ISO 16620 Tworzywa sztuczne – zawartość biologiczna

Norma „ISO 16620 Tworzywa sztuczne – zawartość biologiczna” opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w rzeczywistości składa się z następujących sekcji pod tym samym tytułem:

• Norma „ISO 16620-1 Tworzywa sztuczne – Zawartość biologiczna – Część 1: Zasady ogólne” opisuje ogólne zasady i metody obliczeniowe służące do określania ilości zawartości biopochodnej w produktach z tworzyw sztucznych. Te metody obliczeniowe opierają się na masie węgla lub masie każdego składnika występującego w produktach z tworzyw sztucznych. Niniejsza norma ma zastosowanie do wyrobów z tworzyw sztucznych i materiałów z tworzyw sztucznych wykonanych z komponentów pochodzenia biologicznego lub kopalnego, żywic polimerowych, monomerów lub dodatków. Znajomość zawartości produktów pochodzenia biologicznego w produktach z tworzyw sztucznych jest przydatna przy ocenie ich wpływu na środowisko.
• Norma „ISO 16620-2 Tworzywa sztuczne – Zawartość pochodzenia biologicznego – Część 2: Oznaczanie zawartości węgla pochodzenia biologicznego” opisuje metodę obliczeniową służącą do określania zawartości węgla pochodzenia biologicznego w monomerach, polimerach oraz materiałach i produktach z tworzyw sztucznych w oparciu o pomiar zawartości 14C. Niniejsza norma ma zastosowanie do wyrobów z tworzyw sztucznych i materiałów z tworzyw sztucznych wykonanych z komponentów pochodzenia biologicznego lub kopalnego, żywic polimerowych, monomerów lub dodatków. Znajomość zawartości produktów pochodzenia biologicznego w produktach z tworzyw sztucznych jest przydatna przy ocenie ich wpływu na środowisko.
• Norma „ISO 16620-3 Tworzywa sztuczne – Zawartość pochodzenia biologicznego – Część 3: Oznaczanie zawartości polimerów syntetycznych pochodzenia biologicznego” opisuje metodę oznaczania ilości części pochodzenia biologicznego w syntetycznym polimerze pochodzenia biologicznego w produktach z tworzyw sztucznych. Niniejsza metoda obliczania zawartości polimerów syntetycznych pochodzenia biologicznego opiera się na masie polimerów syntetycznych pochodzenia biologicznego w produktach z tworzyw sztucznych. Niniejsza norma ma zastosowanie do wyrobów z tworzyw sztucznych i materiałów z tworzyw sztucznych wykonanych z komponentów pochodzenia biologicznego lub kopalnego, żywic polimerowych, monomerów lub dodatków. Znajomość zawartości produktów pochodzenia biologicznego w produktach z tworzyw sztucznych jest przydatna przy ocenie ich wpływu na środowisko.
• Norma „ISO 16620-4 Tworzywa sztuczne – Zawartość biopochodna – Część 4: Oznaczanie zawartości masy biopochodnej” opisuje metodę określania zawartości masy biopochodnej w produktach z tworzyw sztucznych w oparciu o analizę radiowęglową i analizę elementarną. Niniejsza norma ma zastosowanie do wyrobów z tworzyw sztucznych i materiałów z tworzyw sztucznych wykonanych z komponentów pochodzenia biologicznego lub kopalnego, żywic polimerowych, monomerów lub dodatków. Metodę tę można zastosować pod warunkiem, że wyrób z tworzywa sztucznego zawiera węgiel pierwiastkowy i dostępne jest wyrażenie określające skład pierwiastkowy i zawartość węgla pochodzenia biologicznego.
• Norma „ISO 16620-5 Tworzywa sztuczne – Zawartość biopochodna – Część 5: Deklaracja zawartości biopochodnego węgla, biopochodnego polimeru syntetycznego i biopochodnej masy masy” opisuje wymagania dotyczące deklaracji i etykiet zawartości biopochodnego węgla, zawartości biopochodnego polimeru syntetycznego i zawartości masy biopochodnej w wyrobach z tworzyw sztucznych. Niniejsza norma ma zastosowanie do wyrobów z tworzyw sztucznych i materiałów z tworzyw sztucznych wykonanych z komponentów pochodzenia biologicznego lub kopalnego, żywic polimerowych, monomerów lub dodatków.

