ASTM D2734-16 Standardowe metody testowania zawartości pustych przestrzeni we wzmocnionych tworzywach sztucznych

ASTM D2734-16 Standardowe metody testowania zawartości pustych przestrzeni we wzmocnionych tworzywach sztucznych

Metody badań określone w normie ASTM D2734-16 opublikowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) mają na celu określenie zawartości wolnych przestrzeni we wzmocnionych tworzywach sztucznych lub kompozytach. Te metody badań stosuje się do kompozytów, w przypadku których znany jest wpływ zapłonu na materiały. Większość tworzyw sztucznych, szkła i wzmocnień należy do tej klasy. Tych metod badawczych nie stosuje się do kompozytów, dla których nieznany jest wpływ zapłonu na tworzywa sztuczne, zbrojenie i jakikolwiek wypełniacz. Ta klasa obejmuje niepalne żywice silikonowe, dodatki składające się z metali, materiałów organicznych lub nieorganicznych, które mogą zwiększać lub zmniejszać wagę, oraz tlenki, węglany i podobne wypełniacze, które mogą zwiększać lub zmniejszać wagę. Oddzielne testy utraty wagi poszczególnych materiałów nie są wymagane, ale generalnie dają takie same wyniki przy łączeniu wszystkich materiałów. Nie jest znana norma ISO odpowiadająca tym metodom badawczym.

ASTM D2734-16 Standardowe metody testowania zawartości pustych przestrzeni we wzmocnionych tworzywach sztucznych

Luki, rodzaj wady produkcyjnej, są najczęściej spotykane podczas przetwarzania kompozytów wzmacnianych włóknami. Takie puste przestrzenie mają znaczący wpływ na właściwości fizyczne i termomechaniczne kompozytów, a badania koncentrują się głównie na tworzeniu się pustych przestrzeni, właściwościach i efektach mechanicznych.

Badania pustych przestrzeni w kompozytach trwają od pięćdziesięciu lat i nadal trwają badania w świecie kompozytów. Sytuację dodatkowo komplikują niewiadome i niepewność co do pustych przestrzeni, a także trudności napotykane w nowoczesnych technikach wytwarzania, takich jak utwardzanie bez autoklawu i części o dużej złożoności oraz rosnąca lepkość modyfikowanych żywic.

W zaawansowanych laboratoriach bada się i kontroluje powstawanie pustych przestrzeni przy użyciu płynnych form kompozytowych, a także podejścia eksperymentalne i modelowe, a także opisano techniki charakteryzowania pustych przestrzeni. Przeprowadzone testy oceniają wpływ pustych przestrzeni na szeroki zakres właściwości mechanicznych, w tym ścinanie międzywarstwowe, wytrzymałość na rozciąganie, ściskanie i zginanie, a także odporność na pękanie i trwałość zmęczeniową.

Obecnie w zastosowaniach związanych z lekkimi konstrukcjami preferowane są materiały kompozytowe wzmacniane włóknami ze względu na ich lepsze właściwości mechaniczne i niewielką wagę.

Nasza organizacja świadczy również standardowe usługi testowania zawartości wolnych przestrzeni we wzmocnionych tworzywach sztucznych w zakresie normy ASTM D2734-16, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i oceniających, które zapewnia dla firm w różnych sektorach.

WhatsApp