EN ISO 6272 Farby i lakiery – Badania odporności na szybkie odkształcenia (odporności na uderzenia)

Norma „ISO 6272 Farby i lakiery – Badania odkształceń szybkich (odporności na uderzenia)”, oparta na normie europejskiej, a następnie opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „ISO 6272-1 Część 1: Badanie zrzucanym ciężarkiem, wciskanie na dużej powierzchni” opisuje metodę oceny odporności suchej warstwy farby, lakieru lub podobnego produktu na pękanie lub łuszczenie się od podłoża, gdy jest ona poddawana odkształceniu wywołanemu upuszczeniem ciężarka z kulistym wgłębieniem o średnicy 20 mm w standardowych warunkach.

Ważną cechą aparatury stosowanej w tych testach jest to, że powoduje ona szybką deformację, a nie faktyczne uderzenie.

Opisaną metodę można zastosować jako test typu „zaliczony/niezaliczony” z określoną masą i od wysokości pojedynczego zrzutu, aby sprawdzić zgodność z określoną specyfikacją. Można ją również zastosować jako test klasyfikacyjny, aby określić minimalną masę lub wysokość zrzutu, przy której powłoka pęka lub odkleja się od podłoża poprzez stopniowe zwiększanie wysokości lub masy zrzutu.

Badaną powłokę nakłada się na odpowiednie, cienkie (zazwyczaj metalowe) panele. Po utwardzeniu powłoki, na każdy panel zrzuca się standardowy ciężarek z wysokości, która spowoduje odkształcenie powłoki i podłoża. Test można przeprowadzić, ustawiając panel stroną powlekaną do góry, w kierunku ciężarka, lub w dół, od ciężarka. Stopniowo zwiększając wysokość, z której zrzuca się ciężarek, można określić punkt, w którym nastąpiło uszkodzenie. Powłoki często pękają, co można lepiej uwidocznić za pomocą szkła powiększającego.

Pobiera się reprezentatywną próbkę materiału powłokowego poddawanego badaniu lub każdego produktu w przypadku systemu wielowarstwowego, zgodnie z opisem zawartym w normie ISO 15528. Każdą próbkę bada się i przygotowuje do badania zgodnie z opisem zawartym w normie ISO 1513.

Przed badaniem powlekane panele są kondycjonowane przez co najmniej 16 godzin w temperaturze 23°C plus/minus 2°C i wilgotności względnej 50% plus/minus 5% (lub w temperaturze i wilgotności innej niż określone w normie ISO 3270, zgodnie z porozumieniem stron). Procedura badania rozpoczyna się jak najszybciej po kondycjonowaniu, ale w każdym przypadku kończy się nie później niż 30 minut po wyjęciu paneli testowych z kondycjonowania. Urządzenie jest zamontowane na twardym podłożu (np. betonie, stali lub kamieniu). Badanie przeprowadza się w temperaturze 23°C plus/minus 2°C lub w temperaturze innej niż określone w normie ISO 3270, zgodnie z porozumieniem stron. Temperatura badania, w której przeprowadzono badanie, jest podana w raporcie z badania. Wilgotność względna jest mierzona podczas badania i podana w raporcie z badania.

• ISO 6272-2 Część 2: Badanie zrzucanego ciężarka, wciskanie na małej powierzchni opisuje metodę oceny odporności suchej powłoki farby, lakieru lub podobnego produktu na pękanie lub łuszczenie się od podłoża, gdy poddaje się ją odkształceniu spowodowanemu zrzuceniem ciężarka w standardowych warunkach i działaniem na małą powierzchnię kulistego wcisku.

Ważną cechą aparatury stosowanej w tych testach jest to, że powoduje ona szybką deformację, a nie faktyczne uderzenie.

Ze względu na niską powtarzalność tej metody badawczej, gdy wyniki są wyrażane w wartościach liczbowych, metoda powinna być ograniczona do badań w jednym laboratorium. Zgodność międzylaboratoryjna jest lepsza, gdy zamiast wartości liczbowych stosuje się rankingi.

Badaną powłokę nakłada się na odpowiednie cienkie panele metalowe. Po utwardzeniu powłok, z określonej wysokości zrzuca się standardowy ciężarek, który powoduje wgniecenie, odkształcając powłokę i podłoże. Test można przeprowadzić, ustawiając panel stroną pokrytą powłoką do góry (tj. w kierunku spadającego ciężarka i wgniecenia) lub do dołu (tj. od ciężarka i wgniecenia). Stopniowo zwiększając odległość zrzucania ciężarka, można określić punkt, w którym nastąpiło uszkodzenie. Powłoki zazwyczaj pękają, co można uwidocznić za pomocą szkła powiększającego lub poprzez nałożenie na stal roztworu siarczanu miedzi.

Reprezentatywną próbkę każdego produktu lub, w przypadku systemu wielowarstwowego, materiału powłokowego, który ma zostać poddany badaniom, pobiera się zgodnie z opisem zawartym w normie ISO 15528. Każdą próbkę bada się i przygotowuje do badań zgodnie z opisem zawartym w normie ISO 1513.

Przed badaniem powlekane panele są kondycjonowane przez co najmniej 16 godzin w temperaturze 23°C plus/minus 2°C i wilgotności względnej 50% plus/minus 5% (lub w temperaturze i wilgotności innej niż określone w normie ISO 3270, zgodnie z porozumieniem stron). Procedura badania rozpoczyna się jak najszybciej po kondycjonowaniu, ale w każdym przypadku kończy się nie później niż 30 minut po wyjęciu paneli testowych z kondycjonowania. Aparatura jest umieszczana na twardym podłożu (np. betonie, stali lub kamieniu). Badanie przeprowadza się w temperaturze 23°C plus/minus 2°C lub w temperaturze innej niż określone w normie ISO 3270, zgodnie z porozumieniem stron. Temperatura badania, w której przeprowadzono badanie, jest podana w raporcie z badania. Wilgotność względna jest mierzona podczas badania i podana w raporcie z badania.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „ISO 6272 Farby i lakiery – Badania odporności na szybkie odkształcenia (odporności na uderzenia)”.