Norma ASTM G21-15, opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM), opisuje metodę badania wpływu form na właściwości syntetycznych materiałów polimerowych w postaci wyrobów formowanych i prefabrykowanych, rur, prętów, arkusze i materiały foliowe. Zmiany właściwości optycznych, mechanicznych i elektrycznych określa się odpowiednimi metodami ASTM.
Metoda opisana w normie ASTM G21 jest jakościową metodą testową, która wykorzystuje wysokie stężenia zarodników pięciu różnych gatunków grzybów do określenia odporności syntetycznych materiałów polimerowych na wzrost grzybów.
Grzyby na ogół nie są w stanie rozłożyć głównego składnika żywicy syntetycznego polimeru do wykorzystania jako źródło węgla (cukru). Jednak wiele dodatków, takich jak plastyfikatory, celuloza, smary, stabilizatory i barwniki dodawane w celu nadania pożądanych właściwości, jest bardzo podatnych na rozwój drobnoustrojów.
Kiedy grzyby osiadają, rozkładając łatwo przyswajalne składniki, kwasy, które wytwarzają jako produkty uboczne wzrostu, czynią żywicę bardziej użytecznym źródłem pożywienia. Podobnie jak użycie lżejszego płynu do zapalenia węgla, dodatki działają jak szybki przypływ energii, który uwalnia moc zmagazynowaną w żywicy polimerowej.
Norma ASTM G21 została opublikowana po raz pierwszy w 1990 roku w celu zbadania odporności polimerów syntetycznych na atak grzybów.
Przykłady polimerów testowanych przy użyciu ASTM G21 obejmują między innymi związki takie jak polietylen i polipropylen, poliuretan, winyl/polichlorek winylu (PVC), termoplastyczny poliuretan, termoplastyczny, poliester, poliwęglan i guma. Mogą one mieć postać folii, arkuszy, materiałów formowanych, powłok, pianek, rurek, rurek, dysków, płytek, płyt, prętów i tym podobnych. Inne materiały, takie jak farby, płyty gipsowo-kartonowe, tektura, włókna i kleje mogą być również testowane przy użyciu metody opisanej w normie ASTM G21.
Podczas badania próbki umieszcza się na podłożu agarowym, które nie zawiera węgla (brak łatwo dostępnego źródła energii), ale zawiera niezbędne sole mineralne niezbędne do wzrostu grzybów. Posiadanie środowiska wolnego od węgla zmusza grzyby do wzrostu na badanej próbce, a nie na otaczającej powierzchni agaru.
Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również standardowe usługi badawcze w zakresie określania odporności syntetycznych materiałów polimerowych na grzyby, w zakresie normy ASTM G21-15, z przeszkolonymi oraz fachowy personel i zaawansowany sprzęt technologiczny.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
