
Norma europejska EN 16640 określa metodę testową służącą do określania zawartości węgla pochodzenia biologicznego w produktach w oparciu o pomiar zawartości 14C. Niniejsza norma przewiduje również następujące trzy metody badawcze stosowane do określenia zawartości 14C, na podstawie której obliczana jest zawartość węgla pochodzenia biologicznego:

Zalety i wady tych metod badawczych przedstawiono w tabeli w normie.
Zawartość węgla pochodzenia biologicznego wyraża się jako ułamek masy próbki lub ułamek całkowitej zawartości węgla. Ta metoda obliczeniowa ma zastosowanie do wszystkich produktów zawierających węgiel, w tym biokompozytów. Niniejsza norma nie określa metodologii obliczania zawartości biomasy w próbce. W tym celu opublikowano dwie następujące normy:
14C znajdujący się w produktach jest spowodowany niedawnym atmosferycznym dwutlenkiem węgla. Ze względu na rozpad radioaktywny jest prawie nieobecny w produktach kopalnych od 20 30 do 14 14 lat. Zawartość XNUMXC jest zatem uważana za wskaźnik niedawno zsyntetyzowanych produktów z atmosferycznego dwutlenku węgla, a zwłaszcza niedawno wyprodukowanych bioproduktów. Oznaczanie zawartości biomasy opiera się na pomiarze XNUMXC w bioproduktach, co umożliwia obliczenie frakcji węgla pochodzenia biologicznego.
Norma EN 16640 opisuje ogólnie przyjęte metody pobierania zawartości 14C z próbki i przetwarzania zawartego w próbce węgla na dwutlenek węgla. Pomiar zawartości 14C jest już powszechnie akceptowaną metodą określania wieku obiektów.
Wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, usługi testowania w celu określenia zawartości węgla pochodzenia biologicznego w produktach pochodzenia biologicznego przy użyciu metoda radiowęglowa w zakresie normy EN 16640. podaje.
