DIN 50929 Prawdopodobieństwo korozji materiałów metalowych narażonych na korozję zewnętrzną

DIN 50929 Prawdopodobieństwo korozji materiałów metalowych narażonych na korozję zewnętrzną

Norma „DIN 50929 Prawdopodobieństwo korozji materiałów metalowych narażonych na korozję zewnętrzną”, wydana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

DIN 50929 Prawdopodobieństwo korozji materiałów metalowych narażonych na korozję zewnętrzną

  • Specyfikacje zawarte w normie „DIN 50929-1 Część 1: Postanowienia ogólne” mają na celu zapewnienie podstawy do oszacowania prawdopodobieństwa korozji opisanych w niej materiałów metalowych, poddanych działaniu substancji korozyjnej zawierającej wodny roztwór elektrolitu, działającej w sposób ciągły lub przerywany na zewnętrzne powierzchnie elementu konstrukcyjnego. Specyfikacje te mają również zastosowanie do elementów instalacji, zbiorników, rurociągów w budynkach pomocniczych oraz elementów konstrukcyjnych znajdujących się na zewnątrz budynku, narażonych na korozyjne działanie gleby, wód gruntowych lub powierzchniowych. Celem niniejszej normy jest uzupełnienie pozostałych jej części poprzez omówienie zagadnienia korozji zewnętrznej.

Prawdopodobieństwo wystąpienia korozji w instalacji lub elemencie zależy zarówno od właściwości materiału i substancji korozyjnej, jak i zewnętrznych parametrów elektrochemicznych lub strukturalnych. Ponieważ nie zawsze są one wystarczająco znane lub przewidywalne (w zakresie niezbędnym do sformułowania wiarygodnego stwierdzenia), prawdopodobieństwo wystąpienia korozji i jej prawdopodobnego zachowania korozyjnego można z reguły jedynie oszacować. Przy zachowaniu należytej staranności, zgodnie z odpowiednimi przepisami technicznymi i określonymi środkami ochronnymi, wystąpienie uszkodzeń korozyjnych jest mało prawdopodobne. Należy się jednak tego spodziewać, zwłaszcza gdy występuje jednocześnie kilka niekorzystnych czynników wpływających na skuteczność środków ochrony antykorozyjnej.

Norma ta nie obejmuje korozji powodowanej przez atmosferę otoczenia (o której mowa w normie DIN 55928-1) ani oceny odporności korozyjnej stali przeznaczonych do sprężonego betonu.

W świecie inżynierii materiałowej i ochrony antykorozyjnej normy odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu trwałości i bezpieczeństwa konstrukcji metalowych. Norma DIN 50929-1 dotyczy możliwości korozji materiałów metalowych narażonych na działanie zewnętrznych czynników korozyjnych. Norma ta zawiera podstawowe wytyczne dla inżynierów, projektantów i specjalistów ds. konserwacji, dotyczące oceny i ograniczania ryzyka korozji. Stanowi ona fundamentalny dokument pozwalający zrozumieć, jak czynniki środowiskowe, takie jak gleba, wody gruntowe i powierzchniowe, mogą z czasem degradować metale.

Norma DIN 50929-1 koncentruje się na ogólnych zasadach szacowania prawdopodobieństwa wystąpienia uszkodzeń korozyjnych w materiałach metalowych pochodzących ze źródeł zewnętrznych. Ma ona zastosowanie do szerokiej gamy komponentów, w tym:

  • Elementy instalacji wodno-kanalizacyjnej wewnątrz budynków (np. rury i złączki).
  • Pojemniki, rurociągi i elementy konstrukcyjne znajdujące się na zewnątrz budynków i mające kontakt z glebą, wodami gruntowymi lub powierzchniowymi.

Niniejsza norma stanowi podstawę oceny prawdopodobieństwa wystąpienia korozji na podstawie właściwości materiału, warunków środowiskowych i czasu ekspozycji. Zakłada ona, że ​​użytkownicy posiadają podstawową wiedzę na temat mechanizmów korozji i strategii ochronnych. Kluczowe wyjątki obejmują:

  • Odporność korozyjna stali sprężonych.
  • Skutki korozji atmosferycznej.
  • Korozja wewnętrzna (spowodowana na przykład przez płyny znajdujące się w rurach).
  • Norma „DIN 50929-2 Część 2: Elementy instalacji wewnątrz budynków” zawiera wytyczne dotyczące przewidywania prawdopodobieństwa wystąpienia korozji elementów instalacji wewnętrznych, których powierzchnie zewnętrzne nie są przeznaczone do kontaktu z substancjami wodnymi lub nie będą miały z nimi ciągłego kontaktu.

