DIN 53236 Określanie różnic w odcieniach kolorów powłok malarskich, podobnych powłok i tworzyw sztucznych

Norma „DIN 53236 Materiały barwiące – Warunki pomiaru i oceny różnic barwy powłok malarskich, powłok podobnych i tworzyw sztucznych”, wydana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje znormalizowane warunki pomiaru i oceny różnic barwy materiałów malarskich. Norma ta ma szczególne zastosowanie do powłok malarskich, powłok podobnych (np. lakierów) i tworzyw sztucznych. Zapewnia ona powtarzalne i porównywalne wyniki przy ocenie różnic w wyglądzie barwy między dwiema kolorowymi powierzchniami.

Norma DIN 53236 określa precyzyjne warunki pomiaru instrumentalnego oraz metody oceny różnic barwy między próbką odniesienia a próbką badawczą. Norma ta jest szeroko stosowana w następujących obszarach:

• Kontrola jakości w przemyśle farb i powłok.
• Produkcja i barwienie tworzyw sztucznych
• Umowy między dostawcą i klientem dotyczące tolerancji kolorów.
• Specyfikacje produktów dla folii, granulek, płatków, części formowanych i powierzchni dekoracyjnych.

Norma ta koncentruje się na obiektywnej, powtarzalnej kolorymetrii instrumentalnej, a nie wyłącznie na ocenie wizualnej (choć często uzupełniają ją kontrole wizualne).

Ten standard obejmuje:

• Geometria pomiaru: Ogólnie rzecz biorąc, zalecamy powszechnie stosowane konfiguracje, takie jak d/8 stopni (8 stopni pola widzenia z oświetleniem rozproszonym lub bez niego i składową lustrzaną) lub podobne konfiguracje kompatybilne ze spektrofotometrami.
• Oświetlacz i obserwator: Zwykle oświetlacz dzienny D65 i 10-stopniowy obserwator standardowy (standardowa praktyka w nowoczesnej kolorymetrii).
• Przestrzeń barw i wzór na różnicę: Ocena opiera się na przestrzeni barw CIELAB (Lab*). Różnica barw jest obliczana przy użyciu następujących składowych wraz ze wzorami CIE:
• L = Różnica w rozpiętości
• a = różnica czerwono-zielona
• b = Różnica między żółtym a niebieskim
• Warunki przygotowania i prezentacji próbki (np. powierzchnie nieprzezroczyste, niefluorescencyjne, płaskie).
• Interpretacja tolerancji i kryteriów zaliczenia/niezaliczenia (zwykle uzgodnionych przez strony, np. bardziej rygorystyczne tolerancje, takie jak maksymalna różnica kolorów wynosząca 0,6 lub maksymalna różnica kolorów wynosząca 0,3 w zastosowaniach wymagających dużych wymagań)

Niniejsza norma opisuje przede wszystkim następujące procedury:

• Procedura A odnosi się do instrumentalnego pomiaru różnicy barw w zdefiniowanych standardowych warunkach, bez konkretnych korekt oceny wizualnej. Jest to podstawowa i najczęściej stosowana procedura oceny. Procedura ta jest stosowana w przypadku:
• Aby określić różnice w kolorach pomiędzy próbką testową i próbką odniesienia.
• Aby ocenić zmiany koloru pod wpływem stresu (np. narażenia na warunki atmosferyczne, ciepło, substancje chemiczne).
• Zapewnienie obiektywnej oceny opartej na narzędziach.
• Aby zapewnić powtarzalne porównania laboratoryjne.

Procedura ta jest stosowana przede wszystkim w kontroli jakości i testach zgodności produktów powłokowych i tworzyw sztucznych.

• Procedura B stanowi alternatywę dla Procedury A, łącząc pomiar instrumentalny z oceną wizualną w kontrolowanych warunkach. Jest ona zazwyczaj stosowana, gdy oprócz wartości liczbowych różnic barw istotne jest postrzeganie barw przez ludzkie oko. Procedura ta została opracowana w następujących celach:
• Ocena różnic w kolorach przy uwzględnieniu ludzkiej percepcji wzrokowej.
• Biorąc pod uwagę metamerię (dwie próbki wyglądające tak samo w jednym świetle, ale inaczej w innym)
• Wykonywanie pomiarów przyrządowych do kontroli jakości powłok i tworzyw sztucznych.
• Wspieranie zatwierdzenia produktu końcowego, zwłaszcza w sytuacjach, gdy istotne znaczenie ma opinia użytkownika końcowego.

