EN ISO 2114 Tworzywa sztuczne (żywice poliestrowe) oraz farby i lakiery (spoiwa) – Oznaczanie częściowej i całkowitej kwasowości

EN ISO 2114 Tworzywa sztuczne (żywice poliestrowe) oraz farby i lakiery (spoiwa) – Oznaczanie częściowej i całkowitej kwasowości

Norma EN ISO 2114 opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje dwie metody badań żywic poliestrowych i spoiw stosowanych w farbach i lakierach:

EN ISO 2114 Tworzywa sztuczne (żywice poliestrowe) oraz farby i lakiery (spoiwa) – Oznaczanie częściowej i całkowitej kwasowości

  • Metoda A: Określanie częściowej liczby kwasowej
  • Metoda B: Określanie całkowitej liczby kwasowej

Niniejsza norma nie ma zastosowania do żywic fenolowych.

Przedstawione metody badawcze mają na celu dostarczenie danych do kontroli jakości w celu przyjęcia lub odrzucenia takich produktów zgodnie z wymaganiami normy, a także do wykorzystania w badaniach i rozwoju w celu monitorowania zakończenia reakcji polimeryzacji.

Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:

  • Liczba kwasowa: liczba miligramów wodorotlenku potasu wymagana do zneutralizowania 1 grama żywicy w warunkach testowych.
  • Częściowa liczba kwasowa: Liczba kwasowa odpowiadająca zobojętnieniu wszystkich grup zakończonych karboksylem i połowy wolnych kwasów i wolnych bezwodników w żywicy.
  • Całkowita liczba kwasowa: Liczba kwasowa odpowiadająca zobojętnieniu wszystkich grup zakończonych karboksylem oraz wolnych kwasów i wszystkich wolnych bezwodników w żywicy.

W metodzie A odważoną ilość żywicy rozpuszcza się w mieszaninie rozpuszczalników. Roztwór miareczkuje się potencjometrycznie i poddaje reakcji ze mianowanym roztworem wodorotlenku potasu w etanolu. Następnie oblicza się miligramową ilość wodorotlenku potasu użytego do zobojętnienia 1 grama żywicy. Metoda ta jest zalecana do spoiw w farbach i lakierach.

W Metodzie B, odważoną ilość żywicy rozpuszcza się w mieszaninie rozpuszczalników zawierającej wodę i poddaje reakcji, hydrolizując wolne bezwodniki przez 20 minut, a następnie miareczkuje potencjometrycznie mianowanym roztworem wodorotlenku potasu w etanolu. Następnie oblicza się ilość wodorotlenku potasu potrzebną do zobojętnienia 1 grama żywicy w miligramach. Metoda ta jest przydatna w przypadku nienasyconych żywic poliestrowych zawierających znaczne ilości wolnych bezwodników.

Częściowa liczba kwasowa do tworzyw sztucznych (żywice poliestrowe) oraz farb i lakierów (spoiwa) w zakresie normy EN ISO 2114, dzięki przeszkolonej i fachowej kadrze oraz zaawansowanemu wyposażeniu technologicznemu, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, a także świadczy usługi badawcze w celu określenia całkowitej liczby kwasowej.

WhatsApp