ASTM A262-15 Standardowe praktyki określania podatności na atak międzykrystaliczny w austenitycznych stalach nierdzewnych

Następujące metody testowe są zdefiniowane w normie ASTM A262-15 opracowanej przez amerykańską organizację ds. badań i materiałów (ASTM):

• Metoda A - Trawienie kwasem szczawiowym do klasyfikacji struktur trawiennych austenitycznych stali nierdzewnych
• Metoda B - Test siarczanu żelaza/kwasu siarkowego na podatność na atak międzykrystaliczny w austenitycznych stalach nierdzewnych
• Metoda C - Badanie kwasu azotowego pod kątem podatności na atak międzykrystaliczny w austenitycznych stalach nierdzewnych
• Metoda E – Badanie miedzi/siarczanu miedzi/kwasu siarkowego pod kątem podatności na atak międzykrystaliczny w austenitycznych stalach nierdzewnych
• Metoda F - Test miedzi/siarczanu miedzi/50% kwasu siarkowego w celu określenia podatności na atak międzykrystaliczny austenitycznych stali nierdzewnych zawierających molibden

Test trawienia kwasem szczawiowym jest szybką metodą identyfikacji, poprzez proste trawienie, próbek niektórych gatunków stali nierdzewnej, które są zasadniczo niewrażliwe na atak międzykrystaliczny związany z wytrącaniem węglika chromu. Próbki te mają niski współczynnik korozji w niektórych testach korozyjnych. W związku z tym można go usunąć z testu jako akceptowalny. Test ścieralności jest ważny tylko dla klas wymienionych w poszczególnych testach gorącego kwasu, a próbki są klasyfikowane jako dopuszczalne.

Test na siarczan żelazowy/kwas siarkowy, test na miedź/siarczan miedzi/50 procentowy kwas siarkowy oraz test na kwas azotowy opierają się na oznaczeniach utraty wagi. Dostarcza zatem ilościowej miary względnej wydajności ocenianych próbek. Natomiast test miedzi/siarczanu miedzi//16-procentowego kwasu siarkowego opiera się na wizualnej kontroli zginanych próbek. Dlatego ich próbki są klasyfikowane tylko jako dopuszczalne lub niedopuszczalne.

Obecność lub brak ataku międzykrystalicznego w tych metodach testowych nie jest miarą wydajności materiału w innych środowiskach korozyjnych. Testy te nie stanowią podstawy do szacowania odporności na niemiędzykrystaliczne formy korozji, takie jak korozja ogólna, wżery lub pękanie korozyjne naprężeniowe.

Zastosowanie testów ścieralności pozwala na szybkie przyjęcie określonych partii materiału bez konieczności wykonywania czasochłonnych i kosztownych testów zanurzeniowych w gorącym kwasie na tych partiach.

Nasza organizacja świadczy liczne usługi testowania, pomiaru, analizy i oceny dla przedsiębiorstw z różnych sektorów. Oferujemy również usługi testowania mające na celu określenie podatności na atak międzykrystaliczny w stalach nierdzewnych austenitycznych zgodnie z normą ASTM A262-15. Wykorzystujemy do tego przeszkolony i doświadczony personel oraz zaawansowany technologicznie sprzęt.