Ponieważ zakresu, czasu trwania i częstotliwości narażenia urządzeń na działanie substancji wodnych nie da się przewidzieć, potencjalne właściwości korozyjne można jedynie oszacować. Oszacowania te dostarczają informacji o rodzaju i zakresie potencjalnej korozji, a także stanowią podstawę do podjęcia decyzji, jakie środki zapobiegawcze można podjąć, a które są absolutnie konieczne. Niniejsza norma ma na celu uzupełnienie normy DIN EN 12502.

W inżynierii instalacji budowlanych, gdzie metalowe elementy stanowią szkielet instalacji wodno-kanalizacyjnych, grzewczych i elektrycznych, korozja może prowadzić do kosztownych awarii i zagrożeń bezpieczeństwa. Norma DIN 50929-2 zawiera ukierunkowane wytyczne dotyczące oceny prawdopodobieństwa korozji materiałów metalowych w pomieszczeniach budowlanych. Norma ta koncentruje się na elementach instalacji wodno-kanalizacyjnych, które są okresowo lub pośrednio narażone na wilgoć i środowisko wodne. Opiera się ona na ogólnych zasadach normy DIN 50929-1, aby pomóc architektom, inżynierom i instalatorom w doborze trwałych materiałów i środków ochronnych.

Niniejsza norma ma zastosowanie do wewnętrznych elementów instalacji grzewczych, wentylacyjnych, wodno-kanalizacyjnych i elektrycznych, takich jak rury, kształtki, zawory, wsporniki i podpory. Ocenia ona ryzyko korozji zewnętrznej wynikające z krótkotrwałego narażenia na działanie środowiska wodnego, takiego jak kondensacja, rozpryskiwanie lub przesiąkanie, a nie zanurzenia lub bezpośredniego kontaktu z glebą. Podstawowe założenia obejmują typowe warunki wewnętrzne: umiarkowane temperatury (5–30 stopni Celsjusza), wilgotność względną do 80% oraz sporadyczne zwilżanie bez zakłócania procesu schnięcia.

Niniejsza norma nie obejmuje następujących zagadnień:

  • Elementy mające bezpośredni i ciągły kontakt z agresywnymi cieczami (np. zbiorniki do przetwarzania chemikaliów).
  • Korozja atmosferyczna spowodowana zanieczyszczeniem powietrza lub przeważającą ilością powietrza przybrzeżnego.
  • Elementy osadzone lub montowane powierzchniowo, zgodnie z definicją podaną w normie DIN 50929-3.

Norma ta pomaga w wyborze materiałów na oczekiwany okres użytkowania wynoszący 10–50 lat, przy założeniu standardowych praktyk ochronnych, poprzez jakościową ocenę prawdopodobieństwa wystąpienia korozji (od znikomego do wysokiego).

  • Norma „DIN 50929-3 Część 3: Rurociągi podziemne i zanurzone oraz elementy konstrukcyjne” opisuje procedury szacowania prawdopodobieństwa korozji metalowych rurociągów, zbiorników i elementów, których powierzchnie zewnętrzne są narażone na działanie gruntu i wód powierzchniowych. Prawdopodobieństwo korozji tych elementów zależy nie tylko od właściwości materiałów i środowiska korozyjnego, ale także od rodzaju konstrukcji, jej zasięgu przestrzennego oraz zewnętrznych oddziaływań elektrochemicznych. Ponieważ tych czynników wpływających nie zawsze można określić z wystarczającą dokładnością, możliwe są jedynie stwierdzenia probabilistyczne dotyczące przewidywanej korozji. Powinny one zasadniczo dostarczać informacji o rodzaju i zakresie występującej korozji oraz o tym, jakie środki ochronne są właściwe lub absolutnie konieczne.

Pod powierzchnią i w wodzie, infrastruktura metalowa (rurociągi, zbiorniki, kotwice i elementy konstrukcyjne) walczy z niewidzialnym wrogiem: korozją zewnętrzną. Pojedyncze uszkodzenie może doprowadzić do katastrofalnych wycieków, katastrof ekologicznych lub zawalenia się konstrukcji. Norma DIN 50929-3 zapewnia precyzyjne ramy inżynieryjne do oceny i kontroli korozji w środowiskach podziemnych i zanurzonych.

Norma DIN 50929-3 stanowi podstawę dla inżynierów budownictwa lądowego, energetycznego i wodnego na całym świecie przy projektowaniu, instalowaniu i utrzymaniu obiektów w systemach glebowych, wód gruntowych lub wodnych. Norma ta przekłada złożoną geochemię i materiałoznawstwo na praktyczne, oparte na ryzyku narzędzia do podejmowania decyzji.

