Norma „DIN 51732 Badanie stałych paliw mineralnych – Oznaczanie węgla całkowitego, wodoru i azotu – Metody instrumentalne”, wydana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), ma zastosowanie do instrumentalnego oznaczania zawartości węgla całkowitego, wodoru i azotu w węglu kamiennym, brunatnym i lignicie, a także w koksie. Norma ta ma również zastosowanie do innych substancji stałych i ciekłych.
Norma DIN 51732 obejmuje metody instrumentalne stosowane do oznaczania całkowitej zawartości węgla, wodoru i azotu w stałych paliwach mineralnych. Norma ta ma zastosowanie do:
Niniejsza norma opisuje nowoczesne techniki instrumentalne (głównie analizatory suchego spalania/elementarne) do pomiaru całkowitej zawartości węgla, wodoru i azotu. Wartości te są wymagane dla:
Metoda ta uwzględnia całkowity węgiel (organiczny + węgiel węglanowy obecny w próbce).
Niniejsza norma nie obejmuje oznaczania siarki ani chloru. Kwestie te są omówione w odrębnych normach (np. DIN EN 15408 lub DIN 51724 dotyczących siarki w paliwach).
Metoda ta zazwyczaj przebiega według następujących kroków (najczęściej stosowana procedura):
Norma DIN 51732 definiuje następujące zagadnienia:
Norma ta jest zasadniczo ściśle powiązana z normą „ISO 29541 Stałe paliwa mineralne – Oznaczanie całkowitej zawartości węgla, wodoru i azotu – Metoda instrumentalna”, która opiera się na tej samej zasadzie.
Norma DIN 51732 jest często wymieniana jako metoda odniesienia do analizy CHN w węglach, koksach, a coraz częściej także w biowęglach i stałych paliwach wtórnych. Wiele programów certyfikacji biowęgla wyraźnie zezwala lub zaleca tę metodę (często w połączeniu z normą ISO 29541).
Krótko mówiąc, oznaczanie całkowitego węgla, wodoru i azotu to podstawowa procedura analityczna stosowana do charakteryzowania materii organicznej, paliw, chemikaliów, polimerów, gleb i próbek biologicznych. Analiza ta jest powszechnie znana jako analiza pierwiastkowa CHN.
Analizę CHN stosuje się w następujących celach:
W analizie paliwa do oszacowania wartości opałowej wykorzystuje się całkowitą zawartość węgla i wodoru, natomiast azot jest istotny dla oszacowania emisji NOx podczas spalania.
Norma DIN 51732 jest stosowana w szczególności do analizy pierwiastkowej paliw takich jak węgiel, koks, biomasa i podobne materiały. Celem normy jest wiarygodny pomiar zawartości węgla, wodoru i azotu niezbędnej do określenia następujących właściwości paliwa:
Norma DIN 51732 stosowana jest w szczególności w następujących obszarach:
Główne powody, dla których norma ta jest uważana za ważną, są następujące:
Normę DIN 51732 ocenia się zazwyczaj na podstawie następujących analiz:
Wszystkie te analizy łącznie nazywane są analizą elementarną.
Podsumowując, norma DIN 51732 to wiarygodna norma analizy pierwiastkowej opracowana w celu szczegółowego określania składu chemicznego paliw. Odgrywa ona kluczową rolę w produkcji energii, ocenie oddziaływania na środowisko i analizie wydajności paliw. Norma ta zapewnia wiarygodną, powtarzalną i powszechnie akceptowaną procedurę instrumentalną do szybkiego i dokładnego oznaczania trzech podstawowych pierwiastków organicznych w stałych paliwach kopalnych. Norma ta stanowi podstawę analizy węgla i koksu w wielu krajach w celu zapewnienia jakości, specyfikacji umownych i zgodności z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, zapewniając im zaawansowane usługi badawcze oraz pomagając we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „DIN 51732 Badanie stałych paliw mineralnych – Oznaczanie węgla całkowitego, wodoru i azotu – Metody instrumentalne”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
