
Norma Niemieckiego Instytutu Normalizacyjnego (DIN) „DIN 50018 Badanie w atmosferze nasyconej w obecności dwutlenku siarki (SO₂)” opisuje metodę badania korozji w wilgotnej atmosferze zawierającej dwutlenek siarki (SO₂). Metoda ta jest szeroko stosowana do oceny odporności korozyjnej metali, powłok, powierzchni malowanych, materiałów metalowych i systemów ochrony antykorozyjnej w warunkach symulujących atmosfery przemysłowe, kwaśne deszcze lub zanieczyszczone środowisko. Metoda ta przyspiesza procesy korozyjne, umożliwiając szybkie wykrycie słabych punktów w systemach ochronnych.

Norma ta jest szczególnie ważna w takich gałęziach przemysłu, jak motoryzacja, budownictwo, obróbka metali, powlekanie/malowanie i ogólna produkcja, w których produkty mogą być narażone na działanie zanieczyszczeń zawierających siarkę.
Metoda badawcza DIN 50018 ma na celu:
W przeciwieństwie do testów w obojętnej mgle solnej (np. zgodnie z normą DIN EN ISO 9227), metoda ta polega na użyciu dwutlenku siarki, który w obecności wilgoci tworzy kwas siarkowy, stwarzając bardziej agresywne, kwaśne środowisko korozyjne.
Niniejsza metoda badawcza poddaje próbki następującym cyklom:
Cykl ten zazwyczaj działa w warunkach naprzemiennej kondensacji, w której dwutlenek siarki jest uwalniany w fazie wilgotnej. Norma ta identyfikuje konkretne warianty, oznaczone kodami takimi jak AHT 1.0 S. Tutaj:
Liczba ta wskazuje stężenie dwutlenku siarki lub parametry cyklu (np. 1,0 litra dwutlenku siarki na cykl testowy w niektórych popularnych wariantach). Jeśli konkretny wariant nie jest określony, zazwyczaj wartością domyślną jest AHT 1.0 S.
Podstawowe warunki testowe (typowe parametry) są następujące:
Norma DIN 50018 jest ściśle powiązana z różnymi normami międzynarodowymi dotyczącymi badania odporności na korozję dwutlenkiem siarki i wilgocią:
Zastosowania i typowe przypadki użycia obejmują:
Test jest przyspieszony i nie odzwierciedla idealnie rzeczywistych warunków. Wyniki dostarczają danych porównawczych, a nie bezwzględnych. Korelacja z wynikami w terenie zależy od specyfiki środowiska.
W skrócie, norma DIN 50018 opisuje metodę badania korozji w środowisku kondensacyjnym zawierającym dwutlenek siarki. Jest ona szeroko stosowana do oceny odporności korozyjnej materiałów metalowych, powłok i obróbek powierzchniowych w warunkach przemysłowych lub zanieczyszczonych.
Norma ta symuluje środowiska, w których materiały są narażone na następujące warunki:
Tego typu schorzenia występują zazwyczaj w przypadku:
Metoda badawcza pozwala określić, w jakim stopniu materiał lub powłoka są odporne na korozję wywołaną kondensacją kwasów.
Norma DIN 50018 opisuje cykliczne badanie korozyjne przeprowadzane w komorze zamkniętej. Środowisko badawcze obejmuje:
Gdy dwutlenek siarki rozpuszcza się w skroplonej wodzie, tworzy kwas siarkowy, który agresywnie atakuje wrażliwe materiały.
Proces testowania zazwyczaj przebiega następująco:
Norma DIN 50018 przewiduje różne poziomy intensywności badań. Różnią się one przede wszystkim ilością zastosowanego dwutlenku siarki i liczbą cykli. Wyższe poziomy intensywności wskazują na bardziej agresywne warunki korozyjne i szybszą degradację niezabezpieczonych materiałów.
Norma DIN 50018 jest powszechnie stosowana w następujących obszarach:
Podsumowując, norma DIN 50018 jest ważną normą dotyczącą badań korozyjnych, stosowaną do oceny odporności materiałów w wilgotnym środowisku zawierającym dwutlenek siarki. Odgrywa ona kluczową rolę w kontroli jakości i weryfikacji produktów, szczególnie w branżach, w których zanieczyszczenie powietrza może znacząco wpłynąć na trwałość materiałów.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 50018.