Norma DIN 50929-3 ma zastosowanie do elementów metalowych mających bezpośredni kontakt z glebą, wodami gruntowymi lub powierzchniowymi. Należą do nich:

  • Rurociągi podziemne (gaz, ropa, woda, ciepło sieciowe)
  • Podziemne zbiorniki magazynowe
  • Pale fundamentowe i kotwy
  • Obiekty offshore i portowe (częściowo podwodne)
  • Rurociągi i rury podmorskie (z ograniczeniami)

Niniejsza norma obejmuje stal węglową, żeliwo, stal nierdzewną, miedź, aluminium i ołów oraz ocenia korozję jednorodną, ​​wżerową i mikrobiologiczną. Z zakresu normy wyłączone są:

  • Korozja wewnętrzna (objęta normą DIN EN ISO 8044)
  • Ekspozycja atmosferyczna nad ziemią
  • Korozja w wysokiej temperaturze (co najmniej 80 stopni)
  • Stal sprężona w betonie.
  • Norma „DIN 50929-4 Część 4: Korozja pod izolacją w systemach podziemnych” wypełnia istotną lukę, omawiając korozję pod izolacją w podziemnych rurociągach, zbiornikach i elementach konstrukcyjnych.

W miarę starzenia się globalnej infrastruktury i wzrostu zapotrzebowania na energię, ukryte luki w metalowych aktywach podziemnych wymagają coraz bardziej skrupulatnej kontroli. Korozja pod izolacją od dawna stanowi problem dla przemysłu, ale tradycyjne metody oceny zawodzą w systemach podziemnych i częściowo podziemnych, gdzie wilgoć, skład chemiczny gleby i gradienty termiczne zbiegają się w ciemności.

Niniejsza norma dotyczy uszkodzeń izolacji, których występowanie nasila się w warunkach zakopywania. Opracowana w odpowiedzi na rosnące obawy związane z projektami transformacji energetycznej, takimi jak rurociągi wodorowe i elektrownie geotermalne, norma ta dostarcza inżynierom narzędzi do przewidywania, zapobiegania i ograniczania korozji pod izolacją, co może potencjalnie obniżyć koszty i ograniczyć wypadki środowiskowe.

Norma DIN 50929-4 koncentruje się na elementach metalowych z izolacją termiczną lub akustyczną w środowiskach podziemnych lub częściowo podziemnych. Należą do nich:

  • Rurociągi izolowane do transportu ropy naftowej, gazu, ciepła sieciowego lub nowego wodoru.
  • Podziemne zbiorniki magazynowe i naczynia ciśnieniowe.
  • Wbudowane wsporniki konstrukcyjne i wymienniki ciepła w kompleksach przemysłowych.

Niniejsza norma obejmuje powszechnie stosowane stopy (stale węglowe/niskostopowe, stale nierdzewne i stale dupleksowe) narażone na działanie elektrolitów zewnętrznych poprzez pęknięcia izolacji. Koncentruje się na mechanizmach korozji pod izolacją, takich jak wżery, korozja wżerowa i korozja naprężeniowa, powodowanych przez wnikanie wody, cykliczne zwilżanie/suszenie oraz aktywność mikrobiologiczną. Zakres niniejszej normy nie obejmuje:

  • Korozja pod izolacją atmosferyczną (opisana w normie ISO 12944).
  • Korozja wewnętrzna i korozja wysokotemperaturowa (co najmniej 150 stopni)
  • Systemy izolacji niemetalowej bez powłok metalowych.
  • Norma „DIN 50929-5 Część 5: Środowiska ekstremalne i adaptacja do zmian klimatu” odnosi się do rosnących zagrożeń wynikających z globalnego ocieplenia, urbanizacji i ekstremalnych zjawisk pogodowych. Norma ta na nowo definiuje metody oceny materiałów metalowych w środowiskach ekstremalnych i narażonych na zmiany klimatu, takich jak nadmorskie równiny zalewowe, obszary wiecznej zmarzliny czy miejskie wyspy ciepła, gdzie występuje zwiększona agresywność wód gruntowych. Norma ta odnosi się do rosnących zagrożeń wynikających z globalnego ocieplenia, urbanizacji i ekstremalnych zjawisk pogodowych.

Norma DIN 50929-5, przeznaczona dla elementów metalowych w „skrajnie zewnętrznych” zastosowaniach, obejmuje następujące zagadnienia:

  • Obiekty nadbrzeżne i narażone na powodzie (np. wały przeciwpowodziowe, wsporniki energii pływów).
  • Wieczna zmarzlina lub suche regiony ulegające rozmrożeniu lub pustynnieniu.
  • Miejskie sieci podziemne w obliczu rosnących temperatur i zanieczyszczonych wód gruntowych.

Materiały docelowe mogą obejmować materiały podstawowe, takie jak stal węglowa i stopy stali nierdzewnej, a także zaawansowane kompozyty, takie jak tytan lub beton odporny na korozję w systemach hybrydowych. Okres użytkowania wynosi 20–75 lat w zmiennych warunkach, przy założeniu adaptacyjnych zabezpieczeń.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „DIN 50929 Prawdopodobieństwo korozji materiałów metalowych narażonych na korozję zewnętrzną”.

WhatsApp