ASTM C182-19 Standardowa metoda badania przewodności cieplnej izolacyjnej cegły ogniotrwałej

Norma „ASTM C182-19 Standardowa metoda badania przewodności cieplnej izolacyjnych cegieł ogniotrwałych” opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) uzupełnia normę „ASTM C201-93(2019)e1 Standardowa metoda badania przewodności cieplnej materiałów ogniotrwałych” oraz Jest ona stosowana w połączeniu z tą metodą badawczą w celu określenia przewodności cieplnej.

Przewodność cieplna izolacyjnej cegły szamotowej jest cechą niezbędną przy wyborze tej cegły pod kątem określonej wydajności cieplnej. Użytkownicy wybierają izolacyjną cegłę szamotową, aby zapewnić pewną utratę ciepła i niską temperaturę powierzchni bez przekraczania ograniczenia temperatury cegły. Ta metoda badania umożliwia wprowadzenie termopar i umieszczenie próbek testowych w kalorymetrze. Zaleca się stosowanie tej metody badawczej w połączeniu z metodą badawczą opisaną w normie ASTM C201-93.

Urządzenie stosowane w tych badaniach składa się z aparatury opisanej w normie ASTM C201-93 z dodatkiem termopar, przyrządu do wiercenia i bibuły ogniotrwałej.

Natomiast próbkę do badania należy wybrać i przygotować zgodnie z opisem w normie ASTM C201-93.

Podczas wykonywania testu termopary umieszcza się w trzech punktach badanej próbki w celu pomiaru temperatury. Dla temperatur poniżej 760 stopni stosuje się termopary Kromel-Alumel, a dla temperatur powyżej tej temperatury stosuje się termopary platynowe lub 10% rodu/platyny. Termopary platynowe można również stosować w niższych temperaturach, ale siła elektromotoryczna nie jest tak duża, jak w przypadku stosowania termopar z metali nieszlachetnych. Do budowy obu typów termopar stosowany jest drut AWG 28 (0,320 mm).

Podczas montażu termopar otwory na przewody termopar wierci się wzdłuż wymiaru 114 mm badanej próbki za pomocą szablonu wiertniczego, aby zapewnić prawidłowe umiejscowienie termopar. Trzy termopary umieszcza się w taki sposób, że złącze gorące pierwszej pary znajduje się 5,1 mm poniżej gorącej powierzchni badanej próbki, złącze drugiej pary znajduje się w punkcie środkowym, a złącze trzeciej pary znajduje się 5,1 mm powyżej zimnej powierzchni.

Kable termopary wychodzące ze spoin gorących ułożone są w płaszczyznach równoległych do powierzchni kalorymetru. Aby złącza gorące znajdowały się na środku kalorymetru, umieszcza się je pod kątem prostym do obszaru badanej próbki o wymiarach 228 x 114 mm i na osi przechodzącej przez środek. Cegłę szamotową izolacyjną, której ze względu na strukturę produktu nie można wykonać z taką precyzją, przygotowuje się zgodnie z instrukcją gęstego szamotu szamotowego.

Podczas badania umieszcza się komorę grzejną, uruchamia się przepływ wody z kalorymetru i podaje prąd do zespołu grzejnego. W temperaturze powyżej 800 stopni atmosfera pieca zawiera co najmniej 0,5 procent tlenu i 0 procent materiałów palnych. Próbkę atmosferyczną należy pobrać wygodnie z kotłowni, najlepiej jak najbliżej próbki do badania. Natężenie przepływu wody przez kalorymetr utrzymuje się w zakresie od 120 do 200 g/min i określa się je poprzez ważenie ilości wody zebranej w mierzonym okresie czasu. Masa zebranej wody nie powinna być mniejsza niż 200 gramów i jest ważona z dokładnością do 60,5 grama. Natężenie przepływu powinno utrzymywać się na stałym poziomie od 6 do 1 procent przez cały okres badania.

Na koniec badania próbkę wyjmuje się i przecina na pół w pobliżu połączeń termopary. Próbkę następnie szlifuje się, aby odsłonić gorące złącza, a odległość między liniami środkowymi mierzy się z dokładnością do 0,3 mm. Jeżeli próbka do badań wykazuje nieprawidłowe wewnętrzne puste przestrzenie lub pęknięcia po przecięciu na pół, zostanie to odnotowane w raporcie, ponieważ wyniki nie będą reprezentatywne dla materiału.

Rejestracja danych testowych, obliczenia i raportowanie odbywa się zgodnie z normą ASTM C201-93.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Standardowa metoda badania przewodności cieplnej izolacyjnej cegły ogniotrwałej ASTM C182-19”, z udziałem przeszkolonego i eksperta personel i zaawansowany sprzęt technologiczny.