EN 12614 Produkty i systemy do ochrony i naprawy konstrukcji betonowych – Metody badań – Oznaczanie temperatur zeszklenia polimerów

EN 12614 Produkty i systemy do ochrony i naprawy konstrukcji betonowych – Metody badań – Oznaczanie temperatur zeszklenia polimerów

W normie EN 12614, która jest normą europejską, określono metody badań oznaczania temperatury zeszklenia polimerów za pomocą różnicowej analizy termicznej lub różnicowej kalorymetrii skaningowej. Te metody badań stosuje się do polimerów w postaci granulek (polimery o sicie poniżej 60 i większych niż 250 mikronów, unikając w miarę możliwości mielenia) lub o dowolnym kształcie, w który można wyciąć odpowiednie próbki. Te metody badawcze, które określają zachowanie polimeru w odniesieniu do zmian temperatury, są przydatne do akceptacji specyfikacji.

EN 12614 Produkty i systemy do ochrony i naprawy konstrukcji betonowych – Metody badań – Oznaczanie temperatur zeszklenia polimerów

Te metody badawcze polegają na ogrzewaniu lub chłodzeniu próbki z kontrolowaną szybkością w kontrolowanej atmosferze. Podczas testowania odpowiednie urządzenie czujnikowe stale monitoruje:

  • Zmiany mocy lub strumienia ciepła dla różnicowej kalorymetrii skaningowej.
  • Różnica temperatur między próbką a odniesieniem do różnicowej analizy termicznej.

Zeszklenie próbki jest charakteryzowane na wykresie rejestracyjnym przez zmianę linii bazowej podczas ogrzewania lub chłodzenia. Badanie należy wykonać pod obojętnym kocem (azot), aby zapobiec reakcji próbki z powietrzem podczas cyklu temperaturowego. Wydatek gazu obojętnego powinien być kontrolowany za pomocą przepływomierza. Ponadto niektóre polimery mogą reagować blisko temperatury przejścia, dlatego należy zachować ostrożność, aby odróżnić reakcję od przejścia.

Temperatura zeszklenia jest ważną właściwością materiałową klejów. Wyniki pomiarów zapewniają prawidłowe wymieszanie i utwardzenie kleju. Norma EN 12614 oferuje dwie standardowe metody badań:

  • Różnicowa kalorymetria skaningowa
  • Różnicowa analiza termiczna

Norma ta obejmuje wytyczne, aparaturę, przygotowanie próbki, cykle termiczne i interpretację wyników dla obu metod.

Metoda różnicowej kalorymetrii skaningowej jest również zdefiniowana w innych normach, w tym ASTM E1356, ASTM D3418 i EN ISO 11357. Metoda różnicowej analizy termicznej jest również zdefiniowana w normie ASTM E1640.

Oprócz licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, jakie nasza organizacja świadczy na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów, oferujemy również usługi badawcze mające na celu określenie temperatury zeszklenia polimerów stosowanych w ochronie i naprawie konstrukcji betonowych, zgodnie z normą EN 12614, dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.

WhatsApp