Kleje PSA D11 1158 - proste, kątowe

Norma „PSA D11 1158 Kleje – Odklejanie pod kątem prostym”, opracowana przez francuską firmę samochodową Renault, opisuje procedurę charakteryzowania wiązania istniejącego pomiędzy dwoma elastycznymi podporami, niezależnie od zastosowanego procesu. Przeniesienie na jedno z dwóch podłoży obowiązuje w przypadku klejów dwustronnych lub klejów nałożonych fabrycznie.

W tej metodzie badawczej, w zasadzie, połączenie dwóch elastycznych materiałów jest charakteryzowane poprzez pomiar średniej siły niezbędnej do rozdzielenia tych dwóch materiałów poprzez oderwanie pod kątem prostym (180 stopni).

Sprzęt używany w tych testach obejmuje:

• Maszyna do ciągnięcia. Maszyna ta musi posiadać następujące cechy:
  • Musi być wyposażony w odpowiednie szczęki.
  • Prędkość przesuwania szczęk powinna być regulowana do 100 mm/min plus/minus 10 mm/min.
  • Minimalna nośność powinna wynosić 100 N.
• Wsparcie testowe. Papier ochronny może być wykonany z materiału tekstylnego, materiału tekstylnego powlekanego gumą lub tworzywem sztucznym, arkusza gumowego, arkusza plastikowego, folii PVC, folii poliestrowej, dwustronnej taśmy klejącej i tym podobnych. W przypadku podpór rozciągających się przy rozciąganiu lub klejów dwustronnych stosuje się folię aluminiową, folię poliestrową lub inną podporę, która nie rozciąga się podczas testu odrywania.
• Urządzenie do sprężania ciśnienia statycznego. Jest to arkusz wycięty z półelastycznego materiału piankowego, takiego jak guma gąbczasta, spieniony polichlorek winylu lub pianka poliuretanowa, o długości 190 mm i szerokości próbki testowej o jednolitej grubości od 3 mm do 6 mm oraz nośności P50 wynoszącej około 200 N/dm2. Urządzenie to pozwala na zastosowanie do próbki testowej ciśnienia początkowego zalecanego przez dostawcę. Przy wywieraniu nacisku za pomocą wałka, przez wałek przykłada się nacisk wynoszący 0,02 MPa lub inny nacisk określony w dokumentach normatywnych (w przypadku kleju dwustronnego).
• W klimatyzowanym pomieszczeniu panuje temperatura 23 stopnie plus/minus 2 stopnie i wilgotność względna 50 procent plus/minus 5 procent.

Próbki testowe powinny być reprezentatywne dla wielkości, która ma zostać scharakteryzowana. Aby zapewnić taką reprezentację, konieczne jest poznanie podstawowych charakterystyk badanej populacji. Kryteria doboru próbek do badań muszą zostać określone w raporcie z badań zgodnie z normą PSA A10 0156. W razie wątpliwości dotyczących pobierania próbek należy skontaktować się z PSA w celu ustalenia zasad, których należy przestrzegać.

Przygotowując próbki testowe, wybiera się co najmniej trzy próbki testowe dla każdych warunków testowych w klimatyzowanym pomieszczeniu, kierując się następującymi zasadami:

• Rozmiar próbek testowych powinien wynosić 250 mm plus/minus 1 mm x 25 mm plus/minus 1 mm.
• W razie konieczności należy usunąć warstwę ochronną kleju.
• Klej jest nanoszony na elastyczną podkładkę.

Następnie stosuje się nacisk:

• Po umieszczeniu płyty piankowej pomiędzy powierzchnią próbki testowej a urządzeniem dociskającym, aby zapewnić równomierne rozłożenie ciśnienia, stosuje się zalecane przez dostawcę ciśnienie i czas.
• Za pomocą wałka wywrzyj nacisk zalecany dla klejów dwustronnych.
• Do etykiet i folii dekoracyjnych stosuje się nożyk plastikowy lub filcowy.

Podczas procesu kondycjonowania próbki, próbki testowe umieszczane są w komorze kondycjonowanej na okres 24 godzin plus/minus 2 godzin, chyba że istnieją specjalne warunki. Z czasem ulegają one przestarzałości zgodnie z normami.

Badania przeprowadzane są w klimatyzowanym pomieszczeniu. Maszyna do rysowania jest ustawiona na odpowiednią czułość. Próbkę badawczą umieszcza się w szczękach maszyny rozciągającej. Operacja obierania wykonywana jest na długości 75 mm, co odpowiada przesunięciu między szczękami wynoszącemu 75 mm plus/minus 150 mm = 75 mm. Rejestruje się krzywą obciążenia i przemieszczenia szczęki ruchomej. W przypadku testów adhezyjnych odnotowuje się wzór pęknięć w środku. Próbki testowe poddawane są naturalnemu starzeniu.

Dla każdej próbki testowej wyznacza się średnią siłę odrywania w niutonach na odcinku 25 mm po wyeliminowaniu części krzywej obciążenie-przemieszczenie odpowiadającej pierwszym 50 mm oderwanej części:

• Próbując graficznie zrównoważyć powierzchnie wystające i powracające po obu stronach linii równoległej do osi przemieszczenia, przecięcie tej linii równoległej z osią obciążenia pozwala na uzyskanie średniej wartości siły odrywania.
• Albo po wyprostowaniu krzywej.

Wyznaczone w ten sposób wartości w trzech próbkach testowych uśrednia się. Wyniki podano jako średnie naprężenie odrywania na centymetr szerokości produktu, wyrażone w niutonach. Zwraca się uwagę na powstały wzór spękania.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowania zgodne z normą „PSA D11 1158 Kleje - Odklejanie pod kątem prostym”.