
Europejska norma „EN 10339 Rury stalowe do wodociągów lądowych i morskich – Wewnętrzne powłoki epoksydowe nakładane w stanie ciekłym w celu ochrony przed korozją” opisuje wymagania dotyczące stosowania wewnętrznych powłok epoksydowych nakładanych w stanie ciekłym w celu ochrony przed korozją rur stalowych.

Tego typu powłoki są zazwyczaj stosowane do transportu i dystrybucji wody pitnej i przemysłowej, pod ciśnieniem lub grawitacyjnie, a także wody morskiej, ścieków i wody gaśniczej. Temperatura transportowanej wody zazwyczaj nie przekracza 50 stopni Celsjusza.
Wybór i ograniczenia stosowania podkładu zależą od rodzaju użytego produktu, warunków układania rur, temperatury cieczy oraz składu chemicznego. Wybór i specyfikacja produktu odpowiedniego do medium transportowego wykraczają poza zakres niniejszej normy. Podkłady zazwyczaj składają się z jednowarstwowego produktu płynnego, nakładanego metodą natrysku bezpowietrznego po przygotowaniu powierzchni.
Wszystkie lub niektóre wymagania niniejszej normy mogą mieć również zastosowanie do wewnętrznych powłok armatury, jeśli kupujący i malarz tak uzgodnią. Powłoki zgodne z niniejszą normą mogą być nakładane na rury spawane wzdłużnie lub spiralnie oraz rury stalowe bez szwu stosowane w budowie rurociągów do transportu cieczy. Rury te nie są przeznaczone do gięcia po nałożeniu powłoki epoksydowej. Niniejsza norma nie obejmuje powłok nakładanych na miejscu ani powłok rehabilitacyjnych.
Materiały składowe powłok epoksydowych, stosowane w stałym lub tymczasowym kontakcie z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi w warunkach, do których zostały zaprojektowane, nie mogą zmieniać jakości tej wody w stopniu uniemożliwiającym spełnienie przez nią wymagań przepisów europejskich przez użytkownika końcowego. W tym celu należy zapoznać się z odpowiednimi normami krajowymi dotyczącymi wpływu materiałów na jakość wody, tam gdzie ma to zastosowanie.
W świecie inżynierii infrastruktury, gdzie niezawodność łączy się z trwałością, ochrona antykorozyjna stalowych rurociągów ma kluczowe znaczenie. Niezależnie od tego, czy rurociągi są zakopane na lądzie, czy zanurzone na morzu, są one stale narażone na wilgoć, minerały i aktywność mikrobiologiczną, które z czasem mogą degradować materiały. Norma EN 10339, stając się fundamentalnym elementem ochrony tych kluczowych kanałów, określa wymagania dotyczące wewnętrznych powłok epoksydowych nakładanych w stanie ciekłym, zaprojektowanych w celu zapewnienia solidnej ochrony antykorozyjnej rur stalowych stosowanych w systemach transportu wody. Norma ta nie tylko gwarantuje długowieczność, ale również jest zgodna z szerszymi przepisami europejskimi dotyczącymi wyrobów budowlanych.
W obliczu rosnącego na całym świecie zapotrzebowania na czystą wodę, spowodowanego urbanizacją, zmianą klimatu i rozwojem przemysłu, norma EN 10339 i podobne odgrywają kluczową rolę w ograniczaniu wycieków, ograniczaniu kosztów konserwacji i zapobieganiu zagrożeniom dla środowiska.
Norma EN 10339 określa precyzyjne zasady stosowania powłok epoksydowych na rurach stalowych. Norma ta została opracowana w celu uwzględnienia słabości gołej stali w środowisku wodnym. Chociaż stal jest wytrzymała i ekonomiczna, ulega szybkiej korozji w kontakcie z wodą, co prowadzi do wżerów, łuszczenia i ostatecznie do uszkodzeń konstrukcyjnych. Powłoki epoksydowe działają jak bariera, tworząc bezszwową i nieporowatą powłokę, która hamuje reakcje elektrochemiczne odpowiedzialne za powstawanie rdzy.
Norma EN 10339 koncentruje się wyłącznie na powłokach wewnętrznych rurociągów wodociągowych, co odróżnia ją od powłok zewnętrznych objętych normami takimi jak EN 10289 lub powłokami dla przemysłu naftowego i gazowego, takimi jak norma EN 10290. Norma ta nie jest przeznaczona do certyfikacji wody pitnej, ale stanowi podstawę do dalszej oceny higieny.
Norma EN 10339 określa wymagania dotyczące ciekłego systemu epoksydowego, który jest zasadniczo dwuskładnikową mieszaniną, zazwyczaj składającą się z żywicy i utwardzacza, nakładaną w sposób kontrolowany w celu zapewnienia jednorodnej grubości i przyczepności. Kluczowe elementy techniczne tej normy to:
Dzięki tym właściwościom wkładka wytrzymuje ciśnienie do 100 barów i temperaturę od 4 do 50 stopni Celsjusza, co sprawia, że nadaje się do większości scenariuszy transportu wodnego.
Wdrożenie normy EN 10339 obejmuje proces gruntowania w fabryce, aby zapewnić spójność. Rury są najpierw sprawdzane, czyszczone i, w razie potrzeby, podgrzewane do temperatury 20–60 stopni Celsjusza. W celu zwiększenia grubości nakładana jest warstwa epoksydu w kilku warstwach, a następnie przeprowadzane są badania wizualne i nieniszczące. Po gruntowaniu rury są oznaczane danymi partii w celu zapewnienia identyfikowalności.
Montaż na miejscu odbywa się zgodnie z normą EN 12747 dla zakopywania na lądzie lub normą EN 10219 dla spawania na morzu, z zachowaniem środków ostrożności, aby zapobiec uszkodzeniu wykładziny podczas transportu. Do napraw stosuje się standardowe zestawy naprawcze, ale w przypadku rozległych uszkodzeń preferowane jest pełne zagruntowanie.
Nasza organizacja, z kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 10339 Rury stalowe do wodociągów lądowych i morskich – Powłoki epoksydowe z warstwą wewnętrzną nanoszoną w celu ochrony przed korozją”.