Na potrzeby niniejszych standardów mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Zawartość węgla pochodzenia biologicznego to ilość węgla pochodzącego z biomasy zawartej w produkcie. Zawartość węgla pochodzenia biologicznego wyraża się jako ułamek masy próbki, ułamek całkowitej zawartości węgla lub ułamek całkowitej zawartości węgla organicznego.
• Biomasa to materiał pochodzenia biologicznego, z wyłączeniem materiału zakopanego w formacjach geologicznych lub skamieniałego.
• Biopolimer syntetyczny to polimer otrzymywany całkowicie lub częściowo ze źródeł biomasy w chemicznych lub biologicznych procesach przemysłowych. Polimery naturalne nie są klasyfikowane jako polimery syntetyczne pochodzenia biologicznego.
• Zawartość biopolimeru syntetycznego to ilość biopolimeru syntetycznego zawartego w produkcie. Ilość syntetycznego polimeru pochodzenia biologicznego w produkcie wyraża się jako stosunek lub procent masy syntetycznego polimeru pochodzenia biologicznego do całkowitej masy produktu.
• Zawartość węgla wyraża się jako procent wagowy (masowy) ilości węgla w komponencie, materiale lub produkcie.
• Węgiel całkowity to ilość węgla obecnego w próbce w postaci węgla organicznego, nieorganicznego i pierwiastkowego.
• Całkowity węgiel organiczny to ilość węgla przekształcona w dwutlenek węgla w wyniku spalania i nie uwolniona jako dwutlenek węgla w wyniku obróbki kwasem.
• Zawartość masowa pochodzenia biologicznego to całkowita ilość polimeru syntetycznego pochodzenia biologicznego, polimeru naturalnego i dodatków pochodzenia biologicznego w produkcie. Całkowita zawartość masy pochodzenia biologicznego w produkcie wyraża się jako stosunek lub procent sumy polimeru syntetycznego pochodzenia biologicznego, polimeru naturalnego i dodatków pochodzenia biologicznego do całkowitej masy produktu.
• Współczesny procent węgla to znormalizowana i standaryzowana wartość ilości izotopu 14C w próbce. Kwas szczawiowy obliczono w oparciu o standaryzowaną i znormalizowaną ilość izotopu 14C w standardowym materiale odniesienia.
• Radiowęgiel jest radioaktywnym izotopem pierwiastka węgla (8C), który ma 6 neutronów, 6 protonów i 14 elektronów.

Produkt z tworzywa sztucznego zazwyczaj składa się z sześciu następujących elementów:

• Polimery syntetyczne na bazie biologicznej (składnik A)
• Polimery syntetyczne na bazie paliw kopalnych (składnik B)
• Polimery naturalne (składnik C)
• Dodatki organiczne lub nieorganiczne na bazie biologicznej (składnik D)
• Dodatki organiczne na bazie paliw kopalnych (składnik E)
• Z dodatków nieorganicznych (składnik F)

14C występujący w chemikaliach jest spowodowany niedawno uwolnionym do atmosfery dwutlenkiem węgla. Jest prawie nieobecny w produktach kopalnych od 20 tysięcy do 30 tysięcy lat z powodu rozpadu radioaktywnego. Dlatego też zawartość 14C uważa się za wskaźnik substancji chemicznych syntetyzowanych z dwutlenku węgla niedawno uwolnionego do atmosfery, a zwłaszcza ostatnio wytworzonych bioproduktów.

Oznaczanie zawartości biomasy opiera się na pomiarze 14C w polimerach, co pozwala na obliczenie biofrakcji węgla. Bogate doświadczenie w oznaczaniu 14C i próbkach referencyjnych można zdobyć datując obiekty archeologiczne, na których opierają się trzy metody opisane w normie ISO 16620-2:

• Metoda A: Metoda licznika ciekłoscyntylacyjnego
• Metoda B: Metoda jonizacji beta
• Metoda C: Metoda spektrometrii mas z akceleratorem

Określenie biomasy stosowanej w produktach z tworzyw sztucznych to praktyczny sposób oceny wysiłków zmierzających do opracowania całkowicie lub częściowo biologicznych polimerów syntetycznych. Pomaga także konsumentom zrozumieć i porównać względny wkład w ochronę środowiska. Norma ISO 16620-3 zapewnia metodę pomiaru zawartości syntetycznych polimerów pochodzenia biologicznego pochodzących ze źródeł biomasy.

W normie ISO 16620-4 wyróżnia się dwie grupy wyrobów:

• Produkty grupy I otrzymuje się w wyniku reakcji chemicznych, biochemicznych lub biologicznych
• Produkty grupy II otrzymuje się poprzez zmieszanie produktów grupy I bez reakcji chemicznej, biochemicznej lub biologicznej.

Naturalne składniki mogą być stosowane do wytwarzania produktów grupy I lub jako składniki produktów grupy II.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi certyfikacyjne i testowe określone w normie „ISO 16620 Tworzywa sztuczne – zawartość biologiczna”, z wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym .