ASTM F3140-23 Standardowa metoda badania cyklicznego badania zmęczenia metalowych elementów korytka piszczelowego pojedynczych endoprotez stawu kolanowego

ASTM F3140-23 Standardowa metoda badania cyklicznego badania zmęczenia metalowych elementów korytka piszczelowego pojedynczych endoprotez stawu kolanowego

Procedurę badania zmęczeniowego metalowych łyżek piszczelowych stosowanych w częściowych endoprotezoplastykach stawu kolanowego opisano w normie „ASTM F3140-23 Standardowa metoda testowa do cyklicznego badania zmęczeniowego metalowych elementów łyżek piszczelowych w przypadku endoprotezoplastyk pojedynczego stawu kolanowego” opracowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Testowania i materiałów (ASTM). Niniejsza metoda testowania obejmuje procedury wykonywania testów zmęczeniowych metalowych elementów kości piszczelowej przy użyciu cyklicznej siły o stałej amplitudzie. Dotyczy nakładek na piszczel, które zakrywają przyśrodkowy lub boczny plateau kości piszczelowej.

ASTM F3140-23 Standardowa metoda badania cyklicznego badania zmęczenia metalowych elementów korytka piszczelowego pojedynczych endoprotez stawu kolanowego

Ta metoda testowania może wymagać modyfikacji w celu dostosowania do innych konstrukcji tac piszczelowych. Niniejsza metoda testowa ma na celu dostarczenie użytecznych, spójnych i powtarzalnych informacji na temat wytrzymałości zmęczeniowej metalowych łyżek piszczelowych z niepodpartą przyśrodkową częścią kłykcia.

Tę metodę testowania można zastosować do identyfikacji wpływu materiałów, produkcji i zmiennych projektowych na wytrzymałość zmęczeniową metalowych naczynek piszczelowych poddawanych cyklicznemu obciążeniu przez stosunkowo dużą liczbę cykli.

Ładowanie in vivo projektów tac piszczelowych będzie zasadniczo różnić się od ładowania opisanego w tym zgłoszeniu. Uzyskanych tutaj wyników nie można wykorzystać do bezpośredniego przewidywania wydajności in vivo. Jednakże aplikacja ta została zaprojektowana w celu umożliwienia porównań wydajności zmęczeniowej różnych konstrukcji metalowych nakładek piszczelowych podczas testów w podobnych warunkach.

Aby dane dotyczące zmęczenia na łyżkach piszczelowych były porównywalne, odtwarzalne i porównywalne w różnych laboratoriach, konieczne jest ustalenie jednolitych procedur.

Wybrany element testowy musi mieć tę samą geometrię co produkt końcowy oraz zostać obrobiony i wykończony.

Łyżkę piszczelową należy zamontować w ramach próby zginania trzypunktowego. Należy zachować ostrożność, aby upewnić się, że trzypunktowy uchwyt do zginania nie powoduje nieprawidłowej koncentracji naprężeń, szczególnie w dwóch pozycjach reakcji, które mogłyby zmienić sposób uszkodzenia części. Pozycje reakcyjne powinny zawierać cylindryczne cylindry o średnicy 6 mm, aby uniknąć występowania sił ograniczających, które zwiększałyby obciążenie wyjściowe. Odchylenia od walców cylindrycznych lub zalecanej średnicy należy uzasadnić w metodach badań. Możliwą konfigurację ze ścianami w położeniu przednim i tylnym oraz w środkowo-bocznych pozycjach centralnych pokazano na rysunku zawartym w normie. Ściany te są niezbędne, aby zapobiec możliwemu obrotowi lub wyrzuceniu implantu podczas badań zmęczeniowych o stosunkowo wysokiej częstotliwości. Należy zminimalizować tarcie pomiędzy implantem a ścianami.

Implant należy umieścić na rolkach tak, aby odległość między środkami rolek była nie mniejsza niż 80 procent odległości A/P jak pokazano na rysunku. Długości styków rolek powinny pokrywać się z linią środkową A/P, aby zminimalizować momenty obrotowe powodujące obrót wokół osi Y na rysunku.

Implant powinien być wystarczająco podparty, aby umożliwić przyłożenie sił zginających, które spowodowałyby niestabilność badania, minimalizując jednocześnie moment przyłożony do osi A/P lub M/L. W niektórych przypadkach ta lokalizacja może maskować najgorszą lokalizację ładunku M/L. Należy przeprowadzić analizę w celu znalezienia najgorszej pozycji fizjologicznej i może zaistnieć potrzeba zaprojektowania oprawy tak, aby dostosować się do tej pozycji.

Łyżkę piszczelową należy ustawić w taki sposób, aby linia środkowa w odcinku przednio-tylnym pokrywała się z linią środkową mocowania z dokładnością do 61 mm w kierunku x i 62 stopnie w płaszczyźnie xy. Jeżeli konstrukcja nakładki kości piszczelowej obejmuje centralny kręgosłup lub inny występ, pod nakładką należy zapewnić wystarczającą przestrzeń, aby zapobiec uderzeniu kręgosłupa podczas odchylania.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, ustanowiła „Standardową metodę testową ASTM F3140-23 do cyklicznego badania zmęczeniowego metalowej kości piszczelowej elementy korytek pojedynczych endoprotez stawu kolanowego” Świadczy także usługi badawcze określone w „normach”.

WhatsApp