowany sprzęt technologiczny, wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które przeprowadza dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, „JIS R 1703-1 Ceramika szlachetna (ceramika zaawansowana, zaawansowana ceramika techniczna) - Automatyzacja materiałów fotokatalitycznych” Świadczy także usługi badawcze określone w normie „Metoda badania skuteczności czyszczenia – Część 1: Pomiar kąta zwilżania wodą”.
