
Norma „ASTM C1353/C1353M-20 Standardowa metoda badania odporności na ścieranie kamieni wymiarowych poddanych ruchowi pieszemu z wykorzystaniem ścierniwa na platformie obrotowej” opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje procedurę ustalania wskaźnika odporności na ścieranie poprzez określenie utraty objętości spowodowanej ścieraniem kamieni wymiarowych zgodnie z opisem w normie ASTM C119. Niniejsza norma opiera się na normie „ASTM G195-22 Standard guide for performing resistance tests using a rotary platform ścierniwo”. W tej metodzie badawczej wykorzystuje się obrotową platformę ścierną do określania utraty objętości kamienia wymiarowego spowodowanej ścieraniem w kontrolowanych warunkach. Ta metoda badawcza jest przydatna w celu wykazania różnic w odporności na zużycie kamieni o różnych rozmiarach. Ta metoda badawcza pozwala na porównanie kamieni tego samego typu.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:
W przypadku definicji innych terminów użytych w niniejszej normie stosuje się normę „ASTM C119-20 Standard Terminology for Dimensional Stone”.
Próbka jest ścierana poprzez tarcie obrotowe w kontrolowanych warunkach ciśnienia i ścierania. Próbka testowa umieszczona jest na obrotowym stole i obraca się wokół pionowej osi, przeciwnie do ślizgowego ruchu obrotowego dwóch kół ściernych. Jedno koło ścierne ściera próbkę na zewnątrz w kierunku obwodu, a drugie do wewnątrz w kierunku środka, podczas gdy system próżniowy usuwa zanieczyszczenia powstałe w wyniku zużycia podczas testów. Powstałe ślady zużycia tworzą wzór krzyżujących się łuków na powierzchni około 30 cm2. Odporność na zużycie ocenia się poprzez określenie utraty objętości spowodowanej zużyciem i obliczenie wskaźnika odporności na zużycie.
Niniejsza metoda badawcza pozwala na zmierzenie odporności na zużycie kamienia wymiarowego i może być powiązana z parametrami użytkowymi materiału lub wykorzystana do porównawczego klasyfikowania parametrów materiału, bądź do obu tych celów. Odporność na zużycie kamienia wymiarowego, mierzona na maszynie wytrzymałościowej w laboratorium, jest zazwyczaj tylko jednym z kilku czynników wpływających na odporność materiału na zużycie podczas rzeczywistego użytkowania. Obliczenia szacowanej żywotności nie powinny być dokonywane wyłącznie na podstawie danych dotyczących konkretnego zużycia.
Odporność kamienia wymiarowego na zużycie może zależeć od takich czynników, jak warunki badania, rodzaj materiału ściernego, ciśnienie między próbką a materiałem ściernym, sposób zamocowania próbki oraz rodzaj, gatunek i ilość materiałów wykończeniowych.
Wyniki testów ścieralności z wykorzystaniem obrotowej platformy ściernej mogą się różnić ze względu na zmiany materiału ściernego podczas niektórych testów. W zależności od rodzaju materiału ściernego i badanej próbki, powierzchnia tarczy ściernej może ulec zmianie (np. zatkaniu) na skutek usuwania powłoki lub innego materiału z badanych próbek. Aby zmniejszyć tę różnicę, może być konieczne ponowne szlifowanie tarcz ściernych.
Do testów wykorzystuje się obrotową platformę ścierną składającą się z następujących elementów:
W testach wykorzystuje się również koła ścierne, które są przymocowane do wolnego końca ramion obrotowych i mogą się swobodnie obracać w poziomie.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe są również świadczone przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ASTM C1353/C1353M-20 Standardowa metoda testowania odporności na ścieranie wymiarowanych kamieni wystawionych na ruch pieszy z wykorzystaniem obrotowej platformy ściernej”.
