Norma „ASTM D1321-16a Standardowa metoda testowa penetracji igłą wosków naftowych” opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę badawczą służącą do eksperymentalnego oszacowania konsystencji wosków ropopochodnych poprzez pomiar stopnia penetracja standardowej igły. Niniejsza metoda badania dotyczy wosków o penetracji nie większej niż 250.
Ta metoda badania jest bardzo podobna do metody igłowej opisanej w normie „ASTM D5-06e1 Standardowa metoda badania penetracji materiałów bitumicznych”. Ponadto metody stożkowe mające zastosowanie do smarów i wazeliny (wazeliny) opisano w normach „ASTM D217-21a Standardowe metody badań penetracji stożka smaru” i „ASTM D937-07 Standardowa metoda badań penetracji stożka wazeliny”, odpowiednio.
Wiele agencji regulacyjnych uznało rtęć za substancję niebezpieczną, która może powodować uszkodzenie centralnego układu nerwowego, nerek i wątroby. Rtęć lub jej pary mogą być szkodliwe dla zdrowia ludzkiego i powodować korozję materiałów. Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania rtęci i produktów zawierających rtęć.
Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:
Podczas wykonywania badania próbkę podgrzewa się co najmniej o 17 stopni powyżej przewidywanej temperatury zamarzania lub topnienia, przelewa do pojemnika, a następnie schładza powietrzem w kontrolowanych warunkach. Próbkę następnie kondycjonuje się do temperatury badania w łaźni wodnej. Penetracja jest mierzona za pomocą penetrometru, który przykłada standardową igłę do próbki na 100 sekund pod obciążeniem 5 g.
Woski naftowe różnią się twardością. Penetracja igły jest miarą twardości. Twardość może mieć znaczący wpływ na inne właściwości fizyczne.
Do głównego sprzętu używanego w tych testach zalicza się: penetrometr, przyrząd do pomiaru czasu, igłę i tłok, pojemnik na próbkę testową, komorę lub szafkę testową, łaźnię wodną, termometr i mosiężną płytkę.
Przygotowując próbkę do badania, próbkę wosku podgrzewa się do temperatury co najmniej 938 stopni powyżej oczekiwanej temperatury zamarzania lub topnienia (określonej metodami badawczymi opisanymi odpowiednio w normach ASTM D04-87 i ASTM D04-17), zachowując ostrożność, aby zapobiec lokalne przegrzanie. Próbka musi być jednorodna i pozbawiona pęcherzyków powietrza. W komorze lub szafce badawczej utrzymywanej w temperaturze 23,9 stopnia plus/minus 2,2 stopnia mosiężną płytkę umieszcza się na stabilnym podłożu, takim jak korek lub korek, a górną powierzchnię płytki zwilża się mieszaniną równych objętości gliceryna i woda. Na płytkę umieszcza się pojemnik z próbką do badań, a następnie wlewa się do niego roztopiony wosk, tworząc wypukły menisk. Pojemnik i jego zawartość pozostawia się do ochłodzenia na 23,9 godzinę w pomieszczeniu o temperaturze 2,2 stopnia plus/minus 1 stopnia. Po 1 godzinie chłodzenia usuwa się nadmiar wosku z wierzchu naczynia i usuwa się mosiężną płytkę. Gładka powierzchnia świecy jest skierowana ku górze. Próbkę kondycjonuje się w kąpieli w temperaturze testowej 1 stopnia przez 0,1 godzinę.
Bardzo twarde woski czasami odsuwają się od ścianek pojemnika z próbką, wówczas istnieje możliwość wyciśnięcia próbki do pojemnika. Temperatura próbki przed wlaniem do pojemnika na próbkę testową może mieć wpływ na intensywność tunelowania wosku. W ramach dobrej praktyki zaleca się schłodzenie próbki do temperatury około 17–20 stopni powyżej jej temperatury topnienia przed wlaniem jej do pojemnika na próbkę testową.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „ASTM D1321-16a Standardowa metoda testowa penetracji igłą wosków naftowych”, z przeszkolonym i ekspertem personel i zaawansowany sprzęt technologiczny.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
