EN 723 Metoda spalania do określania zawartości węgla na wewnętrznej powierzchni rur lub kształtek miedzianych

Norma europejska „EN 723 Miedź i stopy miedzi – Metoda spalania do oznaczania zawartości węgla na wewnętrznej powierzchni rur i kształtek miedzianych” opisuje metodę spalania do oznaczania zawartości węgla (jeśli występuje) na wewnętrznej powierzchni rur miedzianych lub kształtek z miedzi lub stopów miedzi. Norma ta ma zastosowanie wyłącznie do bezszwowych, okrągłych rur miedzianych określonych w normach EN 1057 i EN 13348 lub do kształtek z miedzi lub stopów miedzi (wszystkich części) określonych w normie EN 1254.

Metoda ta opiera się na zasadzie spalania węgla obecnego na wewnętrznej powierzchni rury lub kształtki w strumieniu tlenu w określonej temperaturze. Poprzez pomiar powstałego dwutlenku węgla, określa się resztkową lub całkowitą zawartość węgla, lub obie te zawartości, za pomocą spektrometrii absorpcyjnej w podczerwieni. Potencjalną zawartość węgla oblicza się, odejmując resztkową zawartość węgla od całkowitej zawartości węgla.

Norma EN 723 definiuje konkretną metodę pomiaru węgla resztkowego na wewnętrznej powierzchni rur i kształtek miedzianych. Nawet niewielkie ilości węgla resztkowego mogą mieć krytyczne znaczenie w zastosowaniach takich jak:

• Rurociągi gazów medycznych
• Instalacje do kontaktu z żywnością
• Systemy gazowe o wysokiej czystości
• Systemy chłodzenia i klimatyzacji wykorzystujące rury miedziane

Nadmiar węgla na powierzchni wewnętrznej (zazwyczaj pochodzący ze środków smarnych stosowanych w produkcji lub niecałkowicie usuniętych procesów ekstrakcji) może prowadzić do problemów, takich jak zanieczyszczenie, korozja lub reakcja w warunkach wysokiej temperatury i tlenu. Norma ta pomaga producentom, laboratoriom badawczym i użytkownikom końcowym zweryfikować, czy ich produkty z miedzi spełniają wymagania dotyczące czystości dla tych wrażliwych zastosowań.

Metoda ta opiera się na technice spalania:

• Przygotowywany jest określony odcinek rury lub kształtki miedzianej (zazwyczaj przycięty do odpowiedniej długości).
• Próbkę umieszcza się w piecu/rurce do spalania i podgrzewa w wysokiej temperaturze, w atmosferze bogatej w tlen.
• Cały węgiel obecny na wewnętrznej powierzchni utlenia się, tworząc dwutlenek węgla.
• Powstały dwutlenek węgla jest zbierany, a jego ilość jest zwykle ustalana za pomocą absorpcji w podczerwieni lub innej odpowiedniej metody analizy gazu.
• Zawartość węgla oblicza się i wyraża jako masę na jednostkę powierzchni lub masę całkowitą.

Metoda ta została opracowana specjalnie w celu wykrywania węgla powierzchniowego (a nie węgla masowego w samym stopie miedzi).

Norma EN 723 ma zastosowanie do miedzi i niektórych stopów miedzi stosowanych w produkcji rur i kształtek. Określono wymagania dotyczące kalibracji i wyposażenia (pieca, dopływu tlenu, analizatorów gazów). Zdefiniowano kryteria dokładności i powtarzalności. Uwzględniono środki ostrożności dotyczące spalania w wysokiej temperaturze i pracy z tlenem.

Jest to norma dotycząca technicznej metody badań (a nie specyfikacji produktu), dlatego też zazwyczaj powołuje się na nią szersza norma dotycząca rur miedzianych (np. norma EN 1057 dotycząca bezszwowych okrągłych rur miedzianych), w przypadku których wymagane jest czyszczenie powierzchni wewnętrznych.

