
Standard „PI-14 Test ściskania kulki biodrowej, statyczny/dynamiczny” opracowany przez PI Medical Implants opisuje badanie zmęczeniowe głów ceramicznych. Opisana procedura, obejmująca badanie materiałów, jest wykonywana zgodnie ze standardem „ASTM F2345-21 Standardowe metody testowe do określania statycznej i cyklicznej wytrzymałości zmęczeniowej ceramicznych głów kości udowych” opracowanym przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM). Te metody badań obejmują ocenę cyklicznej wytrzymałości zmęczeniowej ceramicznych modułowych głów kości udowej osadzonych na stożku, stosowanych w trzpieniu kości udowej po całkowitej alloplastyce stawu biodrowego.

Podczas wykonywania tych badań przykłada się siłę do momentu odkształcenia modułowego połączenia korpusu z głową endoprotezy stawu biodrowego. Głowicę umieszczono na stożkowym otworze z miedzianym pierścieniem, aby zapewnić równomierne rozłożenie obciążenia.
Te metody badawcze można zastosować do określenia wpływu materiałów główki i stożka, zmiennych konstrukcyjnych, produkcji i innych warunków na zdolność przenoszenia obciążeń statycznych i cyklicznych modułowych głów kości udowej montowanych na stożkach protez trzpienia kości udowej.
Obciążenie in vivo modułowych głów kości udowej zasadniczo różni się od obciążenia opisanego w tych metodach. Uzyskanych tutaj wyników nie można wykorzystać do bezpośredniego przewidywania wydajności in vivo. Jednakże metody te zaprojektowano tak, aby umożliwić porównanie wytrzymałości zmęczeniowej różnych ceramicznych konstrukcji modułowych głów kości udowej podczas testów w podobnych warunkach.
W tych metodach testowania można wykorzystać rzeczywiste protezy kości udowej o uproszczonej geometrii lub modele stożka szyi o takich samych właściwościach geometrycznych i materiałowych jak w przypadku implantów. W obu przypadkach pasujący metalowy obszar stożka wybranej próbki testowej składa się z tego samego materiału, tolerancji i powłoki, co ostateczna proteza trzpienia kości udowej.
W metodach badań zmęczeniowych uznaje się, że rzeczywiste obciążenie in vivo jest bardzo zmienne i żadne warunki badania nie są w stanie uwzględnić wszystkich możliwych zmian. Przedstawione tutaj metody badawcze stanowią zatem uproszczony model porównań projektów i materiałów. Niniejsze metody badawcze są przeznaczone do wykonywania w roztworze fizjologicznym w powietrzu. Dane testowe mogą dostarczyć cennych informacji na temat względnej wytrzymałości różnych konstrukcji główki i stożka.
Badania te odnoszą się również do normy ISO 7206-10 „Implanty chirurgiczne – Częściowe i całkowite endoprotezy stawów biodrowych – Część 10: Określanie wytrzymałości modularnych głów kości udowych na obciążenie statyczne” opracowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). Norma ta zawiera metody określania obciążeń ściskających (złamanie) lub rozciągających (demontaż) wymaganych do spowodowania uszkodzenia modularnego systemu głowy w określonych warunkach laboratoryjnych. Norma ta ma zastosowanie do elementów wykonanych z materiałów metalowych i niemetalowych, takich jak głowy kości udowych w endoprotezach częściowych lub całkowitych stawów biodrowych (tj. stożkowe połączenie głowy z szyjką) o strukturze modularnej. Norma ta nie obejmuje jednak metod badania i raportowania próbek do badań.
Na zespół głowa/szyja protezy stawu biodrowego przykładana jest statyczna siła ściskająca lub rozciągająca i zwiększana aż do uszkodzenia głowy lub szyi lub połączenia między nimi lub przyłożenia maksymalnej wybranej siły, zanim nastąpi uszkodzenie.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Test ściskania kuli biodrowej PI-14, statyczny / dynamiczny”, z przeszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.
