DIN 50018 Badanie w atmosferze nasyconej w obecności dwutlenku siarki (SO2)

DIN 50018 Badanie w atmosferze nasyconej w obecności dwutlenku siarki (SO2)

Norma Niemieckiego Instytutu Normalizacyjnego (DIN) „DIN 50018 Badanie w atmosferze nasyconej w obecności dwutlenku siarki (SO₂)” opisuje metodę badania korozji w wilgotnej atmosferze zawierającej dwutlenek siarki (SO₂). Metoda ta jest szeroko stosowana do oceny odporności korozyjnej metali, powłok, powierzchni malowanych, materiałów metalowych i systemów ochrony antykorozyjnej w warunkach symulujących atmosfery przemysłowe, kwaśne deszcze lub zanieczyszczone środowisko. Metoda ta przyspiesza procesy korozyjne, umożliwiając szybkie wykrycie słabych punktów w systemach ochronnych.

DIN 50018 Badanie w atmosferze nasyconej w obecności dwutlenku siarki (SO2)

Norma ta jest szczególnie ważna w takich gałęziach przemysłu, jak motoryzacja, budownictwo, obróbka metali, powlekanie/malowanie i ogólna produkcja, w których produkty mogą być narażone na działanie zanieczyszczeń zawierających siarkę.

Metoda badawcza DIN 50018 ma na celu:

  • Ocena względnej odporności korozyjnej materiałów lub powłok ochronnych.
  • Szybka identyfikacja usterek w systemach antykorozyjnych.
  • Aby zapewnić powtarzalne wyniki w różnych laboratoriach, precyzyjnie definiując warunki testowe, sprzęt i procedury.
  • Aby symulować agresywne działanie wilgotnej atmosfery zawierającej dwutlenek siarki (specyficznej dla zanieczyszczeń przemysłowych lub miejskich).

W przeciwieństwie do testów w obojętnej mgle solnej (np. zgodnie z normą DIN EN ISO 9227), metoda ta polega na użyciu dwutlenku siarki, który w obecności wilgoci tworzy kwas siarkowy, stwarzając bardziej agresywne, kwaśne środowisko korozyjne.

Niniejsza metoda badawcza poddaje próbki następującym cyklom:

  • Kondensacja (wysoka wilgotność, prawie 100% wilgotności względnej, zwykle powodująca tworzenie się kropelek wody na powierzchni).
  • Kontrolowane uwalnianie dwutlenku siarki.
  • Etapy suszenia lub wentylacji (w niektórych wariantach).

Cykl ten zazwyczaj działa w warunkach naprzemiennej kondensacji, w której dwutlenek siarki jest uwalniany w fazie wilgotnej. Norma ta identyfikuje konkretne warianty, oznaczone kodami takimi jak AHT 1.0 S. Tutaj:

  • A = Klimat alternatywny
  • H = Faza ogrzewania/kondensacji
  • T = Czas trwania testu lub szczegóły dotyczące temperatury
  • S = dwutlenek siarki

Liczba ta wskazuje stężenie dwutlenku siarki lub parametry cyklu (np. 1,0 litra dwutlenku siarki na cykl testowy w niektórych popularnych wariantach). Jeśli konkretny wariant nie jest określony, zazwyczaj wartością domyślną jest AHT 1.0 S.

Podstawowe warunki testowe (typowe parametry) są następujące:

  • Temperatura w fazie kondensacji: Zwykle około 35–40 stopni Celsjusza.
  • Dawkowanie dwutlenku siarki: Kontrolowana objętość (np. 0,2–2,0 litra na cykl, w zależności od wariantu).
  • Struktura cyklu: 8 godzin kondensacji + wystawienie na działanie dwutlenku siarki, a następnie 16 godzin suszenia/wentylacji (zwykle cykl trwa 24 godziny).
  • Czas trwania testu: Od kilku do kilkuset cykli, w zależności od wymaganego poziomu wydajności.
  • Objętość komory i rozmieszczenie próbek są ściśle regulowane, aby zapewnić jednorodną dystrybucję gazu i powtarzalność.

Norma DIN 50018 jest ściśle powiązana z różnymi normami międzynarodowymi dotyczącymi badania odporności na korozję dwutlenkiem siarki i wilgocią:

  • DIN EN ISO 6988 Powłoki metalowe i inne nieorganiczne - Badanie dwutlenkiem siarki metodą ogólnej kondensacji wilgoci.
  • ISO 3231 Farby i lakiery - Oznaczanie odporności na działanie wilgotnego środowiska zawierającego dwutlenek siarki.
  • ASTM G87 Standardowa praktyka przeprowadzania badań z wilgotnym dwutlenkiem siarki.
  • ISO 22479 Korozja metali i stopów - Badanie dwutlenkiem siarki w środowisku wilgotnym.

