
Norma „JIS K 6259 Guma wulkanizowana lub termoplastyczna – Oznaczanie odporności na ozon” opracowana przez Japońską organizację ds. standardów przemysłowych (JIS) składa się z szeregu norm zorganizowanych pod tym samym tytułem:

Do oceny powstawania i wzrostu pęknięć stosuje się obserwację wzrokową lub analizę obrazu. Można również zidentyfikować zmiany właściwości fizycznych lub chemicznych wynikające z narażenia. Metody referencyjne i alternatywne oznaczania stężenia ozonu zawarte są w normie ISO 1431-3.
Podczas wykonywania tego badania próbki poddaje się w zamkniętym pomieszczeniu działaniu atmosfery zawierającej stałe stężenie ozonu, w określonej temperaturze i przy wysokiej lub nieokreślonej wilgotności, pod statycznym naprężeniem rozciągającym, pod ciągłym naprężeniem dynamicznym lub pod naprzemiennymi okresami naprężenia dynamiczne i statyczne. Części testowe są okresowo sprawdzane pod kątem pęknięć.
Opisano trzy alternatywne procedury narażenia i oceny pęknięć:
Zasadniczo niniejsza norma opiera się na normie „ISO 1431-3 Kauczuk wulkanizowany lub termoplastyczny – Odporność na pękanie ozonowe – Część 3: Referencyjne i alternatywne metody określania stężenia ozonu w laboratoryjnych komorach badawczych” opracowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO ). W tej międzynarodowej normie opisano trzy metody oznaczania stężenia ozonu w laboratoryjnych pomieszczeniach badawczych:
Z komory naświetlania ozonem pobiera się próbkę mieszaniny ozonu i powietrza, a stężenie ozonu określa się za pomocą referencyjnej metody absorbancji UV lub alternatywnych metod analizy instrumentalnej lub chemicznej skalibrowanych względem metody absorpcji UV.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „JIS K 6259 Guma, wulkanizowana lub termoplastyczna – Oznaczanie odporności na ozon”, z przeszkolonym i ekspertem personel i zaawansowany sprzęt technologiczny.
