
Norma DIN 53509, opracowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje metodę badania odporności elastomerów (wyrobów gumowych) na pękanie pod wpływem ozonu. Do tej pory komory ozonowe były projektowane zgodnie z normą DIN 53509. Jednakże konstrukcja symulatorów klimatu ozonowego została później zmodyfikowana przez normę DIN ISO 1431-1. Komory klimatyczne ozonowe i systemy testowania ozonowego, produkowane wcześniej zgodnie z normą DIN 53509, nie spełniają już nowych wymagań. Obecnie urządzenia produkowane zgodnie z normą DIN ISO 1431-1 są szeroko stosowane do statycznych i dynamicznych badań starzenia. Ta nowa norma opisuje procedury mające na celu oszacowanie odporności gum wulkanizowanych lub termoplastycznych na pękanie po wystawieniu na działanie powietrza o określonej temperaturze, przy statycznym lub dynamicznym naprężeniu rozciągającym, przy określonym stężeniu ozonu i z wyłączeniem wpływu bezpośredniego światła.

Względna odporność różnych gum na ozon różni się znacznie w zależności od warunków, w szczególności stężenia ozonu i temperatury. Dlatego też wymagana jest szczególna ostrożność przy próbie powiązania wyników standaryzowanych testów z wydajnością usług. Ponadto testy są przeprowadzane na cienkich próbkach odkształconych pod wpływem naprężeń, a w przypadku obiektów będących w eksploatacji siła ataku może być zupełnie inna ze względu na wpływ rozmiaru oraz rodzaju i wielkości odkształcenia. Referencyjne i alternatywne metody oznaczania stężenia ozonu opisane są w normie ISO 1431-3.
Na potrzeby normy DIN 53509-1,
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych branż, nasza organizacja świadczy również usługi badań w warunkach statycznych w celu określenia odporności materiału gumowego na pękanie ozonowe w zakresie normy DIN 53509-1, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.
