W „Standardowej metodzie badawczej ASTM G95-07 do badania dysocjacji katodowej powłok rurociągów (metoda dołączonej komórki)” opracowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) stwierdza się, że rura będzie miała kontakt z naturalnymi glebami i otrzymać ochronę katodową w celu zapobiegania lub zapobiegania korozji, która może wystąpić w instalacjach podziemnych. Opisano metodę przyspieszonych badań w celu jednoczesnego określenia właściwości porównawczych systemów powłokowych nakładanych na zewnętrzną powierzchnię rur kanalizacyjnych w celu zmniejszenia. Niniejsza norma jest przeznaczona do stosowania z powlekanymi próbkami rur z produkcji komercyjnej i ma zastosowanie do takich próbek, w których powłoka charakteryzuje się funkcją bariery elektrycznej.
.jpg "ASTM G95-07 Standardowa metoda testowa do badania dysocjacji katodowej powłok rurociągów (metoda z dołączonym ogniwem)")
Niniejsza metoda badawcza ma na celu ułatwienie badania powłok, w których komora testowa jest przyklejona do powierzchni próbki rury z powłoką. Jest to właściwe, gdy niepraktyczne jest zanurzanie badanej próbki zgodnie z wymaganiami metod badawczych ASTM G8-96, ASTM G42-11 lub ASTM G80-07. Można zastosować konfigurację próbki powłoki, taką jak płaska płyta i rura o małej średnicy, o ile procedura badania pozostaje niezmieniona. Ta metoda testowania umożliwia zdefiniowanie opcji w raporcie.
Opisana metoda badawcza poddaje powłokę badanej próbki działaniu naprężeń elektrycznych w wysoce przewodzącym elektrolicie alkalicznym. Naprężenie elektryczne uzyskuje się z układu prądu stałego. Przed rozpoczęciem badania należy dokonać celowego odkształcenia powłoki. Dostarczane są przyrządy elektryczne do pomiaru prądu i potencjału w całym cyklu testowym. Na koniec okresu testowego próbka jest poddawana fizycznemu badaniu. Kontrolę fizyczną przeprowadza się poprzez porównanie zasięgu poluzowanej lub oderwanej powłoki w zamierzonym urlopie w obszarze zanurzonym z zasięgiem poluzowanej lub oderwanej powłoki w referencyjnym urlopie w powłoce w obszarze niezanurzonym.
Uszkodzenie wykładziny rurowej jest prawie nieuniknione podczas transportu i budowy. Pęknięcia lub uszkodzenia powłok rur mogą narazić rurę na możliwą korozję, ponieważ po umieszczeniu rury pod ziemią otaczająca gleba przenosi wilgoć i tworzy skuteczny elektrolit. Zastosowane potencjały ochrony katodowej mogą powodować poluzowanie powłoki, zaczynając od krawędzi urlopowych. Takie potencjały mogą również powodować spontaniczne zniekształcenia. Ta metoda badania zapewnia przyspieszone warunki wystąpienia pęknięcia katodowego i umożliwia pomiar odporności powłok na takie działanie.
Efekty badania ocenia się na podstawie badań fizykalnych i monitorowania prądu pobieranego przez badaną próbkę. Zwykle nie ma korelacji między tymi dwiema metodami oceny, ale obie metody są ważne. Kontrola fizyczna polega na ocenie efektywnego kontaktu powłoki z powierzchnią metalu pod kątem zaobserwowanych różnic we względnym wiązaniu adhezyjnym. Często widać, że katodowo oddzielony obszar rozciąga się od obszaru, w którym przyczepność wynosi zero, do obszaru, w którym przyczepność osiągnęła pierwotny poziom. Może również występować strefa pośrednia o zmniejszonej przyczepności.
Założenia związane z wynikami testów obejmują:
Odporność na oddzielanie jest pożądaną właściwością na podstawie porównawczej, ale separacja w tej metodzie badawczej niekoniecznie jest negatywnym wskaźnikiem wydajności powłoki. Zaletą tej metody badawczej jest to, że wszystkie obecnie powszechnie stosowane powłoki typu dielektrycznego zostaną w pewnym stopniu rozdzielone, co umożliwi porównanie jednej powłoki z drugą.
Gęstość prądu obserwowana w tej metodzie badawczej jest znacznie większa niż gęstość zwykle wymagana do ochrony katodowej w środowiskach naturalnych.
Podczas procesu powlekania, podczas przygotowywania próbki testowej, aplikator może zostać poproszony o wycięcie odcinka powlekanej rurki o długości wystarczającej do laboratoryjnej oceny powłoki. Podczas cięcia rury należy podjąć środki ostrożności, aby zapobiec uszkodzeniu powłoki przez rozpryski w miejscu, w którym będzie przeprowadzane badanie. Po obu stronach obszaru cięcia palnikiem należy umieścić mokre ściereczki, aby zminimalizować zmiany termiczne i uszkodzenia powłoki przez rozpryski. Próbkę do badania należy pobrać w odległości co najmniej 76,2 mm od dowolnej krawędzi przeciętej palnikiem. Należy podjąć specjalne środki ostrożności, aby zapobiec uszkodzeniu powłoki podczas przenoszenia, transportu lub dalszego cięcia. Próbkami testowymi mogą być wycięte próbki, płaska płytka lub próbka pierścieniowa. Testy można również przeprowadzić na działającym rurociągu lub na innej odpowiedniej powierzchni powlekanej.
Nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, „Standardowa metoda testowa ASTM G95-07 do testu dysocjacji katodowej powłok rurociągów (w załączeniu metoda komórkowa)” Świadczy także usługi badawcze określone w standardzie.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
