ISO 8302 Izolacja termiczna - Określanie oporu cieplnego w stanie ustalonym i powiązanych właściwości - Aparatura z płytą grzejną osłoniętą

Norma „ISO 8302 Izolacja cieplna – Określanie ustalonego oporu cieplnego i powiązanych właściwości – Aparatura z osłoniętą płytą grzejną” opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje metodę badawczą opisującą zastosowanie metody osłoniętej płyty grzejnej do pomiaru ustalonego przenoszenia ciepła przez płaskie próbki płytowe i do obliczania właściwości przenoszenia ciepła. Metoda ta jest absolutną lub podstawową metodą pomiaru właściwości przenoszenia ciepła, ponieważ wymagane są jedynie pomiary długości, temperatury i mocy elektrycznej.

Jeżeli próbki spełniają wyłącznie wymagania określone w punkcie 1.8.1 niniejszej normy, uzyskane właściwości definiuje się jako przewodność cieplną i opór cieplny lub współczynnik przenikania próbki.

Jeżeli próbki spełniają wymagania określone w punkcie 1.8.2 niniejszej normy, uzyskaną właściwość definiuje się jako mierzalną średnią przewodność cieplną ocenianej próbki.

Jeżeli próbki spełniają warunki określone w punkcie 1.8.3 niniejszej normy, uzyskaną właściwość definiuje się jako przewodność cieplną lub przepuszczalność cieplną badanego materiału.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Ośrodek jednorodny termicznie: Przewodność cieplna nie jest funkcją położenia w ośrodku, ale może być funkcją kierunku, czasu i temperatury.
• Medium izotropowe termicznie: Sytuacja, w której przewodność cieplna nie jest funkcją kierunku, ale może zależeć od położenia medium, czasu i temperatury.
• Ośrodek termicznie stabilny: Stan, w którym przewodność cieplna nie jest funkcją czasu, ale może być funkcją współrzędnych, temperatury i kierunku, gdy jest to możliwe.
• Średnia przewodność cieplna próbki: Jest to właściwość zdefiniowana w warunkach ustalonych dla ciała w formie płyty ograniczonej dwiema równoległymi, płaskimi powierzchniami izotermicznymi i adiabatycznymi krawędziami prostopadłymi do powierzchni.
• Współczynnik przenoszenia próbki: Zależy od warunków eksperymentalnych i charakteryzuje próbkę w odniesieniu do łącznego przenoszenia ciepła przez przewodzenie i promieniowanie. W innym miejscu jest ona często określana jako zmierzona, równoważna, pozorna lub efektywna przewodność cieplna próbki.
• Przewodność cieplna materiału: Jest definiowana w przypadku, gdy nie zależy od grubości. Jest ona niezależna od warunków eksperymentalnych i charakteryzuje materiał izolacyjny w odniesieniu do łącznego przewodnictwa i promieniowania. Przenikalność cieplną można rozumieć jako granicę, jaką osiąga współczynnik przenikania w grubych warstwach, gdzie jednocześnie zachodzi przenoszenie ciepła przez przewodzenie i promieniowanie. W innym miejscu często mówi się o nim jako o równoważnej, pozornej lub efektywnej przewodności cieplnej materiału.
• Ustalona właściwość przenoszenia ciepła: Ogólny termin używany do opisu jednej z następujących właściwości: opór cieplny, współczynnik przenoszenia, przewodność cieplna, rezystywność cieplna, współczynnik przenikania ciepła, przewodność cieplna, średnia przewodność cieplna.

Właściwości przenoszenia ciepła próbki materiału,

• Mogą się różnić ze względu na różnice w składzie materiału lub jego próbek.
• Może być zależny od wilgotności lub innych czynników
• Zmiany w czasie
• Może się różnić w zależności od średniej temperatury
• Zależy od historii termicznej

Należy zatem pamiętać, że wybór typowej wartości właściwości przenikania ciepła materiału dla konkretnego zastosowania musi opierać się na rozważeniu tych czynników i niekoniecznie będzie miał zastosowanie bez modyfikacji do wszystkich warunków eksploatacji.

Przykładowo metoda ta zakłada uzyskanie właściwości przewodzenia ciepła w przypadku próbek wysuszonych, ale takie warunki nie zawsze mogą zostać osiągnięte w trakcie użytkowania. Bardziej podstawowa jest zależność właściwości przenoszenia ciepła od takich zmiennych, jak średnia temperatura i różnica temperatur. Zależności te należy mierzyć i testować w konkretnych warunkach użytkowania.

Aby uznać, że dane dotyczące właściwości przewodzenia ciepła danego materiału są reprezentatywne, konieczna jest odpowiednia ilość informacji testowych. Właściwości przewodzenia ciepła przez materiał można określić za pomocą pojedynczego pomiaru tylko wtedy, gdy próbka jest specyficzna dla danego materiału, a próbki są specyficzne dla danej próbki. Procedurę doboru próbki należy zazwyczaj określić w specyfikacji materiałowej. Wybór próbki z próby może być częściowo określony w specyfikacji materiałowej. Ponieważ pobieranie próbek wykracza poza zakres tej metody badawczej, jeśli problem nie jest objęty specyfikacją materiałową, należy rozważyć zastosowanie odpowiedniej dokumentacji.

Ocena dokładności metody jest złożona i zależy od konstrukcji urządzenia, zastosowanego sprzętu oraz rodzaju badanej próbki. Jednakże urządzenia skonstruowane i obsługiwane zgodnie z tą metodą mogą mierzyć właściwości przenoszenia ciepła z dokładnością plus/minus 2 procent, gdy średnia temperatura badania jest zbliżona do temperatury pokojowej.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ISO 8302 Izolacja cieplna — Wyznaczanie ustalonego oporu cieplnego i powiązanych właściwości — Urządzenia z zabezpieczoną płytą grzejną”.