ISO 6892-1 Materiały metaliczne - Próba rozciągania - Część 1: Metoda badania w temperaturze pokojowej

Norma ISO 6892-1 Materiały metalowe – Badanie wytrzymałości na rozciąganie – Część 1: Metoda badania w temperaturze pokojowej, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje metodę badania wytrzymałości na rozciąganie materiałów metalowych i definiuje właściwości mechaniczne, które można określić w temperaturze pokojowej. Załącznik do normy zawiera dalsze zalecenia dotyczące maszyn wytrzymałościowych sterowanych komputerowo ( załącznik A).

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Długość pomiarowa to długość równoległej części próbki testowej, której wydłużenie mierzone jest w dowolnym momencie podczas badania. Oryginalna długość pomiarowa to odległość między znacznikami długości pomiarowej na próbce, mierzona w temperaturze pokojowej przed badaniem. Ostateczna długość pomiarowa po złamaniu to długość pomiędzy znacznikami długości pomiarowej na próbce. Długość tę mierzy się w temperaturze pokojowej, po zerwaniu, po ponownym złożeniu części tak, aby ich osie leżały w linii prostej.
• Długość równoległa to długość równoległej, zmniejszonej części próbki testowej. W przypadku nieobrobionych elementów testowych pojęcie długości równoległej zastąpiono pojęciem odległości między uchwytami.
• Wydłużenie to zwiększenie pierwotnej długości pomiarowej w dowolnym momencie badania.
• Wydłużenie procentowe wyrażane jest jako procent pierwotnej długości pomiarowej. Trwałe wydłużenie wyrażone w procentach to zwiększenie pierwotnej długości pomiarowej próbki po usunięciu określonego naprężenia. Wyraża się je jako procent pierwotnej długości pomiarowej. Wydłużenie procentowe po zerwaniu to trwałe wydłużenie długości pomiarowej po zerwaniu, wyrażone jako procent pierwotnej długości pomiarowej.
• Długość pomiarowa tensometru to początkowa długość pomiarowa używana do pomiaru rozciągliwości tensometru. Użycie tensometru jest obowiązkowe przy określaniu różnych właściwości zależnych (częściowo lub całkowicie) od wydłużenia.
• Wydłużenie to zwiększenie długości pomiarowej tensometru w dowolnym momencie badania. Wydłużenie (odkształcenie) wyrażone jest w procentach długości tensometru i często nazywane jest naprężeniem inżynierskim. Trwałe wydłużenie wyrażone w procentach to zwiększenie długości tensometru po usunięciu określonego naprężenia z badanej próbki. Wyraża się je jako procent długości tensometru. Wydłużenie graniczne (w przypadku materiałów o nieciągłej granicy plastyczności) to wydłużenie między początkiem wydłużenia a początkiem równomiernego umocnienia, wyrażone jako procent długości czujnika tensometru. Całkowite wydłużenie procentowe przy maksymalnej sile (wydłużenie sprężyste plus wydłużenie plastyczne) jest wyrażone jako procent długości pomiarowej tensometru. Procent wydłużenia plastycznego przy maksymalnej sile to długość pomiarowa tensometru. Całkowite wydłużenie procentowe w chwili zerwania (wydłużenie sprężyste plus wydłużenie plastyczne) jest wyrażone jako procent długości pomiarowej tensometru.
• Szybkość testowa to szybkość używana podczas testowania. Prędkość odkształcania to wzrost naprężenia na długość tensometru w czasie, mierzony za pomocą tensometru. Szacowany współczynnik naprężeń wzdłuż długości równoległej to wartość wzrostu naprężeń wzdłuż długości równoległej próbki testowej, obliczona na podstawie współczynnika rozdzielenia poprzeczki i długości równoległej próbki testowej. Współczynnik rozdzielenia poprzeczek to przesunięcie poprzeczek w czasie. Stosunek napięć to wzrost napięcia w czasie. Współczynnik naprężenia stosuje się jedynie w części sprężystej badania (metoda B).
• Procentowa redukcja powierzchni to maksymalna zmiana powierzchni przekroju poprzecznego, jaka występuje podczas testowania, wyrażona jako procent pierwotnej powierzchni przekroju poprzecznego.
• Maksymalna siła to najwyższa siła, jaką wytrzymuje próbka podczas badania materiałów, które nie wykazują okresowego odkształcania się. W przypadku materiałów wykazujących okresowe odkształcanie plastyczne jest to najwyższa siła, jaką wytrzymuje próbka badana w czasie badania po rozpoczęciu utwardzania przez zgniot. W tej normie nie zdefiniowano maksymalnej wytrzymałości dla materiałów, które wykazują ciągłe odkształcanie plastyczne, ale dla których nie można określić umocnienia przez zgniot.
• Naprężenie w dowolnym momencie testu jest równe sile podzielonej przez pierwotne pole przekroju poprzecznego. Wytrzymałość na rozciąganie to naprężenie odpowiadające maksymalnej sile. Granica plastyczności to naprężenie odpowiadające punktowi osiągniętemu podczas próby, w którym następuje odkształcenie plastyczne bez żadnego wzrostu siły, gdy materiał metalowy wykazuje zjawisko plastyczności. Górna granica plastyczności to maksymalna wartość naprężenia przed pierwszą redukcją wytrzymałości. Niższa granica plastyczności to najniższa wartość naprężenia podczas odkształcania plastycznego, ignorująca wszelkie efekty pierwszego przejścia. Wytrzymałość na rozciąganie to naprężenie, przy którym wydłużenie plastyczne jest równe określonemu procentowi długości tensometru. Wytrzymałość na rozciąganie to naprężenie, przy którym całkowite wydłużenie (wydłużenie sprężyste plus wydłużenie plastyczne) jest równe określonemu procentowi długości pomiarowej tensometru. Wytrzymałość trwała to naprężenie, przy którym po usunięciu siły nie zostaje przekroczone określone trwałe wydłużenie lub odkształcenie, wyrażone jako procent pierwotnej długości pomiarowej lub długości pomiarowej tensometru.
• Pęknięcie to zjawisko, które ma miejsce, gdy próbka zostanie całkowicie oddzielona.
• Maszyna do wytrzymałości na rozciąganie sterowana komputerowo to maszyna, w której sterowanie i monitorowanie testu, pomiary i przetwarzanie danych odbywają się za pomocą komputera.
• Moduł sprężystości to iloraz zmiany naprężenia i procentowej zmiany wydłużenia w zakresie oceny, pomnożony przez 100 procent.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi badawcze świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ISO 6892-1 Materiały metalowe - Badanie wytrzymałości na rozciąganie - Część 1: Metoda badania w temperaturze pokojowej”.