Norma ASTM D6165-97 „Standardowe wytyczne dotyczące porównywania, wykrywania i identyfikacji zapachów w farbach, tuszach i materiałach pokrewnych”, opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM), ma na celu dostarczenie wskazówek producentom i użytkownikom farb, tuszów i powłok pokrewnych, a także innym osobom, które mogą być narażone na ich działanie, aby pomóc im w wykrywaniu, porównywaniu i identyfikowaniu zapachów, które mogą pochodzić z tych materiałów.
Niniejsza norma ma na celu zapewnienie odniesień do stworzenia wytycznych pomagających w identyfikacji i weryfikacji źródeł zapachów i innych powiązanych problemów.
Celem tej normy jest pomoc w ustaleniu wytycznych, takich jak:
Celem tego przewodnika jest skierowanie użytkownika do odpowiednich istniejących norm i literatury, aby użytkownik mógł zostać poinformowany o procedurach wymaganych do skutecznego porównywania, wykrywania i identyfikowania zapachów farb, atramentów i powiązanych materiałów.
Próg wykrywalności zapachu to najniższe stężenie, jakie człowiek może wyczuć. Próg rozpoznawania zapachu to stężenie, przy którym można zidentyfikować zapach. Przy pewnym stężeniu jedna osoba może wyczuć i rozpoznać zapach, podczas gdy inna ledwo go zauważa. Poszczególne osoby mogą różnie reagować na ten sam zapach. Ponieważ metody identyfikacji i określania poziomów (progów) powstawania zapachu są bardzo zróżnicowane, zgłaszane poziomy (progi) powstawania zapachu dla wielu substancji mają szeroki zakres.
Wiele farb, tuszy i pokrewnych materiałów zawiera rozpuszczalniki, rozcieńczalniki i pozostałości monomerów, które mogą być niebezpieczne lub toksyczne. Aby uzyskać informacje i wskazówki dotyczące zagrożeń, należy zapoznać się z kartami charakterystyki materiału dostawcy. Dodatkowo należy zachować szczególne środki ostrożności przy określaniu zapachu tych produktów. Badania należy przeprowadzać tak często, jak jest to konieczne do celów kontroli, a oceny należy dokonywać w celu zapewnienia możliwie najmniejszego narażenia.
Należy zapewnić odpowiednią wentylację, aby utrzymać stężenie rozpuszczalnika lub rozcieńczalnika poniżej wartości dopuszczalnej narażenia personelu ustalonej dla ogólnego obszaru pracy.
Mogą występować także inne zagrożenia. Mogą one obejmować między innymi zagrożenia łatwopalne, palne, żrące lub wybuchowe (monomery).
Ważnym czynnikiem wpływającym na realizację zadań podjętych przez użytkownika tej instrukcji jest sposób pracy z nieprzeszkolonymi osobami, takimi jak użytkownicy farb, pracownicy obiektu i mieszkańcy społeczności. Jako wstępne odniesienia do przeglądu zaleca się następujące źródła:
Norma „ASTM D1296-01 01 Standardowa metoda badania zapachu lotnych rozpuszczalników i rozcieńczalników” obejmuje procedurę porównawczą służącą do określenia akceptowalności zapachu poprzez obserwację charakterystycznych i resztkowych zapachów lotnych rozpuszczalników organicznych i rozcieńczalników. Jeżeli jednak metoda badania opisana w niniejszej normie zostanie zmodyfikowana, może być odpowiednia dla innych materiałów.
„ASTM E679-19 Standardowa praktyka określania progów zapachu i smaku metodą wymuszonego wyboru rosnącej metody granicznej serii stężeń” jest przykładem standardowej praktyki określania akceptowalności zapachu kilku określonych związków.
Do określenia zapachu gotowego produktu (kleju) stosowana jest norma „ASTM D4339-01 Standardowa metoda testowa do określania zapachu klejów”.
Norma „ASTM D1292-15 Standardowa metoda badania zapachu w wodzie” zapewnia zalecany system klasyfikacji zapachów (Załącznik A1).
Pierwszym krokiem w określeniu progu odczuwania zapachu jest określenie, przy jakim stężeniu można wyczuć zapach produktu w atmosferze lub przy jakim stężeniu można wykryć konkretny zapach na podstawowym zapachu produktu. Wymagana jest wystarczająco duża liczba obserwatorów, ponieważ próg percepcji może się różnić w zależności od osoby.
Do określenia progu stosuje się normę ASTM E679-19, natomiast do kalibrowania progu względem 544-butanolu w celu określenia stężenia odniesienia stosuje się normę ASTM E18-1.
Określając próg zapachu, badacz może potwierdzić, że istnieje różnica w zapachu podczas porównywania jednego produktu z innym produktem stosowanym jako kontrola. Obecność innego zapachu może skutkować znacznie niższym progiem percepcji. Do definiowania i obliczania indywidualnych i grupowych progów sensorycznych stosowana jest norma ASTM E1432-19.
Do oddzielania i identyfikacji lotnych frakcji produktu stosuje się techniki chromatografii gazowej (GC) i spektrometrii masowej, określone w normach ASTM D3686-20 i ASTM D3687-01.
Próbkę można również pobrać poprzez wyłapanie zapachu za pomocą adsorpcji węgla w strumieniu gazu nad przestrzenią parową pojemnika z produktem.
Chociaż metodami tymi można oddzielić i zidentyfikować składniki lotne, nie określają one, które związki przyczyniają się do powstawania nieprzyjemnego zapachu. Każdy oddzielony składnik musi zostać oceniony przez przeszkolony panel sensoryczny przy użyciu metod profilowania zapachu w celu określenia, która frakcja lub frakcje przyczyniają się do powstania zapachu.
Nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, „Standardowy przewodnik ASTM D6165-97 dotyczący porównania, wykrywania i identyfikacji zapachów farb, tuszy i materiałów pokrewnych” Świadczy także usługi badawcze określone w normie.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
