
Hydrofobowość to połączenie niepolarnych grup lub cząsteczek w środowisku wodnym, wynikające z tendencji wody do wykluczania cząsteczek niepolarnych. Powierzchnie, które przyciągają wodę, nazywane są hydrofilowymi, a powierzchnie, które odpychają wodę, nazywane są hydrofobowymi. Stopień, w jakim powierzchnia przyciąga lub odpycha wodę, definiuje się odpowiednio jako hydrofilowość lub hydrofobowość tej powierzchni.

Ciecze polarne, takie jak woda i alkohole, silniej oddziałują z powierzchniami hydrofilowymi. Podobnie niepolarne ciecze, takie jak rozpuszczalniki na bazie ropy naftowej, silniej oddziałują z powierzchniami hydrofobowymi.
Hydrofobowość to właściwość substancji odpychającej wodę. Apatia do wody oznacza tendencję do nie popychania lub ciągnięcia wody.
Materiały hydrofobowe są na ogół nierozpuszczalne w wodzie lub jakimkolwiek roztworze zawierającym zasadniczo wodne środowisko. Materiały hydrofobowe są często używane do ekstrakcji oleju z wody, zarządzania wyciekami ropy i procesami separacji chemicznej, które wymagają usuwania substancji niepolarnych ze związków polarnych.
Powierzchnie hydrofobowe zmniejszają szybkość korozji i dlatego są stosowane w odporności na korozję.
Przeciwieństwem hydrofobowości jest hydrofilowość, co oznacza, że kocha wodę. Surfaktanty zawierają zarówno grupy hydrofobowe, jak i hydrofilowe na tych samych cząsteczkach.
Hydrofobowość odnosi się do substancji nierozpuszczalnych w wodzie. Grupy chemiczne, które mają tendencję do hydrofobizacji substancji, obejmują węglowodory. Materiały te nie są zdolne do tworzenia wiązań wodorowych, a ich swobodne energie powierzchniowe są stosunkowo niskie. Woda nie ma tendencji do zwilżania powierzchni hydrofobowych, zamiast tego kropelki pozostają w postaci kulek z wysokimi wartościami kąta zwilżania.
Cząsteczki hydrofobowe odpychają zbiorniki wodne i przyciągają inne obojętne cząsteczki i niepolarne rozpuszczalniki ze względu na niepolarność hydrofobów. Naturalne hydrofoby obejmują alkany, tłuszcze i oleje.
Materiały hydrofobowe i superhydrofobowe mają szereg unikalnych właściwości użytkowych. Na przykład są wodoodporne, odporne na korozję, odporne na biofouling i zanieczyszczenia nieorganiczne i organiczne oraz ułatwiają przepływ płynu w pobliżu powierzchni hydrofobowych.
Naukowcy zajmujący się materiałami pracują nad wykorzystaniem różnych substancji chemicznych do nadania powierzchni hydrofobowości (w celu zmiany ich właściwości powierzchniowych). Silany są często używane do nadawania szkłu właściwości hydrofobowych. Podobne koncepcje hydrofobowości stosuje się w farbach, powłokach i tekstyliach.
Nasza organizacja świadczy również usługi testowania hydrofobowości z wyszkoloną i ekspercką kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ewaluacji, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów.
