Norma „DIN 53428 Badanie materiałów komórkowych - Oznaczanie odporności na działanie cieczy, par, gazów i ciał stałych” opublikowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) opisuje procedurę określania odporności materiałów komórkowych na działanie cieczy, par, gazów i ciał stałych.
Termin „tworzywa sztuczne komórkowe” obejmuje szereg materiałów o szerokiej rozmaitości właściwości i zastosowań. Praktycznie każdy polimer, termoplastyczny lub termoutwardzalny, można przekształcić w formę komórkową lub spienioną, a uzyskane produkty mogą mieć gęstość od 60 funtów do 0,1 funta na stopę sześcienną.
Zasadniczo tworzywa sztuczne komórkowe mogą mieć jedną z dwóch konfiguracji strukturalnych:
Pianki mogą być sztywne, półsztywne i elastyczne. Ogólnie rzecz biorąc, właściwości odpowiednich tworzyw sztucznych są obecne w produktach spienionych, z wyjątkiem tych, które są modyfikowane poprzez przekształcenie w strukturę komórkową.
Tworzywa sztuczne komórkowe mogą być produkowane w postaci arkuszy, bloków, płyt, formowanych kształtów i powłok natryskowych. Niektóre z nich można również spieniać w otwartej przestrzeni. Rodzaj zastosowanego procesu (odlewanie, wytłaczanie, formowanie wtryskowe) wpływa na właściwości produktu finalnego. Pierwotnie większość spienionych tworzyw sztucznych miała strukturę całkowicie komórkową. Dziś możliwe jest takie ułożenie komórek, że produkt może mieć praktycznie stałą powierzchnię zewnętrzną i rdzeń komórkowy.
Badania przeprowadzane zgodnie z normą DIN 53428 służą do określania zmian i zachowania tworzyw sztucznych o strukturze komórkowej pod wpływem cieczy, par i gazów, a także ciał stałych w określonych warunkach, takich jak temperatura, czas i ciśnienie. Opisane metody badawcze opierają się w szczególności na określaniu zmian masy i wymiarów próbek do badań, zmian ich wyglądu, a także, w stosownych przypadkach, zmian innych właściwości fizycznych (np. naprężeń ściskających).
Porównania wartości zmian masy, wymiarów i innych zmian można dokonać wyłącznie wykorzystując próbki badawcze o tych samych wymiarach pobrane w tych samych warunkach (na przykład próbki badawcze z powierzchniami formowanymi). Poza przypadkami uzgodnionymi na piśmie, na próbki testowe nie powinny oddziaływać żadne siły zewnętrzne.
Materiały komórkowe charakteryzują się porowatą mikrostrukturą składającą się z sieci ciał stałych i pustych przestrzeni. Materiały komórkowe to solidny materiał do zastosowań w miejscu pracy, w sektorze obronnym, służbie zdrowia, motoryzacji, budownictwie i lotnictwie. Stałe ciała komórkowe i materiały porowate stały się materiałami wielofunkcyjnymi, wykorzystywanymi w szerokim zakresie zastosowań komercyjnych, biomedycznych, przemysłowych i wojskowych. Dzieje się tak dzięki niezwykłemu połączeniu właściwości wynikających z ich porowatej struktury komórkowej z właściwościami materiału, z którego są wykonane. Materiały te charakteryzują się porowatością większą niż 70 procent i składają się z sieci połączonych ze sobą porowatych stałych podpór lub płyt, które tworzą krawędzie i powierzchnie porów.
Obserwuje się dwie fazy: dyskretną lub ciągłą fazę gazową (komórki lub pory) i ciągłą fazę stałą (materiał bazowy lub matryca). Ich stosowanie przyczynia się do znacznej redukcji masy i oszczędności materiałów, a także do innych zalet, takich jak doskonałe tłumienie drgań, tłumienie dźwięku, pochłanianie energii, dobre zdolności filtracyjne, właściwości katalityczne i izolacyjne.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „DIN 53428 Badanie materiałów komórkowych - Oznaczanie odporności na działanie cieczy, par, gazów i ciał stałych”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
