EN 13183-2 Zawartość wilgoci w kawałku drewna – Część 2: Oznaczanie metodą oporności elektrycznej

Europejska norma „EN 13183-2 Wilgotność kawałka tarcicy – ​​Część 2: Oznaczanie metodą oporności elektrycznej” opisuje nieniszczącą metodę szacowania wilgotności kawałka tarcicy za pomocą wilgotnościomierza oporowego elektrycznego . Niniejsza norma ma zastosowanie do tarcicy i tarcicy struganej lub mechanicznie wygładzonej innymi sposobami.

Na potrzeby niniejszej normy obowiązują terminy i definicje zawarte w normach EN 844-1, EN 844-3, EN 844-4, EN 844-6, EN 844-7, EN 844-9 i EN 844-12 .

Ta metoda jest odpowiednia dla tarcicy o zawartości wilgoci od około 7 do 30 procent. Niektóre rodzaje konserwantów, środków zmniejszających palność, obróbka cieplna lub chemiczna będą miały wpływ na dokładność pomiaru i będą wymagały specjalnej kalibracji przyrządu dla każdego rodzaju obróbki.

Do testów tych wykorzystuje się wilgotnościomierz oporowy elektryczny wyposażony w izolowane elektrody, o wartości znamionowej do 1 procent w jednostkach o maksymalnej zawartości wilgoci wynoszącej 30 procent. Miernik powinien być wyposażony w nastawy lub tabele umożliwiające korekcję rodzaju i temperatury drewna.

Przed przystąpieniem do pomiarów należy sprawdzić wilgotnośćomierz oporowy zgodnie z instrukcją dostarczoną przez dostawcę urządzenia. Dostępne są pola wyboru rezystancji umożliwiające sprawdzenie dokładności urządzenia.

Do oceny wilgotności poszczególnych części zawartych w partiach lub przesyłkach stosuje się poniższą procedurę. Wskazanie wilgotnościomierza oporności elektrycznej należy skorygować, aby uwzględnić temperaturę i rodzaj mierzonego drewna.

Zwykle pomiaru dokonuje się w kierunku włókien. Jeżeli jest to wyraźnie wymagane w instrukcji przyrządu, pomiar dokonywany jest pod kątem prostym do włókien. Ze względu na silne działanie wilgoci powierzchniowej i możliwe zmiany wilgotności w przekroju, należy stosować elektrody z nieuszkodzoną izolacją.

Elektrody przykłada się na jedną powierzchnię części w punkcie oddalonym co najmniej 300 mm od obu końców części lub w punkcie środkowym części krótszych niż 600 mm i 0,3-krotności szerokości od jednej krawędzi, przy czym końcówki elektrod wnikają w głębokość 0,3-krotności grubości części. Obszar pomiarowy musi być wolny od drewna żywicznego i takich elementów, jak kora, sęki i kieszenie żywiczne. Jeśli takie cechy występują, pomiar odbywa się na otwartej przestrzeni najbliżej środka części. Po wyświetleniu przez 2–3 sekundy następuje dokonanie odczytu.

Przy wyrażaniu wyników szacowany odczyt zawartości wilgoci wyrażany jest co najmniej z dokładnością do pełnych procentów.

Zwiększanie liczby pomiarów na poszczególnych próbkach nie zwiększa znacząco dokładności wyniku przy szacowaniu wilgotności partii lub przesyłki. W razie potrzeby, np. przy szacowaniu zawartości wilgoci pojedynczego egzemplarza do badań lub szacowaniu zawartości wilgoci w partii, częstotliwości pobierania próbek i badań powinny być zgodne z podanymi w tabeli zawartej w normie.

Indywidualne wyniki badań należy rejestrować, uwzględniając co najmniej następujące informacje: charakterystykę partii drewna (numer, kod wewnętrzny, dostawca, klient itp.), typ, wymiary, datę, rodzaj użytego narzędzia, ustawienie typu, ustawienie temperatury, głębokość penetracji.

Drewno jest materiałem higroskopijnym, co oznacza, że ​​pochłania wodę. Drewno pobiera wodę na trzy sposoby: jako ciecz poprzez napięcie kapilarne w światłach komórek, jako para przez światła komórek oraz w drodze dyfuzji molekularnej przez ściany komórkowe. Wilgotność drewna to stosunek masy zawartej w nim wody do masy drewna niezawierającego wody. Innymi słowy, wilgotność drewna oblicza się, dzieląc zawartość wilgoci przez ilość suchego materiału w kg. Wilgotność określa się jako stosunek masy mokrego materiału do masy wysuszonego drewna po suszeniu w temperaturze 103 stopni. Na przykład, jeśli 100-kilogramowy kawałek drewna zawiera 50 kg wody, jego wilgotność wynosi 100%. Wilgotność świeżo ściętego drewna wynosi zazwyczaj od 40 do 200 procent. Podczas normalnego użytkowania zawartość wilgoci w drewnie waha się od 8 do 25 procent wagowych, w zależności od wilgotności względnej powietrza.

Wilgotność i woda wpływają na właściwości drewna zarówno podczas obróbki, jak i użytkowania. Na przykład zawartość wilgoci wpływa na struganie, klejenie i obróbkę powierzchni, a także na kluczowe właściwości, takie jak wymiary, trwałość i odporność na zniszczenie. W rezultacie zrozumienie, jak wilgoć wpływa na drewno i jak testować zawartość wilgoci, ma kluczowe znaczenie.

Wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, spełnia wymagania normy „EN 13183-2 Zawartość wilgoci w kawałku drewna – Część 2: Oznaczanie metodą rezystancji elektrycznej”. Zapewnia również określone usługi testowania.