Krótko mówiąc, norma EN 723 to europejska metoda badawcza, która określa sposób określania gęstości pozornej tworzyw sztucznych komórkowych, w szczególności pianek sztywnych stosowanych w izolacji termicznej i budownictwie. Norma ta jest szeroko stosowana do oceny materiałów takich jak poliuretan (PU), poliizocyjanur (PIR), pianka fenolowa i inne sztywne tworzywa sztuczne komórkowe stosowane w budynkach, systemach chłodzenia i izolacjach przemysłowych.

Norma EN 723 definiuje znormalizowaną procedurę pomiaru gęstości pozornej tworzyw sztucznych komórkowych. Ponieważ tworzywa komórkowe zawierają komórki wypełnione gazem, zmierzona gęstość nazywana jest gęstością pozorną, a nie rzeczywistą gęstością materiału.

Ta norma zapewnia:

• Spójność międzylaboratoryjna
• Niezawodne porównanie produktów
• Kontrola jakości w produkcji
• Zgodność z europejskimi przepisami budowlanymi.

Norma EN 723 dotyczy:

• Sztywne tworzywa sztuczne komórkowe
• Płyty i bloki izolacyjne
• Produkty z pianki formowanej
• Wstępnie pocięte próbki testowe

Jako punkt odniesienia dla materiałów izolacji termicznej stosowanych w budynkach stosuje się zazwyczaj europejskie normy produktowe.

• Metoda testowania jest prosta i przebiega następująco:
• Przygotowuje się próbkę badawczą o określonych wymiarach.
• Masę próbki mierzy się przy użyciu skalibrowanej wagi.
• Objętość oblicza się na podstawie zmierzonych wymiarów (długość x szerokość x grubość).

Gęstość pozorną oblicza się, dzieląc masę przez objętość. Wynik wyraża się w kg/m³.

Norma EN 723 określa następujące kwestie:

• Okazy prostokątne lub o regularnym kształcie
• Gładkie, nieuszkodzone powierzchnie
• Wymiary mierzone przy pomocy skalibrowanych przyrządów.
• Kondycjonowanie w standardowych warunkach laboratoryjnych przed badaniem.

Typowe kondycjonowanie wymaga temperatury 23 stopni Celsjusza i 50% wilgotności względnej. Dokładność pomiaru jest kluczowa, ponieważ niewielkie błędy pomiaru mogą znacząco wpłynąć na obliczoną gęstość.

Gęstość pozorna ma bezpośredni wpływ na następujące parametry:

• Wydajność izolacji cieplnej: Wyższa gęstość zazwyczaj zwiększa wytrzymałość mechaniczną, ale może mieć wpływ na przewodność cieplną.
• Właściwości mechaniczne: Gęstość ma wpływ na wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na zginanie i stabilność wymiarową.
• Odporność na ogień: struktura i gęstość piany mają wpływ na jej reakcję na ogień.
• Kontrola jakości: Producenci stosują pomiary gęstości zgodne z normą EN 723 w celu weryfikacji spójności produkcji.

Norma EN 723 jest szeroko stosowana w następujących obszarach:

• Materiały izolacyjne do budynków
• Systemy chłodnicze
• Płyty warstwowe
• Sprzęt chłodniczy
• Izolacja HVAC

Producenci opierają się na normie EN 723, aby mieć pewność, że spełniają wymogi europejskiego rozporządzenia w sprawie wyrobów budowlanych (CPR).

Gęstość jest kluczową cechą dla oznakowania CE i certyfikacji produktów w Europie. Norma EN 723 przewiduje:

• Powtarzalna metodologia
• Obiektywne kryteria porównania
• Podstawowe zasady klasyfikacji produktów.

Bez standaryzowanych pomiarów intensywności nie można porównywać danych dotyczących wydajności pochodzących od różnych producentów.

Podsumowując, norma EN 723 jest podstawową europejską normą testową do określania gęstości pozornej tworzyw komórkowych. Chociaż proces ten jest prosty, odgrywa on kluczową rolę w zapewnieniu parametrów materiałów, spójności produktu oraz zgodności z przepisami w sektorze izolacji i budownictwa.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 723.