Norma DIN 53236 jest ściśle powiązana z normami międzynarodowymi, takimi jak „ISO 7724 Farby i lakiery – Pomiar koloru” oraz zaleceniami CIE, ale zawiera także szczegółowe wytyczne skoncentrowane na przemyśle niemieckim.

Wiele laboratoriów badawczych wyraźnie przedstawia pomiary koloru zgodnie z normą DIN 53236 część A/B. Są one często wykorzystywane jako punkt odniesienia w następujących obszarach:

• Lakiery samochodowe
• Farby architektoniczne
• Folie plastikowe i laminaty dekoracyjne
• Karty charakterystyki produktu określające spójność kolorów (np. różnica kolorów nie większa niż 0,6 zgodnie z normą DIN 53236)

Niektórzy producenci podają inne tolerancje.

Norma DIN 53236 pozostaje ważnym punktem odniesienia w krajach niemieckojęzycznych oraz w sektorach wymagających precyzyjnej, znormalizowanej kontroli kolorów w celu zapewnienia jakości materiałów kolorowych.

Krótko mówiąc, norma DIN 53236 to ważna norma, która definiuje sposób pomiaru i oceny zmian koloru powłok i tworzyw sztucznych, w szczególności farb, lakierów, podobnych powłok powierzchniowych oraz pigmentowanych lub barwionych tworzyw sztucznych. Norma ta określa znormalizowane warunki pomiaru i oceny stosowane w kontroli jakości, testowaniu oraz ocenie spójności i zmian koloru pod wpływem różnych czynników.

W niniejszej normie określono procedury pomiaru i oceny odchyleń koloru powłok i tworzyw sztucznych od wartości odniesienia lub zmian spowodowanych naprężeniami.

Niniejsza norma ma zastosowanie do materiałów pigmentowanych i niepigmentowanych, a także do materiałów zawierających barwniki rozpuszczalne. Jest ona szczególnie istotna w sytuacjach, w których obciążenia fizyczne lub chemiczne (np. ekspozycja na czynniki środowiskowe, starzenie, warunki procesowe) mogą powodować zmianę koloru.

Stanowi jednolitą podstawę oceny różnic w kolorze i gwarantuje porównywalność wyników z różnych laboratoriów lub firm. Jest to kluczowy aspekt kontroli jakości, spójności produkcji i zgodności ze specyfikacją w branży powłok i tworzyw sztucznych.

Norma ta ogólnie definiuje następujące kwestie:

• Warunki pomiaru obejmują typy źródeł światła (np. standardowe oświetlacze, takie jak D65), geometrię obrazowania i konfigurację instrumentu.
• Kryteria oceny służące do ilościowego określania różnic kolorów (zazwyczaj oparte na standaryzowanych przestrzeniach kolorów, takich jak wartości kolorów CIELAB).
• Procedury porównywania próbek testowych z wzorcami w celu identyfikacji przesunięć kolorów.

Główne powody, dla których norma ta jest ważna w przypadku powłok i tworzyw sztucznych, są następujące:

• Zamiast polegać na subiektywnym porównaniu wizualnym, zapewnia powtarzalny i obiektywny pomiar koloru.
• Wspomaga zapewnienie jakości produktu (np. spójności poszczególnych partii).
• Pomaga ocenić skutki starzenia się i stresu, takie jak blaknięcie, żółknięcie lub odbarwienie po wystawieniu na działanie czynników środowiskowych.
• Często stosuje się ją w połączeniu z innymi normami (np. normami pomiaru koloru ISO/EN).

Podsumowując, norma DIN 53236 stanowi podstawowe odniesienie normatywne dla wszystkich osób zajmujących się pomiarem koloru w przemyśle farb, powłok i tworzyw sztucznych. Zawiera ona ujednolicone warunki i metody obiektywnej i spójnej oceny różnic w kolorze.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 53236.