ASTM D6611-16 Standardowa metoda badania odporności na ścieranie mokrej i suchej przędzy na przędzy

Norma „ASTM D6611-16 Standardowa metoda badania odporności na ścieranie przędzy na sucho i mokro”, opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM), opisuje procedurę pomiaru właściwości odporności na ścieranie przędz z włókien ciętych produkowanych w warunkach suchych i mokrych. Niniejsza metoda badawcza ma zastosowanie do przędz przemysłowych, stosowanych do produkcji lin.

Podczas testu kawałek przędzy jest nawijany w kontakcie ze sobą pomiędzy trzema kołami pasowymi ustawionymi w określonej geometrii w celu uzyskania określonego kąta przecięcia. Do jednego końca nici przymocowany jest ciężarek w celu wywarcia określonego naprężenia. Drugi koniec jest ciągnięty tam i z powrotem z określoną prędkością, aż przędza pęknie na skutek zużycia się wewnątrz owiniętego obszaru. Badanie odporności przędzy na ścieranie można wykonywać na sucho lub na mokro.

Niniejsza metoda badawcza jest przeznaczona do sprawdzania odporności przędz włóknistych na ścieranie na sucho i mokro. Ta metoda badawcza jest szczególnie użyteczna w przypadku lin przeznaczonych do stosowania w środowisku morskim. Tę metodę badawczą zastosowano w przypadku przędz o gęstości liniowej od 70 do 300 tex, ale można ją również stosować do przędz spoza tego zakresu.

Wiadomo, że tarcie między przędzą i nicią ma istotny wpływ na odporność na zużycie. Do określania współczynnika tarcia stosuje się metodę badawczą opisaną w normie D3412.

Niniejsza metoda badawcza ma na celu dostarczenie dodatkowych danych dla konkretnych zastosowań, takich jak te wymienione powyżej, i nie jest przeznaczona do kontroli jakości ani do raportów z testów.

Jeżeli pomiędzy wynikami badań uzyskanymi w dwóch lub więcej laboratoriach wystąpią różnice o znaczeniu praktycznym, należy przeprowadzić testy porównawcze, korzystając z pomocy kompetentnych statystyk, aby ustalić, czy występuje między nimi błąd statystyczny. Próbki testowe powinny być co najmniej jak najbardziej jednorodne, pobrane z materiałów, dla których uzyskano różne wyniki testów, a następnie losowo przydzielone w równych liczbach do poszczególnych laboratoriów w celu przeprowadzenia badań. W tym celu można stosować inne materiały o określonych wartościach testowych. Wyniki testów z dwóch lub więcej laboratoriów należy porównać, stosując test statystyczny dla danych niezależnych, przy poziomie prawdopodobieństwa wybranym przed testowaniem.

W przypadku wykrycia błędu należy znaleźć przyczynę i ją usunąć lub skorygować wyniki przyszłych testów, aby uwzględnić znany błąd.

Tę metodę badania wykonuje się przy jednym lub kilku zastosowanych napięciach, które zależą od materiału i rozmiaru przędzy. Liczbę i wielkość przyłożonych naprężeń, a także liczbę ośmiu zestawów próbek zazwyczaj ustala się w specyfikacji materiałowej lub zamówieniu kontraktowym. Wskazówki dotyczące określania odpowiedniej liczby i wielkości stosowanych naprężeń znajdują się w załączniku do normy (załącznik A2).

Schemat urządzenia do badania ścieralności przędza o przędzę przedstawiono w normie. Składa się ono z:

• Rolki prowadzące przędzę: Trzy rolki są ułożone na pionowej ramie z określonym odstępem między osiami. Wszystkie koła pasowe mają tę samą średnicę. Koła pasowe posiadają łożyska o niskim tarciu.
• Układ rolek prowadzących: Osie górnych rolek prowadzących są oddalone od siebie o 140 plus/minus 2 mm. Oś dolnego koła pasowego znajduje się 254 mm plus/minus 2 mm poniżej linii łączącej osie górnych kół pasowych. Taki układ daje kąt wierzchołkowy wynoszący 34 stopnie.
• Przygotowanie do testu na mokro: W przypadku testu na mokro dolny pierścień umieszczany jest na pręcie wystającym z ramy wsporczej, tak aby można było umieścić wokół niego szklankę z wodą i zanurzyć w niej splecioną część przędzy. Dolne koło pasowe posiada łożysko ślizgowe przystosowane do długotrwałej pracy w zanurzeniu w wodzie.
• Silnik napędowy: Mimośrodowa korba napędzana silnikiem przekładniowym jest ustawiona w jednej linii z jednym z górnych kół pasowych. Korba jest umieszczona w odległości plus/minus 50 mm od wału silnika napędowego, co pozwala na uzyskanie skoku gwintu wynoszącego plus/minus 4 mm. Silnik przekładniowy napędza korbę z prędkością 25–2 obrotów na minutę.
• Tester wielostanowiskowy: Na ramie nośnej można umieścić kilka stanowisk testowych, napędzanych tym samym silnikiem.
• Układ licznika cykli: Urządzenie umożliwia zliczanie liczby cykli zużycia przędzy do momentu jej uszkodzenia. Może to być licznik bezpośrednio połączony z silnikiem napędowym lub licznik indeksowany każdym obrotem korby lub bezpośrednio każdym skokiem gwintu. Licznik ten przestaje zliczać w przypadku zerwania nici i jest ustawiony tak, aby zapisywać liczbę suwów do momentu zresetowania.
• Kontrola skrętu przędzy: Jeśli przędza ma znaczny skręt lub ma tendencję do skręcania się lub rozkręcania podczas testu, należy zapewnić środek umożliwiający kontrolę skrętu przędzy, np. ramię przedłużające, które będzie podążać za prowadnicą nad przyłożonym ciężarem.

Oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, zapewnia ona również usługi testowe określone w normie „ASTM D6611-16 Standard Test Method for Wet and Dry Yarn-on-Yarn Abrasion Resistance” przy pomocy wyszkolonej i doświadczonej kadry oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.