DIN 52351 Badanie płyt pilśniowych – Oznaczanie zawartości wilgoci, absorpcji wody i pęcznienia grubości

Norma „DIN 52351 Badanie płyt pilśniowych; oznaczanie zawartości wilgoci, absorpcji wody i pęcznienia grubości”, opublikowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje metody badań płyt pilśniowych (płyt pilśniowych lub płyt pilśniowych twardych/średnio/twardych) i koncentruje się na podstawowych właściwościach związanych z zachowaniem się płyt pod wpływem wilgoci. Norma ta była szeroko wykorzystywana w badaniach materiałów płyt drewnopochodnych, szczególnie w starszych specyfikacjach, systemach kontroli jakości i kartach katalogowych produktów.

Norma DIN 52351 zawiera procedury oceny interakcji płyt pilśniowych z wilgocią. Jest to kluczowe w zastosowaniach w budownictwie, meblarstwie, we wnętrzach samochodowych i innych obszarach, w których stabilność wymiarowa i trwałość w warunkach dużej wilgotności są istotne. Nadmierna absorpcja wody lub pęcznienie grubości może prowadzić do wypaczenia, zmniejszenia wytrzymałości lub rozwarstwienia.

Niniejsza norma obejmuje następujące podstawowe wymagania:

• Określanie zawartości wilgoci (poziomu wilgoci)
• Określanie absorpcji wody i pęcznienia grubościowego (pęcznienie grubości na skutek zanurzenia w wodzie)

Aby określić zawartość wilgoci (procentową wilgotność), próbki są ważone, suszone w piecu (zazwyczaj w temperaturze 103 stopni Celsjusza plus/minus 2 stopnie Celsjusza, aż do osiągnięcia stałej masy), a następnie ponownie ważone. Zawartość wilgoci oblicza się jako procent masy początkowej (mokrej). Metoda ta jest podobna do nowoczesnych metod suszenia w piecu, opisanych w normach takich jak DIN EN 322.

Aby określić absorpcję wody i pęcznienie grubości, próbki zanurza się w wodzie (zazwyczaj w temperaturze pokojowej, na określony czas, np. 24 godziny lub dłużej, w zależności od punktu odniesienia). Absorpcję wody mierzy się jako procentowy wzrost masy po zanurzeniu i wysuszeniu powierzchni. Pęcznienie grubości to procentowy wzrost grubości płyty po wystawieniu na działanie wody (mierzony suwmiarką lub mikrometrem w określonych punktach). Wartości te określają odporność płyty na rozszerzanie się pod wpływem wilgoci.

Niższe wartości na ogół oznaczają lepszą odporność na wilgoć, często uzyskiwaną za pomocą spoiw, zagęszczaczy lub obróbek powierzchni.

Norma DIN 52351 nie jest już ważna. Wiele starszych norm DIN dla płyt drewnopochodnych zostało zastąpionych kompatybilnymi normami europejskimi. Do współczesnych odpowiedników należą:

• EN 322 Płyty drewnopochodne - Oznaczanie zawartości wilgoci.
• EN 317 Płyty wiórowe i płyty pilśniowe - Oznaczanie pęcznienia grubości po zanurzeniu w wodzie.
• EN 13329 lub odpowiednie normy dotyczące podłóg laminowanych i podobnych produktów odnoszące się do zachowania się materiałów pod wpływem wilgoci.

Mimo że norma DIN 52351 jest przestarzała, nadal można się do niej powoływać w następujących miejscach:

• Poprzednie arkusze danych produktu (np. specyfikacje sklejki lub płyty pilśniowej)
• Listy badań materiałów samochodowych (komponenty wewnętrzne)
• Zakres akredytacji laboratoriów badawczych.

Krótko mówiąc, norma DIN 52351 określa metody badania określonych właściwości fizycznych płyt pilśniowych (rodzaju płyt drewnopochodnych wykonanych z włókien drzewnych). Norma ta jest dość zwięzła i koncentruje się na zdefiniowaniu jednolitych procedur laboratoryjnych pomiaru zachowania płyt pilśniowych pod wpływem wilgoci.

Jak wyjaśniono powyżej, norma DIN 52351 obejmuje trzy główne obszary badań:

• Zawartość wilgoci: W tej sekcji opisano procedury określania zawartości wilgoci w próbce płyty pilśniowej, tzn. ile wody znajduje się w materiale w kontrolowanych warunkach.
• Absorpcja wody: Niniejsza norma obejmuje metody pomiaru absorpcji wody. Pomiar ten mierzy ilość wody absorbowanej przez płytę po zanurzeniu lub wystawieniu na działanie wody, co ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia stabilności wymiarowej i wydajności w wilgotnych środowiskach.
• Rozszerzalność grubości: ściśle związana z absorpcją wody, rozszerzalność grubości mierzy, o ile płyta zwiększa swoją grubość po wchłonięciu wody. Jest to ważny wskaźnik wydajności dla płyt drewnopochodnych stosowanych w budownictwie lub meblarstwie.

Łącznie testy te pozwalają zmierzyć wpływ wilgoci na płyty pilśniowe, co jest istotne dla kontroli jakości, projektowania inżynieryjnego i zgodności ze specyfikacjami budynku lub produktu.

Norma ta już nie obowiązuje, a nowoczesne testy przeprowadza się zgodnie z następującymi normami europejskimi: DIN EN 322 i DIN EN 317. Normy te ujednolicają również metody testowania w całej Europie.

Mimo że norma DIN 52351 nie jest już ważna, nadal zachowuje swoje znaczenie historyczne i techniczne, ponieważ:

• Pokazuje to, w jaki sposób standaryzowane są wczesne badania materiałów stosowanych w produktach z drewna konstrukcyjnego.
• Ich procedury pomogły ukształtować późniejsze, zharmonizowane europejskie normy dotyczące badania materiałów arkuszowych.
• Zrozumienie tego typu norm jest korzystne w takich dziedzinach jak obróbka drewna, badanie materiałów oraz zapewnienie jakości w produkcji i budownictwie.

Podsumowując, norma DIN 52351 to zwięzła norma definiująca sposób pomiaru właściwości płyt pilśniowych związanych z wilgocią. Chociaż nie jest już obowiązująca, stanowi ona podstawę nowoczesnych procedur testowych, które umożliwiają spójną ocenę płyt drewnopochodnych pod kątem ich odporności na wilgoć, co jest kluczowym czynnikiem wpływającym na trwałość i wydajność.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 52351.