
Metoda badawcza stosowana w normie europejskiej „EN 14691 Elastyczne arkusze hydroizolacyjne – Hydroizolacja betonowych pomostów mostowych i innych powierzchni betonowych, przez które mogą przejeżdżać pojazdy – Zgodność z kondycjonowaniem termicznym” służy do oceny kompatybilności systemu hydroizolacji zastosowanego na betonie powierzchni i pokryta warstwą asfaltu. Według tej metody cały układ poddaje się przyspieszonemu kondycjonowaniu termicznemu, a następnie określa się właściwości wytrzymałościowe na ścinanie przed i po kondycjonowaniu termicznym.

Coraz częściej stosuje się nowe technologie do hydroizolacji betonowych pomostów mostowych i innych powierzchni betonowych, przez które mogą przejeżdżać pojazdy. Na przykład ostatnio zastosowano kompozyty wytwarzane przez połączenie warstwy bentonitu o wybranych właściwościach pomiędzy dwoma geowłókninami, zwykle w procesie igłowania. Po zwilżeniu tego kompozytu uzyskuje się system wykładzin o bardzo niskiej przepuszczalności, który służy do budowy barier geologicznych i systemów hydroizolacyjnych. Kompozyt ten jest również laminowany foliami polimerowymi lub cienkimi membranami, aby zwiększyć jego trwałość i zmniejszyć przepuszczalność w przypadku bardziej wymagających zastosowań. W ten sposób powstają mocne i niezawodne elastyczne powłoki hydroizolacyjne. Materiały te są również testowane pod kątem kompatybilności z kondycjonowaniem cieplnym.
Zestawy do hydroizolacji pomostów mostowych do nanoszenia w postaci płynnej składają się z materiału lub kombinacji materiałów, których przynajmniej główny składnik jest w postaci płynnej, nanoszonych na betonowe lub stalowe pomosty mostowe. Zestawy te mogą zawierać następujące elementy określone przez producenta:
Materiały nakładane w postaci płynnej nakłada się poprzez wylewanie, szczotkowanie, natryskiwanie lub rozprowadzanie w jednej lub wielu warstwach na istniejącą powierzchnię pomostu, aby po utwardzeniu zapewnić trwale wodoodporną membranę. Zestawy otrzymane w wyniku montażu płynnych zestawów hydroizolacyjnych muszą całkowicie przylegać do podłoża. Niniejsze zgłoszenie dotyczy zestawów do hydroizolacji pomostów mostowych nakładanych w postaci płynnej, składających się z płynów in-situ na bazie polimerów (w tym żywic), takich jak:
Procedury opisane w normie EN 14691 można zastosować do oceny wpływu różnych substancji wchodzących w kontakt z tymi produktami.
Aby zachować integralność warstwy hydroizolacyjnej, zestawy muszą być w stanie wytrzymać siły ścinające występujące pomiędzy zestawami a osłoną nośną, powstające w wyniku ruchu drogowego lub różnicowego ruchu termicznego.
Testowanie kompatybilności z kondycjonowaniem cieplnym
Maksymalną wytrzymałość na ścinanie pomiędzy warstwą hydroizolacyjną a podłożem lub powłoką betonową lub stalową określa się zgodnie z normą „EN 13653 Elastyczne arkusze hydroizolacyjne – Hydroizolacja betonowych pomostów mostowych i innych powierzchni betonowych otwartych dla ruchu pojazdów – Oznaczanie wytrzymałości na ścinanie”. Badanie przeprowadza się w warunkach aplikacyjnych na próbce przygotowanej zgodnie z normą „EN 13375 Elastyczne płyty do hydroizolacji – Hydroizolacja betonowych pomostów mostowych i innych powierzchni betonowych otwartych dla ruchu pojazdów – Przygotowanie próbek”.
Temperatura nakładania powłoki asfaltowo-lanej wynosi 250 stopni, chyba że maksymalna temperatura podana przez producenta jest niższa niż 250 stopni, wówczas powłokę nakłada się w maksymalnej temperaturze określonej przez producenta.
Badanie należy przeprowadzić w warunkach przed i po kondycjonowaniu cieplnym zgodnie z normą EN 14691. Wymaganie to dotyczy wyłącznie zestawów powlekanych, nienaświetlanych.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, ustaliła „EN 14691 Elastyczne arkusze do hydroizolacji – Hydroizolacja betonowych pomostów mostowych i innych nawierzchnie betonowe, po których mogą przejeżdżać pojazdy - Świadczy także usługi badawcze określone w normie „kompatybilność z klimatyzacją cieplną”.
