Wymagania dotyczące emisji materiałów wewnętrznych Stellantis CS-13398 (zharmonizowane Stellantis)

Norma „Stellantis CS-13398 Wymagania dotyczące emisji materiałów wewnętrznych (Stellantis zharmonizowany)”, opracowana przez Stellantis, amerykańską, włoską i francuską międzynarodową firmę produkującą samochody, ma na celu stworzenie wytycznych dla ogólnych badań emisji materiałów stosowanych we wnętrzu pojazdu . Niniejsza norma określa minimalne wymagania dotyczące poziomu materiału w zakresie zamgławiania, zapachu i emisji karbonylków, lotnych związków organicznych (LZO) i całkowitej ilości lotnych związków organicznych (TVOC).

Niniejsza norma dotyczy wyłącznie wymagań dotyczących poziomu materiału. Wymagania określone w niniejszej normie obowiązują dla wszystkich materiałów dostarczanych firmie Stellantis do zastosowania w kabinie pasażerskiej, przestrzeni ładunkowej i elementach systemu filtracji powietrza.

Tekstylia, dywany, skóra, folie, elementy z tworzyw sztucznych, kleje, uszczelniacze, pianki, powłoki, materiały kompozytowe, elastomery, gumy, izolacje i podobne emisje są objęte tą normą. Materiały kompozytowe, czyli materiały składające się z dwóch lub więcej warstw ściśle ze sobą połączonych za pomocą klejenia, powlekania lub podobnych środków w każdym punkcie styku, również wchodzą w zakres niniejszej normy. Jeżeli warstwy są łączone ze sobą w odpowiednich odstępach za pomocą zszywania, spawania lub podobnych środków, nie są one uważane za materiały kompozytowe i muszą być badane oddzielnie.

Niniejsza norma obejmuje materiały stosowane w częściach wnętrza pojazdów o powierzchni większej niż 150 cm2 lub minimalnej wadze 50 gramów. Jeżeli dana część jest używana w pojeździe więcej niż raz, dodawana jest całkowita objętość i masa wszystkich części zastosowanych we wnętrzu, a jeśli całkowita objętość lub masa przekracza powyższe limity, przeprowadzane są badania emisji.

Testy zgodnie z niniejszą normą muszą zostać przeprowadzone przez akredytowane laboratorium akceptowane przez Stellantis

Wielkość i ilość próbki muszą być wystarczające do przeprowadzenia wszystkich badań. Surowce w postaci granulatu tworzyw sztucznych przeznaczone do badań należy uformować na płycie badawczej. Aby wykonać wszystkie badania opisane w normie, należy dostarczyć wystarczającą liczbę płytek testowych. W przypadku materiałów w rolkach (tkanina, skóra, dywan, skóra syntetyczna) wielkość próbki musi wynosić co najmniej 1 m2. Jeśli chodzi o farbę, dostawca musi przygotować próbkę zgodnie z wytycznymi dotyczącymi procesu malowania dotyczącymi powłoki, grubości i suszenia. W razie potrzeby każdą warstwę farby należy analizować oddzielnie. Po wyschnięciu próbki wentyluje się w temperaturze pokojowej przez 7 dni. W przypadku wypełniaczy, klejów, uszczelniaczy i podkładek izolacyjnych utwardzanych w pojazdach dostawca musi przygotować próbkę po procesie produkcji pojazdu w reprezentatywnej temperaturze i czasie utwardzania. Aby przygotować próbkę, materiał nanosi się na folię aluminiową. Po wysuszeniu próbki wentyluje się w temperaturze pokojowej przez 7 dni.

Próbek nie należy dotykać gołymi rękami. Podczas przygotowywania próbek należy unikać kontaktu z olejami lub smarami z narzędzi skrawających lub innymi zanieczyszczeniami środowiska. Materiał należy uzyskać nie później niż 24 plus/minus 2 godziny po produkcji i należy go przechowywać w czystym miejscu, aby zapobiec możliwemu zanieczyszczeniu produkcji przez kabiny lakiernicze, gazy spalinowe i opary. Nie należy go stykać z innymi materiałami, aby wyeliminować zanieczyszczenie krzyżowe.

Warunki w miejscu przechowywania nie powinny przekraczać 23 stopni plus/minus 2 stopnie i 50 procent plus/minus 20 procent wilgotności względnej. Części nie powinny być wystawiane na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Miejsce przechowywania musi być czyste i wolne od emisji LZO.

Kawałek należy owinąć po przechowywaniu przez 14 plus/minus 1 dzień w warunkach określonych powyżej.

Wszystkie materiały muszą być owinięte w niezawierającą silikonu folię aluminiową i zamknięte w torebce polietylenowej przed wysyłką, w terminie 14 dni od daty produkcji. O ile w niniejszej normie nie określono inaczej, nie należy zezwalać na obróbkę wstępną ani następczą próbek testowych poza procesem produkcyjnym.

W większości przypadków materiał należy przechowywać w laboratorium przed rozpoczęciem badań. Materiał powinien pozostać bezpiecznie zamknięty w opakowaniu, aby zapobiec uszkodzeniu lub zanieczyszczeniu podczas przechowywania.

Materiałów nie należy przechowywać w laboratorium badawczym dłużej niż dwa tygodnie przed rozpoczęciem badania emisji. Materiał musi zostać przebadany w ciągu maksymalnie pięciu tygodni od daty produkcji. Materiał zostanie rozpakowany i kondycjonowany przez 24 godziny plus/minus 4 godziny przed badaniem w temperaturze 23 stopni Celsjusza plus/minus 2 stopnie Celsjusza i wilgotności względnej 50% plus/minus 10%.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Stellantis CS-13398 Wewnętrzne wymagania dotyczące emisji materiałów (Stellantis zharmonizowane)”, z przeszkolonym i doświadczonym personelem i zaawansowany sprzęt technologiczny.