Zastosowania i typowe przypadki użycia obejmują:

  • Ocena powłok cynkowych, cynkowania, powłok proszkowych, systemów malarskich i ochrony katodowej.
  • Badanie elementów złącznych, części samochodowych, elementów budowlanych i metali stosowanych w architekturze.
  • Kwalifikacja produktu do ekspozycji zewnętrznej w obszarach przemysłowych lub zanieczyszczonych.
  • Szybka kontrola jakości i klasyfikacja porównawcza systemów ochrony antykorozyjnej.

Test jest przyspieszony i nie odzwierciedla idealnie rzeczywistych warunków. Wyniki dostarczają danych porównawczych, a nie bezwzględnych. Korelacja z wynikami w terenie zależy od specyfiki środowiska.

W skrócie, norma DIN 50018 opisuje metodę badania korozji w środowisku kondensacyjnym zawierającym dwutlenek siarki. Jest ona szeroko stosowana do oceny odporności korozyjnej materiałów metalowych, powłok i obróbek powierzchniowych w warunkach przemysłowych lub zanieczyszczonych.

Norma ta symuluje środowiska, w których materiały są narażone na następujące warunki:

  • Wysoka wilgotność
  • Kondensacja
  • Zanieczyszczenia dwutlenkiem siarki

Tego typu schorzenia występują zazwyczaj w przypadku:

  • Obszary przemysłowe
  • Obszary miejskie o dużym natężeniu ruchu
  • Środowiska elektrowni
  • Zakłady przetwórstwa chemicznego

Metoda badawcza pozwala określić, w jakim stopniu materiał lub powłoka są odporne na korozję wywołaną kondensacją kwasów.

Norma DIN 50018 opisuje cykliczne badanie korozyjne przeprowadzane w komorze zamkniętej. Środowisko badawcze obejmuje:

  • Kontrolowana temperatura (zwykle około 40 stopni)
  • Wysoka wilgotność z kondensacją
  • Wprowadzenie do pomieszczenia określonej objętości dwutlenku siarki.

Gdy dwutlenek siarki rozpuszcza się w skroplonej wodzie, tworzy kwas siarkowy, który agresywnie atakuje wrażliwe materiały.

Proces testowania zazwyczaj przebiega następująco:

  • Przygotowanie próbki: Panele metalowe lub gotowe elementy muszą być oczyszczone i przygotowane. Muszą być zamontowane pod określonym kątem w pomieszczeniu.
  • Wprowadzanie gazu: określona ilość dwutlenku siarki (np. 0,2 l lub 2 l w zależności od poziomu intensywności).
  • Cykl ekspozycji: Zazwyczaj stosuje się 8-godzinne cykle ekspozycji, po których następują okresy odpoczynku poza pomieszczeniem (zwykle 16 godzin). Całkowita liczba cykli zależy od wymaganej intensywności ekspozycji.
  • Ocena:
  • Oględziny
  • Ocena odporności na korozję (pęcherze, rdzewienie, przebarwienia)
  • Możliwy pomiar utraty masy

Norma DIN 50018 przewiduje różne poziomy intensywności badań. Różnią się one przede wszystkim ilością zastosowanego dwutlenku siarki i liczbą cykli. Wyższe poziomy intensywności wskazują na bardziej agresywne warunki korozyjne i szybszą degradację niezabezpieczonych materiałów.

Norma DIN 50018 jest powszechnie stosowana w następujących obszarach:

  • Normy motoryzacyjne
  • Produkcja sprzętu gospodarstwa domowego
  • Walidacja stali powlekanej.
  • Badanie części ocynkowanych i galwanizowanych.
  • Test kwalifikacyjny na malowanie i powlekanie proszkowe

Podsumowując, norma DIN 50018 jest ważną normą dotyczącą badań korozyjnych, stosowaną do oceny odporności materiałów w wilgotnym środowisku zawierającym dwutlenek siarki. Odgrywa ona kluczową rolę w kontroli jakości i weryfikacji produktów, szczególnie w branżach, w których zanieczyszczenie powietrza może znacząco wpłynąć na trwałość materiałów.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 50018.

WhatsApp