Norma „ISO 3386 Elastyczne materiały polimerowe komórkowe – Oznaczanie właściwości naprężenie-odkształcenie przy ściskaniu” opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) składa się z następujących sekcji o tym samym tytule:
ISO 3386-1 Część 1: Materiały o małej gęstości
W niniejszej normie opisano metodę badania służącą do określania charakterystyk naprężeń/odkształceń ściskających elastycznych materiałów komórkowych o małej gęstości do 250 kg/mXNUMX. Norma ta zawiera również metodę obliczania wartości naprężenia ściskającego takich materiałów.
Charakterystyka naprężenia/odkształcenia ściskającego jest miarą zdolności materiału do przenoszenia obciążeń, a nie miarą jego zdolności do wytrzymywania długotrwałego obciążenia.
Charakterystyka naprężenia/odkształcenia ściskającego różni się od charakterystyki twardości wciskanej, na którą, jak wiadomo, wpływają grubość i właściwości rozciągające elastycznego materiału komórkowego poddawanego testowi, kształt płyty dociskowej oraz kształt i rozmiar próbki testowej (twardość wciskana jest określana zgodnie z normą „ISO 2439 Elastyczne materiały polimerowe komórkowe – Oznaczanie twardości (technika wciskania)”).
Norma ISO 3386-2 definiuje metodę dla materiałów o dużej gęstości i różni się od normy ISO 3386-1 w następujący sposób:
Na potrzeby normy ISO 3386-1 stosuje się następujące definicje:
Maszyna wytrzymałościowa używana w tych testach musi być w stanie zamocować próbkę pomiędzy powierzchnią nośną a płytą dociskową, zachowując równomierną względną prędkość ruchu w kierunku pionowym wynoszącą plus/minus 100 mm/min. Maszyna wytrzymałościowa musi być w stanie zmierzyć siłę potrzebną do uzyskania określonego stopnia ściskania z dokładnością plus/minus 20 procent i musi być w stanie zmierzyć grubość badanej próbki pod obciążeniem z dokładnością plus/minus 2 mm. Preferowana jest rejestracja wartości naprężeń i odkształceń za pomocą autografitu.
Jeżeli nie określono inaczej, próbkę należy umieścić na gładkiej, płaskiej, poziomej i twardej powierzchni, która powinna być wentylowana za pomocą otworów o średnicy około 6 mm i rozmieszczonych w odstępach około 20 mm, większych niż próbka, co umożliwi ujście powietrza spod próbki.
Płyta dociskowa może mieć dowolny odpowiedni rozmiar i kształt, pod warunkiem że zachodzi na próbkę badaną we wszystkich kierunkach. Podłoże powinno być płaskie i gładkie, lecz nie polerowane, a także równoległe do powierzchni nośnej.
ISO 3386-2 Część 2: Materiały o dużej gęstości
W niniejszej normie opisano metodę badania służącą do określania właściwości naprężeń ściskających i odkształceń elastycznych materiałów polimerowych o strukturze komórkowej i gęstości większej niż 250 kg/m3. Właściwość naprężenia-odkształcenia ściskającego jest miarą zdolności materiału do przenoszenia obciążeń, lecz nie jest miarą jego zdolności do wytrzymywania długotrwałego obciążenia.
Charakterystyka naprężenia/odkształcenia ściskającego różni się od charakterystyki twardości wciskanej, na którą, jak wiadomo, wpływają grubość i właściwości rozciągające elastycznego materiału komórkowego poddawanego testowi, kształt płyty dociskowej oraz kształt i rozmiar próbki testowej (twardość wciskana jest określana zgodnie z normą „ISO 2439 Elastyczne materiały polimerowe komórkowe – Oznaczanie twardości (technika wciskania)”).
Norma ISO 3386-1 definiuje metodę dla materiałów o małej gęstości i różni się od normy ISO 3386-2 w następujący sposób:
Na potrzeby normy ISO 3386-2 stosuje się następujące definicje:
Aparatura stosowana w tych badaniach składa się z maszyny wytrzymałościowej, która może ściskać próbkę za pomocą płyty ściskającej poruszającej się ze stałą prędkością 5 plus/minus 1 mm/min. Preferowana jest autograficzna rejestracja wartości naprężenia-odkształcenia.
Płytę dociskową należy trzymać równolegle do płyty bazowej. Maszyna wytrzymałościowa musi być wyposażona w urządzenia umożliwiające pomiar grubości badanego elementu pod obciążeniem z dokładnością plus/minus 0,1 mm. Musi być w stanie utrzymać określone ciśnienie robocze przez okres określony procedurą właściwą dla badanego materiału.
Maszyna wytrzymałościowa musi być w stanie zmierzyć siłę powodującą określone ściskanie z dokładnością plus/minus 2 procent.
Próbkę należy umieścić na gładkiej, płaskiej i twardej powierzchni, która jest większa od próbki. Płyta dociskowa może mieć dowolny odpowiedni rozmiar i kształt, pod warunkiem że zachodzi na próbkę badaną we wszystkich kierunkach. Powierzchnia płyty dociskowej powinna być gładka, ale nie polerowana.
Oprócz licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowe określone w normie „ISO 3386 Elastyczne materiały polimerowe komórkowe - Oznaczanie właściwości naprężeniowych/odkształcających pod ciśnieniem” dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
