W normie EN ISO 180 opublikowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) przedstawiona jest metoda badania określająca udarność tworzyw sztucznych wg Izoda w określonych warunkach. Norma ta obejmuje szereg różnych konfiguracji próbek i testów. Wyjaśniono różne parametry testu w zależności od rodzaju materiału, rodzaju badanej próbki i rodzaju karbu.
Tę metodę badawczą stosuje się do badania zachowania się określonych typów próbek w określonych warunkach uderzenia oraz do określania kruchości lub wytrzymałości próbek w ramach ograniczeń właściwych warunkom badania.
Norma EN ISO 180 dotyczy głównie materiałów takich jak:
Ta metoda badawcza nie jest odpowiednia do stosowania w przypadku struktur warstwowych, które zwykle zawierają stałe materiały komórkowe i materiał komórkowy. Próbek z karbem nie stosuje się również w przypadku kompozytów wzmacnianych długimi włóknami ani termotropowych polimerów ciekłokrystalicznych.
Ta metoda opisuje preferowane wymiary próbki do badań. Testy na próbkach o różnej wielkości lub z różnymi nacięciami lub na próbkach przygotowanych w różnych warunkach dają nieporównywalne wyniki. Inne czynniki, takie jak pojemność energetyczna aparatu, szybkość uderzenia i kondycjonowanie próbek, również mogą wpływać na wyniki. Jeżeli wymagane są dane porównawcze, czynniki te należy dokładnie kontrolować i rejestrować.
Norma EN ISO 180 nie jest przeznaczona do wykorzystania jako źródło danych do obliczeń projektowych.
Nasza organizacja świadczy liczne usługi testowania, pomiaru, analizy i oceny dla przedsiębiorstw z różnych sektorów. Oferujemy również usługi testowania w celu określenia udarności tworzyw sztucznych metodą Izoda zgodnie z normą EN ISO 180. Wykorzystujemy do tego celu wykwalifikowaną i doświadczoną kadrę oraz zaawansowany technologicznie sprzęt.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
