
Współczynnik liniowej rozszerzalności cieplnej (CLTE) opisuje zmianę długości materiału w zależności od temperatury. Rozróżnia się średni współczynnik rozszerzalności cieplnej liniowej oraz fizyczny (różnicowy) współczynnik rozszerzalności cieplnej liniowej. Średni współczynnik liniowej rozszerzalności cieplnej definiuje się jako nachylenie siecznej przechodzącej przez dwa punkty krzywej rozszerzalności cieplnej. Współczynnik fizyczny (różnicowy) liniowej rozszerzalności cieplnej to nachylenie krzywej rozszerzalności cieplnej w danej temperaturze. Odpowiada więc pierwszej pochodnej krzywej rozszerzalności cieplnej względem temperatury.

Rozszerzalność i kurczenie się cieplne występuje, gdy materiał jest poddawany zmianie temperatury, co powoduje zmianę jego ogólnych wymiarów i innych właściwości fizycznych. Efekt ten jest bardziej widoczny w przypadku gazów i cieczy, ale występuje również w ciałach stałych. Materiały o mniejszej miękkości, takie jak polimery niewzmocnione, charakteryzują się większą zmianą wymiarów przy zmianie temperatury o jeden stopień.
Jeśli chodzi o przetwarzanie polimerów, ciepło zawsze stanowi część równania. Zwiększenie temperatury dowolnego polimeru lub kompozytu może prowadzić do znaczących zmian wymiarów, odkształcenia części lub naprężeń wewnętrznych. Dlatego dla projektantów niezwykle istotne jest zrozumienie, jakiemu stopniowi rozszerzalności cieplnej będzie poddawany materiał podczas obróbki skrawaniem.
Jednym z testów, jakie inżynierowie i projektanci wykorzystują w celu pomiaru stabilności wymiarowej materiału pod wpływem ciepła, jest współczynnik liniowej rozszerzalności cieplnej. Firmy dokładają wszelkich starań, aby zapewnić niezrównane wyniki w celu zagwarantowania optymalnych wymiarów i właściwości przetwarzanych polimerów i kompozytów.
Współczynnik liniowej rozszerzalności cieplnej oblicza się poprzez podzielenie liniowego rozszerzenia na jednostkę długości przez zmianę temperatury. Podając średni współczynnik rozszerzalności cieplnej należy podać zakresy temperatur. W przypadku wielu materiałów współczynnik liniowej rozszerzalności cieplnej może zmieniać się wraz ze zmianą temperatury. Nie zawsze jest ona liniowa, ale często przyjmuje się, że jest liniowa w mniej krytycznych zastosowaniach lub do szybkich szacunków.
Rozszerzalność cieplna materiałów powoduje przedwczesne pęknięcia i naprężenia, które mogą doprowadzić do uszkodzenia części. Zrozumienie tego typu rozbudowy nie jest tylko kwestią finansową, ale pomaga również w określeniu rodzaju materiału pod kątem jakości i funkcjonalności. Istotna jest znajomość zachowania wymiarów obrabianych mechanicznie części narażonych na zmiany temperatury. Określa również naprężenia cieplne, które mogą wystąpić i spowodować uszkodzenie, gdy element stały złożony z różnych materiałów zostanie wystawiony na działanie temperatury (szczególnie przy szacowaniu efektywnego łączenia materiałów lub w przypadku stosowania tworzyw sztucznych z metalami).
Do pomiaru współczynnika liniowej rozszerzalności cieplnej tworzyw sztucznych najczęściej stosuje się następujące normy:
Do określania współczynnika liniowej rozszerzalności cieplnej stosuje się najczęściej następujące metody:
Współczynnik rozszerzalności cieplnej liniowej jest uważany za istotny z następujących powodów:
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowania liniowego współczynnika rozszerzalności cieplnej (CLTE/CTE) są również świadczone przedsiębiorstwom.
