D14 1055 Materiały i powłoki organiczne — zużycie ścierne

D14 1055 Materiały i powłoki organiczne — zużycie ścierne

Norma D14 1055, opracowana przez grupę PSA Peugeot Citroen, drugiego co do wielkości producenta samochodów w Europie, określa metodę badania odporności na ścieranie materiałów i powłok organicznych stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym. Celem tej metody badawczej jest ocena lub porównanie odporności materiałów organicznych, takich jak tekstylia, skóra podszewkowa i podobne materiały organiczne, stosowanych w częściach wewnętrznych pojazdów oraz powłokach organicznych, takich jak farba lub tworzywa sztuczne, na ścieranie w czasie. Zasada tej normy opiera się na wykonaniu ścierania tkaniny wzorcowej na badanej części i po pewnym czasie zbadaniu stanu odsłoniętej powierzchni względem niezużytego obszaru tej samej części.

D14 1055 Materiały i powłoki organiczne — zużycie ścierne

Powłoki organiczne działają jak bariera ochronna przed korozją i utlenianiem. Takie powłoki to trwałe powłoki nakładane na podłoże ze względu na jego dekoracyjne lub specyficzne właściwości techniczne. Właściwości powłok organicznych zależą przede wszystkim od ich właściwości chemicznie obojętnych i nieprzepuszczalności. Istnieje kilka rodzajów powłok organicznych do celów przemysłowych, w tym podkłady, kleje i powłoki nawierzchniowe (lakiery i farby). Powłoki te są również szeroko stosowane w przemyśle motoryzacyjnym.

Powłoki organiczne nakłada się pędzlem, natryskiem, wałkiem, zanurzeniowo lub metodą elektrostatyczną. Powłoka utwardza ​​się lub wysycha poprzez odparowanie lub utratę rozpuszczalnika, polimeryzację i utlenianie.

Krótko mówiąc, powłoki organiczne zapobiegają korozji pomiędzy metalem podłoża a środowiskiem korozyjnym. Zachowują trwałość materiału i zapewniają odporność na warunki atmosferyczne, wilgoć, tarcie, chemikalia, wytrzymałość oraz estetyczny wygląd. Skuteczność powłoki organicznej zależy od właściwości mechanicznych systemu powłokowego, rodzaju i stężenia zawieszonych inhibitorów, wstępnego przygotowania powierzchni metalu, przyczepności powłoki do podłoża metalowego oraz innych dodatków. Skład powłoki zazwyczaj zawiera rozpuszczalnik, żywicę (spoiwo), pigment, wypełniacz i dodatki. Po nałożeniu na metal podłoża zapewniają one ciągłą, jednorodną wytrzymałość, która zapobiega pękaniu i degradacji strukturalnej pod wpływem naprężeń, przepuszczalności wody i starzenia fizycznego.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania w celu określenia zużycia tarciowego materiałów organicznych i powłok w zakresie normy D14 1055, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.

WhatsApp