Norma „ASTM C557-03 Standard Specification for Adhesives for Fastening Drywall to Wood Framing” opublikowana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Badań i Materiałów (ASTM) opisuje właściwości i minimalne standardy wydajności klejów stosowanych do łączenia papieru podkładowego płyt gipsowo-kartonowych z elementami szkieletu drewnianego.
Dla celów niniejszej normy obowiązują terminy i definicje podane w normie „ASTM D907-12 Standard Terminology for Adhesives”.
Niniejsza norma dotyczy klejów służących do przyklejania papieru podkładowego płyt gipsowo-kartonowych o dowolnej grubości do drewnianych elementów szkieletu. Norma ta stanowi podstawę zapewnienia jakości klejów. Chociaż wiązania tworzone przez te kleje są wystarczająco wytrzymałe, aby utrzymać połączenie między elementami sklejanymi, nie mają one na celu zastąpienia powszechnej praktyki stosowania łączników mechanicznych w celu zwiększenia integralności konstrukcji szkieletowych z płyt gipsowo-kartonowych i drewna.
Testy te nadają się do celów certyfikacji wydajności produktów oraz programów kontroli jakości i mogą być przydatne dla ogółu społeczeństwa, producentów klejów, dystrybutorów, projektantów, architektów, wykonawców, laboratoriów badawczych oraz innych firm i profesjonalistów.
Wyniki nie uwzględniają wszystkich możliwych warunków, jakie mogą wystąpić podczas końcowego montażu, ale pokazują zakres charakterystyk wydajności dla zmiennych łączenia kontrolowanych w laboratorium.
Kleje powinny być jednorodnymi, homogenicznymi mieszankami polimerów elastomerowych lub żywic lepkosprężystych, lub obu, bez grudek i ciał obcych. Wymagania dotyczące właściwości fizycznych kleju określono w niniejszej normie w następujący sposób:
Właściwości klejące muszą być zgodne z wymaganiami określonymi w tabeli zatytułowanej „Właściwości klejące i wymagania dotyczące właściwości klejących” zawartej w normie.
Do przeprowadzenia jednej pełnej serii testów minimalna ilość kleju testowego wynosi około 1 l. Próbkę należy przygotować i przechowywać zgodnie z zaleceniami producenta. W przypadku testów kwalifikacyjnych próbka musi być reprezentatywna dla produktu końcowego, którego uznanie ma zostać uzyskane.
Podczas określania wytrzymałości na ścinanie (szybkości narastania wytrzymałości na ścinanie) każdy laminat powstaje poprzez połączenie papieru wierzchniego płyty gipsowo-kartonowej o grubości 102 mm x 89 mm x 12,7 mm z blokiem sklejki o tej samej wielkości o grubości 15,9 mm lub 15,1 mm za pomocą dostępnego w sprzedaży kleju PVA. Sklejka wzmacnia płytę gipsowo-kartonową, zapobiegając pękaniu przed osiągnięciem ostatecznego obciążenia ścinającego. Włókna papieru podkładowego płyty gipsowo-kartonowej są równoległe do kierunku 89 mm.
Podczas określania wytrzymałości na ścinanie próbki testowe przygotowuje się poprzez przyklejenie kawałka sklejki o wymiarach 102 mm x 89 mm do wcześniej przygotowanego laminatu łączącego płytę gipsowo-kartonową ze sklejką w następujący sposób: Klej testowy rozprowadza się na powierzchni sklejki za pomocą kielni z nacięciami w kształcie litery V o głębokości 4,8 mm, z grzbietami kleju równoległymi do słojów drewna. Podczas nakładania kielnię trzyma się pod kątem około 90 stopni do powierzchni, na którą nakładana jest masa. Po zakończeniu rozprowadzania pozostaje czas otwarcia wynoszący 30 sekund plus/minus 5 sekund. Papier podkładowy z płyty gipsowo-kartonowej i sklejki układa się równo na sklejce pokrytej klejem z zakładką 63,5 plus/minus 1,6 mm, tworząc w ten sposób powierzchnię klejenia o powierzchni 64,5 cm2. Sześć przekładek drucianych nr 51,0 o długości co najmniej 20 mm umieszcza się w poprzek złącza o szerokości 25,4 mm plus/minus 1,6 mm. Przekładki należy umieścić tak, aby jedna znajdowała się na linii środkowej łączonego obszaru (prostopadle do grzbietów), a pozostałe były oddalone o 25,4 mm i równoległe do środkowych przekładek. Bezpośrednio po montażu każdą próbkę poddaje się ściskaniu pod równomiernie rozłożonym obciążeniem o wartości 3 N przez okres od 3,5 do 67 minuty. Po upływie 3–3,5 minuty ładunek jest usuwany, nadmiar kleju z sklejonych krawędzi jest wycierany szpachelką o ostrych krawędziach, a przekładki są wycofywane, uważając, aby nie zaburzyć wyrównania sklejonych części.
Przy określaniu wytrzymałości na ścinanie, po zakończeniu odpowiedniego kondycjonowania, próbkę poddaje się badaniu ścinania przy użyciu mieszanki do testów ściskania i ścinania. Dolna krawędź laminatu płyty gipsowo-kartonowej spoczywa w szczelinie samonastawnej, gdy obciążenie testowe jest jednocześnie przyłożone do górnej krawędzi pojedynczej sklejki. Przyłożone naprężenie rozkłada się równolegle i równomiernie do płaszczyzny ścinania linii wiązania i wymaga, w razie konieczności, ostrożnego prowadzenia za pomocą klinów i urządzeń samonastawnych. Siłę skrawania określono przy prędkości przesuwu trawersy 12,7 mm/min. Podczas przyłożenia naprężenia prowadzone są obserwacje w celu upewnienia się, że przyrząd testowy zachowuje właściwe ustawienie, a mieszanka działa bez zacięć i tarcia przez cały czas trwania testu. Zanotuj maksymalną wytrzymałość na ścinanie i średnią wytrzymałość na ścinanie dla warunków badania ekspozycji na cykle trwające 24 godziny, 14 dni i obciążenia statycznego.
Do oznaczania wytrzymałości na ścinanie po 24 godzinach przygotowuje się pięć próbek do próby ścinania, stosując procedurę opisaną powyżej. Po utwardzeniu próbek poddanych próbie ścinania przez 24 godziny (plus/minus 1 godzina) w standardowych warunkach określa się wytrzymałość na ścinanie.
Do oznaczania wytrzymałości na ścinanie po 14 dniach przygotowuje się pięć próbek do próby ścinania, stosując procedurę opisaną powyżej. Po kondycjonowaniu próbek przez 14 dni w standardowych warunkach określa się wytrzymałość na ścinanie.
Podczas określania wytrzymałości na ścinanie po cyklicznym narażeniu przygotowuje się pięć próbek do badań ścinania, stosując procedurę opisaną powyżej. Po kondycjonowaniu próbek do próby ścinania w standardowych warunkach przez 14 dni, próbki do próby ścinania są poddawane czterem pełnym cyklom obróbki. Próbki do próby ścinania przechowuje się w standardowych warunkach przez 24 godziny po każdym cyklu. Na końcu cyklu określana jest siła cięcia.
Podczas określania wytrzymałości na ścinanie przy obciążeniu statycznym przygotowuje się dziesięć próbek do próby ścinania, stosując procedurę opisaną powyżej.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe są również świadczone przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ASTM C557-03 Standard Specification for adhesives for fixing drywalls to wooden framing”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
