ISO 11357 Tworzywa sztuczne - Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)

Norma ISO 11357, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podrozdziałów pod nagłówkiem „Tworzywa sztuczne – różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)”:

ISO 11357-1 Część 1: Zasady ogólne
ISO 11357-2 Część 2: Wyznaczanie temperatury zeszklenia i wysokości stopnia
ISO 11357-3 Część 3: Oznaczanie temperatury topnienia i krystalizacji oraz entalpii
ISO 11357-4 Część 4: Wyznaczanie właściwej pojemności cieplnej
ISO 11357-5 Część 5: Wyznaczanie charakterystycznych temperatur i czasów krzywej reakcji, entalpii reakcji i stopnia konwersji
ISO 11357-6 Część 6: Oznaczanie czasu indukcji utleniania (izotermiczny OIT) i temperatury indukcji utleniania (dynamiczny OIT)
ISO 11357-7 Część 7: Oznaczanie kinetyki krystalizacji
ISO 11357-8 Część 8: Oznaczanie przewodności cieplnej

Podstawową zasadą leżącą u podstaw techniki różnicowej kalorymetrii skaningowej jest to, że gdy próbka przechodzi transformację fizyczną, taką jak przemiany fazowe, więcej lub mniej ciepła będzie musiało napływać do niej w stosunku do wzorca, aby utrzymać obie w tej samej temperaturze.

Norma ISO 11357 jest przeznaczona do monitorowania i pomiaru różnych właściwości polimerów i mieszanek polimerowych oraz związanych z nimi zjawisk:

Przemiany fizyczne (przemiany szkliste, przemiany fazowe, takie jak topnienie i krystalizacja, przemiany polimorficzne itp.)
Reakcje chemiczne (polimeryzacja, sieciowanie i utwardzanie elastomerów i materiałów termoutwardzalnych itp.)
Stabilność przed utlenianiem
Pojemność cieplna

Norma ISO 11357-1 definiuje różne metody różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) do analizy termicznej polimerów i mieszanek polimerów, takie jak:

Tworzywa termoplastyczne (z polimerami lub bez polimerów, mas do formowania i innych materiałów do formowania, wypełniaczy, włókien lub wzmocnień)
Materiały termoutwardzalne (wypełnione, włókniste lub wzmocnione lub niewypełnione, nieutwardzone lub utwardzone)
Elastomery (wypełnione lub niewypełnione, włókniste lub wzmocnione)

Norma ISO 11357-2 definiuje metody testowe do określania temperatury zeszklenia i wysokości stopnia związanego z zeszkleniem amorficznych i częściowo krystalicznych tworzyw sztucznych.

Norma ISO 11357-3 określa metody badań do określania temperatur topnienia i krystalizacji oraz entalpii (wielkości termodynamicznej odpowiadającej całkowitej zawartości ciepła w układzie) krystalicznych lub częściowo krystalicznych tworzyw sztucznych.

Norma ISO 11357-4 definiuje metody badawcze służące do wyznaczania ciepła właściwego tworzyw sztucznych przy użyciu różnicowej kalorymetrii skaningowej.

Norma ISO 11357-5 definiuje metody badań służące do określania temperatur i czasów reakcji, entalpii reakcji oraz stopni konwersji za pomocą różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC). Norma ta ma zastosowanie do monomerów, prepolimerów i polimerów w stanie stałym lub ciekłym.

Norma ISO 11357-6 określa metody badań czasu indukcji utleniania (izoterma) i temperatury indukcji utleniania (dynamiczna) materiałów polimerowych za pomocą różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC). Norma ta ma zastosowanie do żywic poliolefinowych w postaci w pełni stabilizowanej lub mieszanej jako surowce lub produkty gotowe.

Norma ISO 11357-7 definiuje metody badań kinetyki krystalizacji polimerów częściowo krystalicznych z wykorzystaniem różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) (metody badań izotermicznych i nieizotermicznych). Norma ta ma zastosowanie wyłącznie do polimerów stopionych. Metody te nie nadają się do stosowania, jeśli struktura molekularna polimeru ulega zmianie w trakcie badania.

Norma ISO 11357-8 definiuje metody badań służące do określania przewodności cieplnej stałych tworzyw sztucznych i kompozytów bez wypełniaczy i z wypełniaczami lub wzmocnionych włóknami za pomocą różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC). Norma ta ma zastosowanie do materiałów o przewodności cieplnej do 1 W/(mK).

Nasza organizacja świadczy również usługi testowania różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) dla tworzyw sztucznych w zakresie normy ISO 11357, z wyszkolonym i wykwalifikowanym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla firm w różnych sektory.