ISO 1183-1 Tworzywa sztuczne - Metody określania gęstości niekomórkowych tworzyw sztucznych - Część 1: Metoda zanurzania, metoda płynnego piknometru i metoda miareczkowania

ISO 1183-1 Tworzywa sztuczne - Metody określania gęstości niekomórkowych tworzyw sztucznych - Część 1: Metoda zanurzania, metoda płynnego piknometru i metoda miareczkowania

Norma ISO 1183-1, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), definiuje trzy metody badawcze do określania gęstości formowanych lub wytłaczanych przedmiotów pozbawionych pustych przestrzeni, a także bezkomórkowych tworzyw sztucznych w postaci proszków, płatków i granulek:

ISO 1183-1 Tworzywa sztuczne - Metody określania gęstości niekomórkowych tworzyw sztucznych - Część 1: Metoda zanurzania, metoda płynnego piknometru i metoda miareczkowania

  • Metoda A: Metoda zanurzania stałych tworzyw sztucznych bez pustych przestrzeni (z wyjątkiem proszków)
  • Metoda B: Metoda piknometrii cieczowej dla cząstek, proszków, płatków, granulek lub małych kawałków gotowych części
  • Metoda C: Metoda miareczkowania tworzyw sztucznych w dowolnej postaci bez pustych przestrzeni

Gęstość jest często używana do śledzenia zmian w strukturze fizycznej lub składzie tworzyw sztucznych. Często gęstość tworzyw sztucznych zależy od wyboru metody przygotowania próbki. W tym przypadku celem jest zawarcie dokładnych szczegółów dotyczących metody przygotowania próbki w odpowiedniej specyfikacji materiałowej. Wyjaśnienia te dotyczą wszystkich trzech metod.

Do celów niniejszego standardu

  • Masa odnosi się do ilości substancji obecnej w próbce i jest wyrażana w kilogramach (kg) lub gramach (g).
  • Wyrażenie masa pozorna odnosi się do masy przedmiotu uzyskanej poprzez zmierzenie jego ciężaru za pomocą odpowiednio skalibrowanej wagi i jest wyrażona w kilogramach (kg) lub gramach (g).
  • Gęstość wyraża stosunek masy próbki do jej objętości w określonej temperaturze i jest wyrażana w kg/m3, g/cm3, kg/l lub g/ml.

Termin komórkowe tworzywa sztuczne obejmuje szereg materiałów o różnorodnych właściwościach i zastosowaniach. Prawie każdy polimer, termoplastyczny lub termoutwardzalny, można przekształcić w postać komórkową lub spienioną, a otrzymane produkty mają różną gęstość. Ogólnie rzecz biorąc, komórkowe tworzywa sztuczne mają jedną z dwóch konfiguracji strukturalnych: typ zamkniętych komórek, w którym każda komórka jest otoczona mniej lub bardziej kulistą, całkowicie plastikową ścianą, lub typ otwartych komórek, w którym poszczególne komórki komunikują się ze sobą.

Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania metodą zanurzeniową, metodą piknometru cieczowego i metodą miareczkowania w celu określenia gęstości niekomórkowych tworzyw sztucznych, w zakresie normy ISO 1183-1, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.

WhatsApp