ISO 2782-2 Kauczuk wulkanizowany lub termoplastyczny – Oznaczanie przepuszczalności gazów – Część 2: Metoda równego ciśnienia

W normie „ISO 2782-1 Kauczuk wulkanizowany lub termoplastyczny – Oznaczanie przepuszczalności gazów – Część 2: Metoda równego ciśnienia” opracowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) stwierdza się, że przepuszczalność gazu wulkanizowanego lub termoplastycznego kauczuku wyznacza się w warunkach, w których ogólne ciśnienie po obu stronach gumowej próbki jest takie samo. Opisano metodę wyznaczania współczynnika i współczynnika przepuszczalności gazu. Metoda ta wykorzystuje chromatografię gazową do określenia ilości gazu przechodzącego przez gumę.

Metodę tę stosuje się do kauczuków wulkanizowanych i termoplastycznych o twardości nie mniejszej niż 35 IRHD (międzynarodowy wskaźnik twardości kauczuku) oraz do pojedynczych gazów i mieszanin gazów.

Dla celów niniejszej normy stosuje się terminy i definicje opisane w normie ISO 2782-1.

Podczas wykonywania tego testu komorę testową utrzymywaną w stałej temperaturze dzieli się za pomocą próbki testowej na stronę dostarczającą gaz i stronę przewodzącą gaz. Gaz testowy wprowadza się po stronie zasilania gazem, a gaz nośny przepuszcza przez stronę przewodzenia gazu. Ciśnienie po obu stronach kuwety jest równe (ciśnienie atmosferyczne), ale ponieważ ciśnienie cząstkowe gazu testowego jest wyższe po stronie zasilania gazem, gaz z badanej próbki dyfunduje do strony tłoczenia. Ilość gazu testowego przechodzącego przez próbkę badaną mierzy się za pomocą chromatografu gazowego.

Metodą tą można dokonywać pomiarów gazów badawczych zawierających parę wodną, ​​a także analizować mieszaniny gazów w celu określenia ich składników.

Sprzęt stosowany w tej metodzie badawczej składa się z komory testowej, chromatografu gazowego, systemów zasilania gazem testowym i gazem nośnym oraz powiązanych rurociągów i zaworów:

• Komórka testowa ma stronę dostarczającą gaz i stronę przewodzącą gaz, tak że obszar przewodzenia gazu jest wyraźnie określony po włożeniu do niej badanego elementu. Strona dostarczająca gaz ma port wlotowy i wylotowy gazu testowego, a strona dostarczająca gaz jest podłączona do źródła gazu nośnego i chromatografu gazowego poprzez pętlę pobierania próbek. Materiał komory badawczej musi być obojętny w stosunku do gazu testowego i nie może wchłaniać użytego gazu. Powierzchnie dwóch połówek kuwety stykających się z badanym elementem muszą być gładkie i płaskie, aby zapobiec wyciekowi gazu. Pomiędzy tymi obszarami a badaną częścią można zastosować uszczelkę, taką jak o-ring, w takim przypadku współczynnik przewodzenia gazu przez uszczelkę powinien być znacznie niższy niż współczynnik przewodzenia gazu przez badany materiał i tym samym nie powinien mieć wpływu na wynik testu. Średnica obszaru przesyłu gazu powinna wynosić od 10 mm do 150 mm, w zależności od oczekiwanej szybkości przesyłu gazu. Ogniwo musi być wyposażone w system grzewczy, który może podnieść temperaturę do 80 stopni. Dokładność temperatury powinna dotyczyć temperatur od 40 stopni do 80 stopni plus/minus 1 stopień. Przykładem systemu grzewczego jest elektryczny płaszcz grzewczy i piec przeznaczony do przechowywania komory testowej i źródła gazu testowego.
• Chromatograf gazowy musi być wyposażony w detektor, taki jak detektor przewodności cieplnej lub detektor płomieniowo-jonizacyjnego wodoru. Detektor i kolumna muszą być odpowiednie i mieć wymaganą czułość dla użytego gazu testowego.
• Kontroler gazu testowego musi być zgodny z normą ISO 2782-1.
• Jeden z dwóch czujników temperatury umieszcza się w komorze testowej w celu pomiaru temperatury testowej, a drugi w strumieniu gazu nośnego w celu pomiaru temperatury gazu nośnego. Czujniki muszą umożliwiać odczyt z dokładnością do 0,1 stopnia lub lepszą.

Jako gaz testowy stosuje się pojedynczy gaz, taki jak azot, tlen lub wodór, lub mieszaninę gazów, np. powietrze, gaz płynny lub gaz węglowy. Czystość pojedynczego gazu lub każdego składnika mieszaniny gazów musi wynosić 99,5 procent objętościowych lub więcej, chyba że zainteresowane strony uzgodniły inaczej. W takim przypadku można zastosować gaz o niższej czystości. Gaz testowy nie powinien zawierać żadnych zanieczyszczeń mogących mieć wpływ na pomiar.

W przypadku stosowania mieszaniny gazów czystość każdego składnika należy wcześniej sprawdzić za pomocą odpowiedniego urządzenia, takiego jak chromatograf gazowy.

W przypadku użycia gazu toksycznego lub łatwopalnego należy podjąć wszelkie niezbędne środki ostrożności podczas jego stosowania, odzyskiwania lub usuwania.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonej i fachowej kadrze oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, „ISO 2782-2 Kauczuk wulkanizowany lub termoplastyczny – Oznaczanie przepuszczalności gazów – Część 2 : Metoda równych ciśnień Świadczy także usługi testowania określone w „normach”.